31.12.09





Α, άγιε Βασίλη, μην ξεχαστούμε! Κι αυτό καλό είναι!

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

ψηλή μου δεντρολιμανιά, τραγουδούσαν εν χορώ όσα μικρά άκουσα σήμερα να τραγουδούν τα κάλαντα! Υποθέτω λόγω του λιμανιού της Καλαμπάκας (σε μερικές χιλιάδες χρόνια σίγουρα θα έχει με την αύξηση της στάθμης της θάλασσας!)

Ορισμένα βέβαια με την αθωότητά τους έλεγαν το "Τρίγωνα Κάλαντα"...

Μόλις βρω λίγο χρόνο, θα γράψω στο νέο έτος δυο λόγια γι' αυτό το περίεργο άσμα που άδεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα. Καλή Χρονιά σε όλους...

20.12.09

Οι έλληνες βολευτές!

Είναι σκληρή η ζωή του βουλευτή

Αντιδράσεις μελών της εθνικής αντιπροσωπείας πυροδοτεί η πρόθεση της κυβέρνησης να μειώσει τη βουλευτική αποζημίωση

Νίκος Χασαπόπουλος, εφ. Το Βήμα, 20/12/2009

Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ του Πρωθυπουργού να δώσουν κυβέρνηση, υπουργοί και βουλευτές το καλό παράδειγμα, προχωρώντας στη μείωση των αποδοχών τους, δεν φάνηκε να ευαισθητοποιεί την πλειοψηφία των βουλευτών. Ορισμένοι, όπως ο κ. Σίμος Κεδίκογλου της ΝΔ, προειδοποίησαν ότι θα κλείσουν τα βουλευτικά τους γραφεία επειδή δεν τα βγάζουν πέρα, άλλοι, όπως ο κ. Γερ. Γιακουμάτος της ΝΔ, αντέδρασαν με χιούμορ, λέγοντας ότι τώρα με μειωμένο μισθό δεν τους απομένει τίποτε άλλο από το να απαιτήσουν και κουπόνια σίτισης. Άλλοι, όπως ο κ. Ι. Κουτσούκος, του ΠαΣοΚ και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, είπαν ότι δεν συμφέρει πια ο μισθός του βουλευτή, αλλά του δημοσίου υπαλλήλου και μάλιστα του υπουργείου Οικονομικών (που έχει και περισσότερα επιδόματα). Ο κ. Ν. Δένδιας, πρώην υπουργός, είπε απλώς «να ΄ναι καλά η δικηγορία», που ασκεί. Αρχηγός κόμματος, ο κ. Γ. Καρατζαφέρης, πέρασε στο άλλο άκρο ζητώντας να υπάρξειόσο διαρκεί η κρίση μείωση των αποδοχών των βουλευτών κατά 50%, κάνοντας τους 14 βουλευτές του κόμματός του να αλλάξουν άρδην τις προηγούμενες δηλώσεις τους ότι δήθεν είναι αντισυνταγματική και αντίκειται στα ψηφίσματα του κράτους η μείωση των απολαβών του βουλευτή.

(...)

Επιδόματα και ετήσιες αποδοχές

Οι βουλευτές λαμβάνουν επιπλέον επίδομα οργάνωσης γραφείου, επίδομα οικογενειακών βαρών, έξοδα κίνησης, επιδότηση στις επιστολές που αποστέλλουν, ατέλεια στα τέλη κινητής τηλεφωνίας, γραφεία δωρεάν για τους βουλευτές της επαρχίας. Επιπλέον η Βουλή μισθοδοτεί και δύο συνεργάτες των βουλευτών και κάθε βουλευτής έχει το δικαίωμα να αποσπά τρεις συνεργάτες από το Δημόσιο και να του διατίθενται και αστυνομικοί για την προσωπική του φρουρά. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έχουν γίνει οι ετήσιες απολαβές του βουλευτή κυμαίνονται μεταξύ 100.000-120.000 ευρώ (6.100 ευρώ μηνιαίως ο βασικός τους μισθός!). Συγκαταλέγονται δηλαδή στους πολίτες με υψηλές αποδοχές.

17.12.09

Δεξιά επίθεση από Κομισιόν

Άλλαξε στάση τους δύο τελευταίους μήνες σε σχέση με τα 6 προηγούμενα χρόνια
Βασίλης Κρεμμυδάς, εφ. Τα Νέα, 17/12/2009

Όλοι παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό μια ενορχηστρωμένη, ίσως και συντονισμένη, επίθεση κατά της χώρας με κεντρικό επιχείρημα το πολύ μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και το τεράστιο χρέος. Η επίθεση έχει ποικίλες προελεύσεις με τέσσερις κεντρικούς άξονες: πιστοληπτικοί όμιλοι· διεθνής Τύπος· ξένες κυβερνήσεις· κυρίως Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για ένα είδος «τρομοκρατικής» επίθεσης με τις πιέσεις από την Κομισιόν για σκληρή λιτότητα και περικοπές δαπανών δραστικές και από τους ξένους τραπεζικούς ομίλους με τη διατήρηση υψηλών επιτοκίων για την περίπτωση που η Ελλάδα θα χρειαστεί να δανειστεί από τη διεθνή αγορά- και, βέβαια, όλοι γνωρίζουν, και εμείς, ότι κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο.

Είναι φανερό ότι πρόκειται για πιέσεις προκειμένου να εφαρμοστεί στην Ελλάδα η λεγόμενη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική. Εν τω μεταξύ, με πρόσχημα τα εντελώς ψευδή στοιχεία για το ποσοστό του ελλείμματος που παρουσίαζε στην Ευρωπαϊκή Ένωση η τελευταία κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, υβρίζουν όλοι τη χώρα ως αναξιόπιστη και χλευάζουν. Τώρα όμως, μετά τις εκλογές οι αρμόδιοι της Κομισιόν καμώνονται ότι δεν γνώριζαν την πραγματικότητα και πως «εμείς με χώρες έχουμε να κάνουμε, όχι με κυβερνήσεις», κάπως έτσι έλεγαν, και επομένως η χώρα είναι αναξιόπιστη, η χώρα είναι που έδινε ψευδή στοιχεία.

Με αυτή τη λογική, λοιπόν, αφήνουν να διαρρέει ότι η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα της πτώχευσης, πως το έλλειμμα θα αυξηθεί, ότι κανένας δεν θα τη δανείζει και πολλά παρόμοια· με τον ίδιο σκοπό: πίεση προς την κατεύθυνση της εφαρμογής αντικοινωνικών και αντιαναπτυξιακών μέτρων στην οικονομία. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι η Κομισιόν ψεύδεται ως προς την άγνοιά της για το ύψος του ελλείμματος. Γνώριζε πολύ καλά, από εκθέσεις και επικοινωνία του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το ύψος του ελλείμματος· και, φυσικά, και χωρίς αυτούς τους τρόπους επικοινωνίας, με δικούς της μηχανισμούς, ήταν σε θέση να αντιληφθεί, αν όχι το ακριβές ύψος του ελλείμματος, τουλάχιστον τα ψευδή στοιχεία που της δίδονταν. Δεν το έκανε. Γιατί δεν το έκανε;

Γιατί η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική: μολονότι γνώριζαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πίεσαν την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, γιατί ήταν κυβέρνησή δεξιά! Νομίζω ότι η αρχή της αλληλεγγύης είναι κεντρική στην Ευρωπαϊκή Ένωση: όταν μία χώρα- μέλος βρεθεί σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση, ο λόγος δεν έχει μεγάλη σημασία, παρά μόνον όταν η ίδια Ένωση έχει μικρή ή μεγάλη ευθύνη για την κατάσταση της χώρας- μέλους, τότε σπεύδει να βοηθήσει, να συμπαρασταθεί.

Αντίθετα με την κεντρική αυτή αρχή, είδαμε- και βλέπουμε- μια Ευρωπαϊκή Ένωση να προσπαθεί να κατακρεουργήσει τη χώρα-μέλος που λέγεται Ελλάδα. Η αλληλεγγύη λειτούργησε στο ακριβώς αντίστροφό της. Αν όμως κάποιος αναρωτηθεί αν η Ευρωπαϊκή Ένωση συμπεριφερόταν πάντοτε με τον ίδιον τρόπο, απλώς θα έχει «συλλάβει» την καρδιά του προβλήματος. Διότι και πρόβλημα υπάρχει και η απάντηση είναι εύκολη.

Η απάντηση βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας: δεν έχουμε παρά να συγκρίνουμε τη συμπεριφορά των κεντρικών διοικητικών οργάνων της Ένωσης κατά τους δύο τελευταίους μήνες με τη συμπεριφορά τους κατά τα περίπου έξι προηγούμενα χρόνια. Τότε, ήταν γνωστό ότι η οικονομία της χώρας πήγαινε προς το βάραθρο σχεδόν τρέχοντας. Όπως ήταν γνωστό ποιος είχε την ευθύνη γι΄ αυτό. Και τότε λοιπόν η συμπεριφορά ήταν συστάσεις, ίσως και αυστηρές, υπόδειξη για τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν, κάτι σαν χάδια σε σύγκριση με την τωρινή συμπεριφορά που μοιάζει με επίθεση.

Το συμπέρασμα είναι «αυτό που κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια»: η Ευρωπαϊκή Ένωση, η διοίκησή της, είναι δεξιά· υποβάλλει την εφαρμογή νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής. Η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση ήταν δεξιά, θιασώτρια αυτής της οικονομικής πολιτικής. Αντίθετα, η σημερινή ελληνική κυβέρνηση δεν είναι δεξιά και έχει διακηρύξει την πεποίθηση και πρόθεσή της να μην εφαρμόσει τέτοια οικονομική πολιτική, παρά να κινήσει την αγορά και να ξαναενσωματώσει την κοινωνία στη συνολική πορεία της χώρας. Πρόκειται για εφαρμογή όψεων της κεϊνσιανής θεωρίας που βρίσκεται στους αντίποδες του νεοφιλελευθερισμού. Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει ιδεολογικά-κομματικά χαρακτηριστικά.

Και μια απορία: διάβασα για τις αμοιβές των ανώτατων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έμεινα άναυδος! Ο πρόεδρος έχει ετήσιες απολαβές 354.000 ευρώ, ήγουν 29.500 ευρώ το μήνα! Ρωτάω, γιατί; Γιατί αυτός ο κύριος πληρώνεται 15 φορές περισσότερο από μένα; Και γιατί αυτού του κυρίου η ετήσια αμοιβή είναι σχεδόν 100.000 ευρώ υψηλότερη από αυτήν του προέδρου των ΗΠΑ; Και από την άλλη, με ποιο δικαίωμα αυτός ο κύριος «διατάζει» σε χώρες- μέλη περικοπή μισθών και συντάξεων;

Δεν τους πίεζαν

Η απάντηση βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας: μολονότι γνώριζαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το έλλειμμα και τα ψευδή στοιχεία, δεν πίεσαν την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, γιατί ήταν κυβέρνηση δεξιά!

Ο Βασίλης Κρεμμυδάς είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

29.11.09

Σύνδεσμος Φιλολόγων Νομού Τρικάλων

Την Τρίτη, 24/11/2009, στα γραφεία του 4ου Γυμνασίου Τρικάλων, συνήλθε η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Φιλολόγων Νομού Τρικάλων, προκειμένου να εκλέξει το 7μελές Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου. Την Πέμπτη, 26/11/2009, συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο και καθορίστηκε η σύνθεσή του:

1.Πρόεδρος: Κουφογιάννης Ευθύμιος

2.Αντιπρόεδρος: Βλιώρας Σπυρίδων

3.Γενικός Γραμματέας: Κολοβελώνη Γεωργία

4.Οργανωτικός Γραμματέας: Κανάτα Αθηνά

5.Ταμίας: Μιχαήλ Ειρήνη

6.Ειδικός Γραμματέας: Παπαδημητρίου Αθηνά

7.Έφορος Βιβλιοθήκης: Αναγνώστου Αγγελική

18.11.09

Η γενιά των αλλαγών

Ι. Κ. Πρετεντέρης, εφ. Το Βήμα, 17 Νοεμβρίου 2009

Αναρωτιέμαι μερικές φορές τι προσέφερε περισσότερο στον τόπο η λεγόμενη «Γενιά του Πολυτεχνείου». Το ίδιο το Πολυτεχνείο ή μήπως τη συμβολή της μετά την πτώση της δικτατορίας; Και δεν έχω τον παραμικρό ενδοιασμό να απαντήσω: Ασφαλώς το δεύτερο. Ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη Ελλάδα μια γενιά ανθρώπων δεν ήλθε τόσο γρήγορα «στα πράγματα», δεν κυριάρχησε τόσο ευρέως στους τομείς της δημόσιας ζωής και δεν μεταμόρφωσε τόσο πολύ τη χώρα που παρέλαβε. Με λάθη, αστοχίες και παραλείψεις, ασφαλώς. Αλλά και με πολλές επιτυχίες.

Δεν το συνειδητοποιούμε πλήρως. Ίσως επειδή λησμονούμε ότι η «Γενιά του Πολυτεχνείου» είναι ταυτοχρόνως και η «Γενιά της Ευρώπης», η πρώτη γενιά Ελλήνων που ωφελήθηκε από το μεγαλύτερο άνοιγμα που επιχείρησε ποτέ η ελληνική κοινωνία στον σύγχρονο κόσμο.

Είναι η γενιά των μεγάλων αλλαγών, αυτή που γνώρισε τον παλιό διπολικό κόσμο πριν από το 1989 αλλά και αυτόν που προέκυψε μετά την κατάρρευση του Τείχους, αυτή που άνθησε στην κοινωνία της πληροφορίας και της επικοινωνίας, της ελευθερίας και των ελευθεριών.

Και ίσως για όλους αυτούς τους λόγους είναι η πρώτη γενιά που απεγκλωβίστηκε από τις αδιάκοπες ταλαντεύσεις της ελληνικής κοινωνίας ανάμεσα στην Ανατολή και στη Δύση, στην πρόοδο και στην παράδοση, στην Αριστερά και στη Δεξιά. Όταν τα παιδιά μου ήταν μικρά προσπαθούσα να τους εξηγήσω τι έγινε στο Πολυτεχνείο. Τώρα που πέρασαν τα χρόνια, που μεγάλωσαν αυτά και μεγαλώσαμε κι εμείς, νομίζω ότι τα πράγματα είναι λιγότερο απλά. Ότι κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, τιμούμε βεβαίως το Πολυτεχνείο αλλά πρωτίστως αυτό που κατάφερε να γίνει η Ελλάδα μετά το Πολυτεχνείο.

Και ότι όσο κι αν μερικές φορές μας πληγώνει, αυτή η σημερινή Ελλάδα είναι απείρως καλύτερη από εκείνην που παραλάβαμε.

8.11.09

Αντί-Χριστη εκκλησία!

Είναι τραγικό. Οι ιεράρχες της εκκλησίας της Ελλάδας αντιδρούν για το σημαντικότερο ζήτημα που τους αφορά και προσπαθούν να δράσουν με όλα τα μέσα. Το ζήτημα δεν είναι άλλο από την εκκλησιαστική περιουσία. Όπως αναφέρεται σε επιστολή εννέα σελίδων της Ιεράς Συνόδου «έχει διευκρινιστεί κατά τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (!!!: Τα θαυμαστικά δικά μου) (απόφαση του 1994: Ιερές Μονές κατά Ελλάδας) ότι τα εκκλησιαστικά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου του Νόμου 590/1977 ναι μεν είναι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, είναι όμως παράλληλα και υποκείμενα ατομικών ελευθεριών έναντι του κράτους με αντικείμενο π.χ. τον ίσο σεβασμό της περιουσίας τους».

Νομικίστικες βλακείες και η απαρχή μιας τεράστιας κινητοποίησης για το μοναδικό θέμα που απασχολεί την επίσημη εκκλησία μας σε όλες της τις βαθμίδες. Υποθέτω θα βρουν και χαζούς για συλλαλητήρια και υπογραφές.

Κι όλα αυτά στη συγκυρία της οικονομικής κατάντιας που μας έριξε η "δεξιά του Κυρίου". Βοήθειά μας...

Σα δε ντρέπονται!

29.10.09

Όχι στην παρέλαση!

Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δ.Σ. Θεσσαλονίκης του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ: Ανακοίνωση για την επιβολή συμμετοχής του σχολείου μας στην παρέλαση

Ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δ. Σ. Θεσσαλονίκης του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ, με αφορμή την άνωθεν επιβολή συμμετοχής του σχολείου μας στην παρέλαση για δεύτερη συνεχή χρονιά, παρά τη διαφορετική μας άποψη, θεωρώντας ότι οι παρελάσεις δεν βρίσκουν ούτε καν στοιχειώδες έρεισμα σε οποιαδήποτε επιστημονική παιδαγωγική προσέγγιση και αντιβαίνουν κατάφωρα τις αρχές του σεβασμού της διαφορετικότητας, της ειρήνης και των ίσων δικαιωμάτων, που το σύγχρονο σχολείο καλείται να υπηρετήσει, αποφάσισε μέσα από τη δημοσιοποίηση αυτού του κειμένου να καταθέσει τις επιστημονικές- παιδαγωγικές του αντιρρήσεις σχετικά με το ρόλο των μαθητικών παρελάσεων συνολικά.

Μικρό ιστορικό

Το μαθητικό συμπλήρωμα στις στρατιωτικές παρελάσεις ξεκίνησε στα χρόνια του Μεταξά, όταν η ομοιομορφία της εμφάνισης μαθητών και μαθητριών ήταν δεδομένη, ενώ η στρατιωτικοποίηση της νεολαίας (βλ. Ε.Ο.Ν.) ήταν βασικός στόχος του καθεστώτος. Από τότε οι μαθητικές παρελάσεις συνεχίζονται αδιάλειπτα καθοριζόμενες από ένα θολό νομοθετικό πλαίσιο -«προαιρετικά και με το ζόρι», παρά την καταδίκη της χώρας μας από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το θέμα της υποχρεωτικότητας της συμμετοχής μαθητών και εκπαιδευτικών σ΄ αυτές. Η μόνη περίοδος που τέθηκε ουσιαστικά ζήτημα κατάργησής τους ήταν αμέσως μετά τη χούντα. Όμως οι παρελάσεις έμειναν ανέγγιχτες από οποιαδήποτε απόπειρα «εκσυγχρονισμού» ακολούθησε και έτσι μέχρι σήμερα μαθητές και μαθήτριες συνεχίζουν να παίζουν τα στρατιωτάκια με τους εκπαιδευτικούς (και ιδίως τους/τις γυμναστές/τριες) σε ρόλο «επιλοχία».

Από τη σκοπιά της παιδαγωγικής

Προφανώς, η μαθητική παρέλαση (και μάλιστα στρατιωτικού τύπου) δεν αντέχει ούτε τη στοιχειώδη κριτική προσέγγιση από οποιαδήποτε σύγχρονη παιδαγωγική σκοπιά. Αφού όλα στην παρέλαση παραπέμπουν σε παιδαγωγικούς αρχαϊσμούς στρατιωτικού τύπου. Γι’ αυτό και όλη η προετοιμασία είναι μια ξεκομμένη δράση στο χώρο του σχολείου. Συναντά τη χαρούμενη αποδοχή των μαθητών/τριών, μόνο γιατί γίνεται «έξω» και αντιμετωπίζεται με την ιλαρότητα ενός παιχνιδιού ρόλων. Έτσι όμως η «εγχάραξη» επιτυγχάνεται πολύ ευκολότερα, αφού οι «συνθήκες πρόσληψης» είναι σχεδόν ιδανικές (πολύ θα θέλαμε ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής εκπαιδευτικής διαδικασίας να γίνεται «έξω» και με «παιχνιώδη» διδακτική προσέγγιση).

Όμως τι ακριβώς «εγχαράσσεται»;

α)Διαχωρισμός-διακρίσεις: αγόρια μπροστά, κορίτσια πίσω (ολοφάνερα σεξιστικό), αλλά και ψηλοί/ές μπροστά, κοντοί/ές πίσω (ολοφάνερα ακατανόητο) . Και κυρίως άξιοι/ες ξεχωριστά -η Ελλάδα της σημαίας-πληβείοι πίσω. Μάλιστα η εξάδα μόνο πηγαίνει συνήθως στη Δοξολογία και πάντα μπροστά- ξεκομμένη από τον υπόλοιπο μαθητικό όχλο. Εδώ, συναντάμε και το μεγάλο θέμα της απόρριψης των παιδιών με αναπηρίες. Η εγκύκλιος που επιτρέπει και τη συμμετοχή ανάπηρων στην πράξη περιορίζεται στους/ις σημαιοφόρους και αποτελεί καταφανώς επικοινωνιακό τρικ, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γενικευτεί, αφού οι απαιτήσεις για τη συμμετοχή στα «παρελαύνοντα τμήματα» δεν σέβονται διόλου τις ιδιαίτερες δυσκολίες και ανάγκες αυτών των παιδιών.

β) Θηριοδαμαστικός παβλοφισμός: Όλοι/όλες περπατάμε με το ίδιο αφύσικο βήμα, μετά από πολύωρη, μάλιστα, εκγύμναση , που μετατρέπει το σχολείο σε τσίρκο. Για να μπορούμε να «στοιχιζόμαστε» βλέποντας μόνο το κεφάλι του μπροστινού μας και να «ζυγιζόμαστε» ρίχνοντας ματιές στο πλάι στο/στη διπλανό/ή μας και εντέλει να κινούμαστε σαν ρομποτάκια με το ρυθμό που επιβάλλει -παβλοφικά-η σφυρίχτρα ή το «ένα στο αριστερό».

γ) Αγελισμός - ομοιομορφία: συνδέεται με το προηγούμενο όσον αφορά στην κίνηση στο χώρο, αλλά επεκτείνεται και στην ενδυμασία. Την πιο ορατή προσπάθεια υποταγής του ατόμου στη μαζική ομοιομορφία του συνόλου. Τώρα τελευταία, μάλιστα, έχουμε σύνδεση του εθνικοσοσιαλιστικού αυτού κατάλοιπου με το θεσμό της χορηγίας. Συνήθως φροντιστήρια «χορηγούν» μέρος (φουλάρια, γιλέκα, μπερέδες κ.λ.π.) της ενδυμασίας. δ) Υποβιβασμός του ελεύθερου πολίτη σε υποταγμένο «υπήκοο»: Από ποιο φεουδαρχικό χρονοντούλαπο άραγε βγαίνουν αυτοί οι «επίσημοι» που στέκονται κάθε φορά στην εξέδρα (δεσπότης, στρατηγός, νομάρχης -οι αρχές και εξουσίες του τόπου) επιθεωρώντας με βλοσυρό βλέμμα τους υπηκόους τους, καθώς αυτοί τους «αποδίδουν τιμές» (γιατί άραγε;) στρέφοντας την κεφαλή δεξιά (ενώ ταυτόχρονα κοιτάνε λοξά τη «στοίχισή» τους και ακόμα πιο λοξά τη «ζύγισή» τους);

ε) Κιτς και αισθητική κακογουστιά: Εκτός από τον τρόπο που κινούμαστε και τα ρούχα που φοράμε στην παρέλαση ακούμε και μουσική (δεν υπάρχει τελετουργία χωρίς μουσική υπόκρουση άλλωστε, εκτός από αυτές που απαιτούν πλήρη σιωπή). Και τι μουσική! Στρατιωτικά εμβατήρια (την κακοποίηση, δηλαδή, της όποιας συμφωνικής παράδοσης της Δύσης) που επενδύουν μουσικά κάποια άτεχνα στιχάκια εθνικιστικού κρεσέντου.

στ) Eθνικιστική μονοπολιτισμικότητα: Παρά τα ρητορικά φληναφήματα περί «σεβασμού των πολιτισμικών διαφορών» οι παρελάσεις αποτελούν έναν ακόμη μηχανισμό (τον πιο χοντροκομμένο, ίσως) για την επιβολή είτε της αφομοίωσης είτε της ρατσιστικής απόρριψης και του αποκλεισμού του «διαφορετικού» από την εκπαιδευτική διαδικασία. Οι «καθιερωμένες» πλέον αντιπαραθέσεις γύρω από το ζήτημα των αλλοδαπών σημαιοφόρων το αποδεικνύουν περίτρανα.

Συνοπτικά

Η ολοκληρωτική νοοτροπία, ο αποκλεισμός και οι διακρίσεις, ο μιλιταρισμός, η ψυχολογία μαζικής πειθαρχίας και η αφομοίωση δεν έχουν προφανώς καμιά σχέση με την κατάκτηση της ιστορικής γνώσης και την κριτική προσέγγιση της συλλογικής μνήμης από τους/τις μαθητές/τριες.

Αν κάτι πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο είναι αυτό που χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν στους δρόμους με τη λήξη του πολέμου: “Ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός στη γη”. Κι αυτό φυσικά δε μπορεί να γίνει μέσα από την παρέλαση, το αντίθετο μάλιστα.

Το εποπτικό συμβούλιο των Πειραματικών Δημοτικών Σχολείων του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ υποστηρίζει ομόφωνα την απόφαση του συλλόγου διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ για τις παρελάσεις, θεωρώντας τις παρελάσεις ως συντηρητικά ιδεολογικά σύμβολα και αναχρονιστικές πρακτικές που αντιτίθενται στην υπόσχεση της Παιδαγωγικής ως επιστήμης της εκπαίδευσης για ένα ανθρώπινο και δημοκρατικό σχολείο για όλα τα παιδιά, που προετοιμάζει το δημιουργικό, κοινωνικό, ικανό για συνεργασία και ολόπλευρα ολοκληρωμένο άνθρωπο.

Το εποπτικό συμβούλιο

Τάσος Λιάμπας Λέκτορας, Αθανάσιος Αϊδίνης Επίκουρος καθηγητής, Έφη Παπαδημητρίου Λέκτορας

16.10.09

Πεντάρες

Δημήτρης Δανίκας, εφ. Τα Νέα, 15/10/2009

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ καλλιεργούμε αυταπάτες και ψευδαισθήσεις. Η μικρολαμογιά προκαλείται από την κρατική κακομοιριά. Όταν ο μισθός καθηγητή του Γυμνασίου είναι γύρω στα χίλια ευρώ, αυτονόητο είναι πενταροδεκάρων γράμματα να παραδώσει και στη συνέχεια στο φροντιστήριο τα φώτα του να δώσει. Δηλαδή τι περιμένουμε; Με το τίποτα να εξασφαλίσουμε το μέγιστο; Ό,τι δίνεις τόσα θα πάρεις. Έτσι στην ελεύθερη οικονομία, το εμπόριο, τη βιομηχανία. Όταν ο μισθός υπαλλήλου του Δημοσίου κοπανιέται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, αναμενόμενο το φακελάκι, το πεσκέσι και η γνωριμία. Όλα συμβαδίζουν με την οικονομία. Δεν είναι δυνατόν από τον Πακιστανό που καθαρίζει το παρμπρίζ να ζητάς τα ρέστα επειδή καίει λάδια η μηχανή. Ακριβή η ποιότητα. Πορεύεται με την απαιτητικότητα και την αυστηρότητα. Φτηνή η ποσότητα. Πορεύεται με την ανοχή και την γκρίνια την καθημερινή. Μας τελείωσαν οι ευεργέτες, οι ήρωες και οι θυσίες. Φραγκοδίφραγκα δίνεις, υπηρεσίες φραγκοδίφραγκου παίρνεις!

15.10.09

Αποστολή Καλαμπάκας στο ILovegr του Σκάι

Τη Δευτέρα που μας πέρασε ήμασταν με την Αθηνά στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι, συνοδεύοντας ομάδα μαθητών του Γενικού Λυκείου Καλαμπάκας που μαζί με άλλη ομάδα του ΕΠΑΛ και άτομα από το Δήμο Καλαμπάκας μετέβησαν στην Αθήνα για την προβολή των Μετεώρων στην εκπομπή Ilovegr του Σκάι.

Ξεκινήσαμε ελπιδοφόρα, νομίζοντας πως θα μετέχουμε σε μια σοβαρή εκπομπή, που δε θα ήταν ένα φτηνό ριάλιτι και θα πρόβαλε σοβαρά πόλεις και διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Ετοιμαστήκαμε καταλλήλως, διαβάσαμε για να θυμηθούμε πράγματα για τον τόπο μας, δώσαμε στους μαθητές υλικό να μελετήσουν κι αυτοί, συζητήσαμε μαζί τους ώστε να είναι προετοιμασμένοι αν θα τους ρωτούσαν σχετικά και ...ξεκινήσαμε.

Η πραγματικότητα μας διέψευσε οικτρά! Ένας εσμός απροσδιορίστου φύλου (ως επί το πλείστον) έκανε ότι μπορούσε για να είναι η όλη εκπομπή μια από τις χιλιάδες πλέον στην ελληνική τηλεόραση που και να σε πληρώσουν δε θες να παρακολουθήσεις...

Με ερωτήσεις χαζές, με εκπροσώπους πόλεων εριστικούς και εκτός σοβαρότητας (εξαίρεση ο εκπρόσωπος της Καλαμπάκας/Μετεώρων, ο Λάζαρος Μποτέλης, τον οποίο γνωρίσαμε στο λεωφορείο και μας έκανε μέγιστη θετική εντύπωση -που δεν ήξερε όμως πολλά από την ιστορία της Καλαμπάκας/Μετεώρων ή τέλος πάντων δεν τα ήξερε εκ των "έσω"), με ένα κοινό γεμάτο αγκυλώσεις και τοπικιστικές εξάρσεις...

Δεν μάθαμε τίποτα για καμία από τις πόλεις που "παρουσιάζονταν" και όλη την ώρα αναπολούσαμε τις εξαιρετικές εκπομπές της Μάγιας Τσόκλη (για παράδειγμα) που σου γνωρίζουν ακόμα και τον ίδιο σου τον τόπο που -λες- ότι τον ξέρεις καλά!

Φυσικά δεν μας δόθηκε ο λόγος ούτε στα παιδιά που είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα να υποστηρίξουν την αγάπη τους για τον τόπο. Αντίθετα, όταν ήρθε η ώρα των Μετεώρων, δόθηκε ο λόγος σ' έναν "αχαρακτήριστο" (για να μην πω τίποτα χειρότερο) ή μεθυσμένο (δεν καταλάβαμε ακόμα) εκπρόσωπο της οινοποιίας Τσιλιλή (ή κάπως έτσι) που ξεστόμισε μόνο ανοησίες, υπερβολές και ανιστόρητες γελοιότητες (Θα σας δώσουμε τη χαριστική βολή..., Τα Μετέωρα, ένας τόπος που δεν τον πάτησαν ποτέ κατακτητές...)

Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει καμία σχέση με την Καλαμπάκα, όμως ο σταθμός ή μάλλον το συγκρότημα του Σκάι (του Αλαφούζου με την Καθημερινή και το ΟΙΝΟ που εκδίδει) πρέπει να έχουν οικονομικές δοσοληψίες με τον Τσιλιλή κι έτσι μας φύτεψαν έναν άσχετο.

Αισθανθήκαμε αρκούντως γλάστρες, πανηγυρίσαμε την πρωτιά των Μετεώρων και επιστρέψαμε στους πρόποδές τους.

8.10.09

Ευτυχώς που δεν ψήφισα οικολόγους!

Οι άνθρωποι είναι μόνο λόγια και ανεύθυνες κριτικές, όπως άλλωστε είμαστε οι περισσότεροι στην Ελλάδα. Φωνάζουμε, διαμαρτυρόμαστε, κρίνουμε και κατακρίνουμε πως οι ΑΛΛΟΙ δεν παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και ντροπή τους...

Λόγω και ΕΡΓΩ, αυτή είναι η ισορροπημένη πρακτική

21.9.09

Προδόθηκε μόνος του!

Δημήτρης Δανίκας, εφ. Τα Νέα, 21/9/2009

Αν ξαναβγεί, λέει, θα διορίσει επόπτη υπουργό για να ελέγχει τους υπουργούς. Μα αυτή είναι δουλειά πρωθυπουργού και καθόλου κάποιου υπουργού. Επομένως αν ξαναβγεί πρωθυπουργός- ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μας- θα διορίσει κάποιον σε ρόλο πρωθυπουργού. Έτσι ώστε ο ίδιος ως τύποις πρωθυπουργός να αγοράσει χρόνο για τις χρήσιμες και δημιουργικές ασχολίες του. Όπως Ηome cinema και άλλα τέτοια πρωθυπουργικά καθήκοντα. Πράγμα που σημαίνει πως επί πεντέμισι χρόνια η Νέα Δυστυχία κυβερνούσε ως εικονική πραγματικότητα. Πράγμα που επίσης σημαίνει πως μόλις απομακρύνθηκε ο σκηνοθέτης αυτής της εικονικής πραγματικότητας, δηλαδή ο Θόδωρος Ρουσόπουλος, αποκαλύφθηκε η γυμνή αλήθεια. Πως η διαχείριση της πραγματικής πραγματικότητας είχε ανατεθεί σε ανίκανους, λαμόγια, ρουσφετολόγους και μπέηδες που τα έκαναν όλα μαντάρα. Όπως και με τη ρητορεία. Ωραία τα λέει, στάχτες και μπούλμπερη τα κάνει!

6.9.09

Διακοπές σε Λονδίνο και Παρίσι

Τα καταφέραμε εν τέλει: πραγματοποιήσαμε το ταξίδι που είχαμε σχεδιάσει σε Λονδίνο και Παρίσι από τις 24-29 Αυγούστου 2009. Ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία!

Διαπιστώσαμε πως με τη βοήθεια του διαδικτύου (και μιας συσκευής GPS που είχαμε μαζί μας!) μπορείς να οργανώσεις τα ταξίδια σου στο εξωτερικό με μεγάλη ευκολία (όχι βέβαια χωρίς κόπο και χρόνο). Τα πάντα (αεροπορικά εισιτήρια, εισιτήρια για το Eurostar -το ταχύτατο τρένο των 300 χλμ./ώρα από το Λονδίνο για το Παρίσι-, ξενοδοχείο, εισιτήρια για μουσεία και θεατρικές παραστάσεις κ.ά.) τα είχαμε κλείσει μέσω Διαδικτύου και μάλιστα σε καλύτερες τιμές!

Περάσαμε υπέροχα! Είδαμε -ή μάλλον ζήσαμε/βιώσαμε- άλλες κουλτούρες και πολιτισμούς, άλλους τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς...

Νομίζω ότι θα καθίσω να γράψω δυο λόγια στο ιστολόγιο όταν περάσουν κάπως οι εβδομάδες και κατασταλάξουν μέσα μας τα όσα ζήσαμε. Προς το παρόν θα ανεβάσω κάποια βίντεο που τραβήξαμε κατά τη διάρκεια της περιήγησής μας.







ΥΓ: Δυστυχώς, το youtube αυτόματα κατά τη διάρκεια ανεβάσματος των βίντεο αντιλήφθηκε πως είχα τραγούδια Beatles, Led Zeppelin, Edith Piaf... σαν μουσικό υπόβαθρο στα βίντεο και μου απενεργοποίησε τον ήχο, αναγκάζοντάς με να τα "ντύσω" με μουσικές ελεύθερες πνευματικων δικαιωμάτων που το ίδιο μου πρότεινε!

27.7.09

Νέο Μουσείο Ακροπόλεως (και ολίγος σκοταδισμός)

Επισκεφτήκαμε πρόσφατα το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως στην Αθήνα και μείναμε έκθαμβοι από τα εκθέματα, τον τρόπο παρουσίασής τους, το παρελθόν που ξεπρόβαλε ολοζώντανο μπροστά μας...

Το ηλεκτρονικό εισιτήριο, που μέσω Διαδικτύου είχαμε προμηθευτεί, μας επέτρεψε να εισέλθουμε χωρίς καμία καθυστέρηση και χωρίς να περιμένουμε στην μεγάλη ουρά των επισκεπτών από κάθε μέρος του κόσμου.

Επιστέγασμα όλων ο τελευταίος όροφος του Μουσείου με την αίθουσα του Παρθενώνα, με τη ζωφόρο, τις μετώπες και τα αετώματα του ομώνυμου ναού. Κατατοπιστικότατο και το βίντεο που προβάλλεται, που σε βοηθά να διαπιστώσεις -μεταξύ πολλών άλλων- ότι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΠΡΟΞΕΝΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΟΙ ΦΑΝΑΤΙΣΜΕΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΑΡΑ Ο ΕΛΓΙΝ!!!

Φυσικά μια τέτοια αλήθεια ήταν αδύνατο να τη δεχτεί η ορθόδοξη εκκλησία. Και μετά από αισχρή παρέμβασή της, το εμπνευσμένο βίντεο λογοκρίθηκε

«Η Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με την Ευρώπη και τη Δημοκρατία. Και δεν είναι μόνο ζήτημα κράτους, που έχει τη βασική ευθύνη, αλλά καθένας από μας θέλει να γίνει ταυτόχρονα χωροφύλακας και δικαστής. Πρέπει επιτέλους να γίνουμε πιο δημοκρατικοί και πιο πολιτισμένοι Ευρωπαίοι. Κανονικοί άνθρωποι...», δήλωσε χτες στα «ΝΕΑ» ο διεθνούς φήμης σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς για την προκλητική λογοκρισία κατ' εντολήν της Ιεράς Συνόδου σε ενημερωτικό φιλμάκι του στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης, η οποία έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και έχει κάνει το γύρο του κόσμου μέσω διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων (Reuters, Αssociated Ρress)

25.6.09

Απίστευτο!

Είναι πράγματι απίστευτο! Στις 23 Ιουνίου (προχθές!!!) στις 10 το βράδυ έκλεισα μέσω Ίντερνετ δύο εισιτήρια στο Shakespeare Globe Theatre, προκειμένου να δούμε με τη γυναίκα μου μια παράσταση (Troilus & Cressida του Shakespeare), όταν θα επισκεφτούμε το Λονδίνο τον Αύγουστο.

Σήμερα το πρωί (25 Ιουνίου!!!) έλαβα ένα γράμμα και ανοίγοντάς το βρήκα μέσα τα ...εισιτήρια!!! Ουσιαστικά μια μέρα μεσολάβησε...

Πόσο θλίβομαι για την ελληνική πραγματικότητα και πόσο χαίρομαι για τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ των Άγγλων!

3.5.09

Ανάγωγοι

Τη στιγμή αυτή που γράφω κάθομαι σε μια καφετέρια στην Καλαμπάκα και διαβάζω την εφημερίδα μου. Στα διπλανά τραπέζια διάφορες παρέες απολαμβάνουν το καφεδάκι τους ή συζητούν, οι περισσότεροι χαμηλόφωνα. Εκτός από τέσσερις σ' ένα τραπέζι πιο πέρα...

Η μία, γρια και δύσμορφη (απ' έξω κι από μέσα) -πόσο ρατσιστής είμαι σε κάποιες τέτοιες περιπτώσεις!- ΦΩΝΑΖΕΙ σαν να βρίσκεται σε γήπεδο, σαν να μην υπάρχουν άλλοι γύρω της. Εννοείται πως το θέμα συζήτησης είναι πολύ αξιόλογο: κάτι για κεφτεδάκια ακούω και για κεράσια.

Νομίζω δε θ' αντέξω για πολύ ακόμα και θα τους βρίσω...

...Ευτυχώς, έφυγαν...

13.4.09

Εν κινήσει...

Να και η πρώτη μου καταγραφή στο ιστολόγιο μέσω του κινητού. Ενώ όμως τόσες φορές στο παρελθόν σκεφτόμουν πως, αν είχα το κατάλληλο κινητό, θα κατέγραφα αμέσως εμπνευσμένες καταγραφές, σήμερα δε μου 'ρχεται τίποτα το αξιόλογο στο μυαλό! Ίσως φταίει η μέρα (Μεγάλη Δευτέρα), ίσως η διάθεση... Θα δείξει. Προσδοκώ πάντως ανάσταση πνεύματος...

5.4.09

Mimi

Η επιτομή της ΟΜΟΡΦΙΑΣ, της ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ και του ΣΤΙΛ απέκτησε την ανάλογη διάδοχο και την επιδεικνύει!!!

11.3.09

Δημοσιογραφικά καμώματα!

Χθες επισκέφτηκαν το Γενικό Λύκειο Καλαμπάκας μαθητές από ένα τεχνικό λύκειο της Φερράρας Ιταλίας. Ούτε τους ξέραμε ούτε τους είχαμε ματαξαναδεί. Στα πλαίσια εκπαιδευτικής εκδρομής (σ' αυτούς το εκπαιδευτικής έχει τη σημασία του: μελετούν τους τρόπους αναστήλωσης και συντήρησης μνημείων· στα δικά μας σχολεία δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ νόημα το επίθετο εκπαιδευτικός, όταν συνοδεύει το ουσιαστικό εκδρομή!).

Τους παρουσιάσαμε μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της πόλης μας, Καλαμπάκας, αναδεικνύοντας κυρίως τα στοιχεία εκείνα που δείχνουν σχέση, όχι βέβαια πάντα αγαστή, του λαού της Καλαμπάκας με τους Ιταλούς ή παλιότερα με τους Ρωμαίους (για παράδειγμα την επιγραφή που είναι εντοιχισμένη στην ανατολική πλευρά της βυζαντινής εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και αναφέρεται σε Ρωμαίους Αυτοκράτορες, στην καταστροφή του Αιγινίου από τους Ρωμαίους του Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου, στις σχέσεις με τους Ιταλούς κατακτητές στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου κ.ά.) και αναφέροντας κι άλλα ενδιαφέροντα στιγμιότυπα από την ιστορία της περιοχής μας. Καταλήξαμε με την παρουσίαση ενός σημαντικού μνημείου της πόλης μας, του ιστορικού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τις προσπάθειες συντήρησης ιστορικών κτηρίων, μνημείων και εικόνων, όπως ήταν και το αντικείμενο έρευνας των Ιταλών μαθητών.

Στη συνέχεια μας μίλησαν για το σχολείο τους και τις εργασίες που έχουν αναλάβει... Αφού ανταλλάξαμε κάποια δώρα κι αφού χορέψαμε κάποιους χορούς στο προαύλιο και παίξαν και τα παιδιά για λίγο βόλεϊ, μας χαιρέτησαν κι έφυγαν.

Και βλέπω σήμερα ρεπορτάζ στην εφημερίδα Έρευνα να μιλάει για ανταλλαγή τεχνογνωσίας (!) και πολιτισμού (sic) και δε συμμαζεύεται...

Και φυσικά καμιά αναφορά στις μαθήτριες (Λιάκου Μαρία, Μήλιου Ανδρονίκη, Μπουνόβα Δέσποινα, Ντάλλα Μαρία, Σουβλή Παρασκευή) που παρουσίασαν ή στους καθηγητές που είχαν την εποπτεία και την επιμέλεια του όλου εγχειρήματος (Γκιάτα Βασιλική/Βλιώρας Σπυρίδων) ή την παραγωγή των βίντεο που προβλήθηκαν (www.vlioras.gr).

Αλήθεια, έτσι γίνονται όλα τα ρεπορτάζ στον τοπικό τύπο;

30.1.09

Χωρίς καθρέφτη

Αν ένας στοιχειωδώς νοήμων πολιτικός έπαιρνε στα χέρια του την έκθεση της Κομισιόν για την Ελλάδα, θα καταλάβαινε ότι η χώρα μας είναι μια χώρα με πολύ πιεστικά προβλήματα. Σιγά την είδηση, θα μου πείτε. Δεν είναι έτσι. Διότι τα προβλήματα που επισημαίνει η Κομισιόν είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά που εμείς επικαλούμαστε στο καθημερινό μας πολιτικό αλισβερίσι. Περιέργως, η Κομισιόν δεν λέει λέξη για την «κοινωνική εξέγερση των νέων», της οποίας εσχάτως δεν έχουμε νεότερα, ούτε για το εμπορικό κέντρο του Βωβού , ούτε για τα δέντρα που κόπηκαν Πατησίων και Κύπρου, ούτε για τις εκλογές που ετοιμάζει ή δεν ετοιμάζει ο Καραμανλής, ούτε για τα κοστούμια που ράβουν ή δεν ράβουν στο ΠαΣοΚ, ούτε για τα μπλόκα των αγροτών- για τα τελευταία απλώς θα στείλει αργότερα τον λογαριασμό... Αντιθέτως, η Κομισιόν μιλάει για δημοσιονομικές ισορροπίες, για μεταρρυθμίσεις, για τις εργασιακές σχέσεις, για το κόστος του δανεισμού, για ρυθμό ανάπτυξης, για τις ανάγκες βελτίωσης του Ασφαλιστικού. Μιλάει δηλαδή για διάφορα βαρετά πράγματα, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν αίρονται στο ύψος του χαβαλέ που συγκινεί τους έλληνες πολίτες. Αν ο στοιχειωδώς νοήμων πολιτικός που διάβαζε την έκθεση τύχαινε να είναι και στοιχειωδώς σοβαρός, θα αναρωτιόταν: πώς συμβαίνει και υπάρχει τέτοια διάσταση ανάμεσα σε αυτά που συζητούμε μεταξύ μας και σε αυτά που συζητούν οι άλλοι για εμάς; Πολύ φοβούμαι ότι δεν θα έβρισκε απάντηση στην απορία του. Διότι αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα της χώρας σήμερα. Συζητούμε σοβαρά τα ελαφρά και ελαφρά τα σοβαρά. Ευτυχώς ή δυστυχώς, μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με όσα μάς σούρνει προκαλεί λιγότερο ενδιαφέρον και από τις δηλώσεις Μπούτα . Η χώρα αρνείται να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Και επιπλέον, υποκρίνεται. Όλες οι δημοσκοπήσεις πιστοποιούν ότι σε ποσοστά 60%-70% οι Έλληνες θεωρούν ότι η οικονομία αποτελεί το κρίσιμο πρόβλημα των ημερών. Δεν έχουν άδικο. Αλλά δεν κάνουν και τίποτε να βρουν το δίκιο τους. Εδώ και τέσσερις μήνες ο μόνος έλληνας πολιτικός που δείχνει να ασχολείται με την κρίση είναι ο Σημίτης. Κάτι γράφει, κάτι λέει, κάτι εξηγεί... Σωστό ή λάθος, αδιάφορο. Οι υπόλοιποι μιλάνε ακόμη και για την οικονομία με όρους μικροκομματισμού. Ποιος θα δώσει, πόσα θα δώσει, ποιοι θα τα πάρουν κ.ο.κ. Αλλά το ερώτημα είναι απλό: αν οι πολίτες αυτά παρακολουθούν,τότε γιατί δηλώνουν ότι καίγονται για την οικονομία;
Γιάννης Πρετεντέρης, εφ. Το Βήμα, 30 Ιανουαρίου 2009

Λύση στο πραγματικό πρόβλημα της γεωργίας

Τα αγροτικά «μπλόκα» επαναλαμβάνονται κάθε τόσο. Γιατί; Οι αγρότες μας έχουν προβλήματα. Τα οποία δεν άγγιξε καμία κυβέρνηση. Αντίθετα, η προσφιλής τακτική ήταν να δίνουν τις επιδοτήσεις της ΕΕ και κάποιες αποζημιώσεις για τις ζημιές και μέχρις εκεί. Καμία κυβέρνηση δεν έχει πει την αλήθεια. Καμία κυβέρνηση δεν αντιμετώπισε τα μεγάλα προβλήματα της αγροτικής μας παραγωγής. Και η κύρια επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων ήταν να παίρνουν νέες παρατάσεις των επιδοτήσεων. Διαιώνιζαν το πρόβλημα και κορόιδευαν ή καθησύχαζαν τους αγρότες. Για τα πραγματικά προβλήματα κουβέντα και πράξη καμία: Ποια προϊόντα είναι κατάλληλα για τα εδάφη μας; Πώς θα γίνουν ανταγωνιστικότερα τα προϊόντα; Σε τι ποσότητες θα παράγουμε; Πού θα διαθέτουμε τα προϊόντα και πώς; Τι εκπαίδευση χρειάζονται οι αγρότες; Πώς θα αποφύγουμε να αγοράζουμε αγροτικά προϊόντα σε τιμές 10-20 φορές πάνω από τις τιμές που δίνουν οι αγρότες; Τι σημαίνει ποιοτική γεωργία και τι βιολογική καλλιέργεια; Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα εδάφη και τα νερά από τα φυτοφάρμακα; Και οι αγρότες όμως έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Γιατί είχαν ευήκοον ους στους εφησυχασμούς των κυβερνώντων αντί να επαναστατήσουν. Γιατί ύστερα από κάθε κινητοποίησή τους έπαιρναν τα «ψίχουλα» που τους δίνανε και ξεχνούσαν τα ουσιαστικά ζητήματα. Γιατί άφησαν στους αγροτοπατέρες και κομματοπατέρες να αλώσουν τους συνεταιρισμούς και τους αγροτικούς συλλόγους. Γιατί δεν ενδιαφέρθηκαν όσο έπρεπε, γιατί δεν πίεσαν όσο έπρεπε την πολιτεία για την εξυγίανση του χώρου της διάθεσης των προϊόντων τους. Γιατί δεν ανέλαβαν οι ίδιοι σε τελευταία ανάλυση να διακινούν τα προϊόντα τους. Γιατί άφησαν να γίνουν έρμαιοι στα καρτέλ των σπόρων και των αγροτοεφοδίων. Γιατί δεν έψαξαν όσο έπρεπε για την ποιότητα των προϊόντων τους. Γιατί δεν ενδιαφέρθηκαν όσο έπρεπε για τον υδροφόρο ορίζοντα που μολυνόταν από τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούσαν στις καλλιέργειές τους. Ασφαλώς οι ευθύνες δεν είναι ίδιες. Κυρίως είναι στις δυνάμεις που κυβέρνησαν. Αλλά και στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης που σήμερα τους «χαϊδεύουν» για άλλη μία φορά τα αφτιά, χωρίς να τους λένε την αλήθεια. Οτι το πρόβλημα δεν λύνεται με κάποια ευρώ επιδότησης ή αποζημίωσης για το χαμένο εισόδημα. Οτι το βασικό είναι να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι οι αγρότες το πρόβλημά τους και να πάρουν οι ίδιοι την υπόθεση στα χέρια τους. Ανταγωνιστικές και ποιοτικές καλλιέργειες. Εκπαίδευση και οργάνωση της παραγωγής μέσα από τη συγκρότηση μικρών και μεσαίων αγροτικών επιχειρήσεων. Στη θέση των αμαρτωλών συνεταιρισμών, να στηθούν νομικά πρόσωπα με τη μορφή της πολυμετοχικής ανώνυμης εταιρείας, όπου μέτοχοι θα είναι όλοι οι αγρότες ενός προϊόντος ή ενός κλάδου για την προμήθεια των σπόρων και των αγροτοεφοδίων, αλλά και της διακίνησης των προϊόντων τους. Που οι διοικήσεις τους θα αποτελούνται, εκτός από τους εκπροσώπους των αγροτών, από ειδικούς επιστήμονες και άλλα τεχνοκρατικά στελέχη. Εφόσον οι ίδιοι οι αγρότες- όπως δηλώνουν - καταλαβαίνουν ότι τους κοροϊδεύουν όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνώντες, ας βάλουν οι ίδιοι ένα τέλος σε αυτό το παιχνίδι. Και ας σταματήσουν να τροφοδοτούν πελατειακά τα μεγάλα κομματικά μαγαζιά που με πράσινες ή μπλε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις τούς χρυσώνουν το χάπι. Διαφορετικά εμείς οι υπόλοιποι εργαζόμενοι θα συμπεράνουμε ότι και οι αγρότες είναι μέσα σε αυτό το παιχνίδι, γιατί έτσι τους αρέσει και περνάνε καλύτερα.
Κώστας Χαϊνάς, Χαλκίδα, εφ. Το Βήμα, 30/1/2009