1.12.14

Αδιαφορούν ποιος θα κυβερνά

Η πεμπτουσία της γερμανικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα είναι η φράση που είπε ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης σε «πηγαδάκι» με βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή: «Οι δανειστές δεν κάνουν βήμα πίσω, τους είναι αδιάφορο ποιος θα είναι στην εξουσία ή αν θα γίνουν εκλογές τον Μάρτιο»! Ακριβώς αυτή η στάση του Βερολίνου αντανακλάται στις προκλητικές απαιτήσεις της τρόικας από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου.
Οι αλαζόνες Γερμανοί πιστεύουν ακράδαντα πως όπως έχουν λιώσει κυριολεκτικά τη μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, με την ίδια ευκολία θα λιώσουν πολιτικά και θα μετατρέψουν σε όργανό τους και οποιαδήποτε κυβέρνηση με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ τους προκύψει μελλοντικά, αν ποτέ προκύψει. Εδώ εξευτέλισαν τον Ολάντ περισσότερο από τον Σαρκοζί στη Γαλλία, στον Τσίπρα θα κολλήσουν; Ετσι σκέπτονται.
Το αίσθημα ανωτερότητας των Γερμανών δικαιολογεί απολύτως στα μάτια τους την πολιτική που ασκούν. Η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και όλες ανεξαιρέτως οι χώρες της Ευρωζώνης τους προσκυνούν, παρά την αλλαγή κυβερνήσεων σε όλες αυτές τις χώρες. Γιατί να αλλάξουν πολιτική;
Ο αντιγερμανισμός μαίνεται σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωζώνης και της ΕΕ τα τελευταία χρόνια. Παραμένει όμως στο επίπεδο φραστικής εκτόνωσης των «φαφλατάδων» -κατά τη γερμανική νοοτροπία- Νοτιοευρωπαίων. Πουθενά δεν σημειώθηκε κάποιας μορφής εξέγερση εναντίον γερμανόδουλης κυβέρνησης σε οποιοδήποτε κράτος της Ευρωζώνης. Ακόμη και η ισχυρότατη Βρετανία, χώρα τυφλά προσδεδεμένη στις ΗΠΑ και πιστό όργανο της αμερικανικής πολιτικής, έχει πλέον απομονωθεί πλήρως. Τόσο πολύ που έχει μπει πλέον επί τάπητος η διενέργεια δημοψηφίσματος για να αποχωρήσει η Αγγλία από την ΕΕ!
Τα γεγονότα οι Γερμανοί τα αναλύουν άριστα και δεν κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους. Δεν εθελοτυφλούν ποτέ. Το τεράστιο μειονέκτημά τους όμως έγκειται στο ότι είναι παντελώς ανίκανοι να προβλέψουν τις συνέπειες της πολιτικής που ασκούν κάθε φορά. Το αίσθημα φυλετικής υπεροχής και το αδιαφιλονίκητο γεγονός ότι η Γερμανία είναι η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης από πλευράς τόσο οικονομίας όσο και πληθυσμού τούς τυφλώνουν. Περιμένουν πρώτα να παραγάγει γεγονότα η πολιτική τους και κατόπιν να τα αναλύσουν.
Τότε είναι αργά όμως, αν τα γεγονότα είναι αρνητικά. Ετσι έχασαν και τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους! Βεβαίως και η ναζιστική Γερμανία ήταν στρατιωτικά υπέρτερη της Σοβιετικής Ενωσης, όταν της επιτέθηκε το 1941. Γι' αυτό και στην αρχή έκανε στρατιωτικό περίπατο. Αυτό που δεν χωρούσε το γερμανικό μυαλό είναι πως οι Σοβιετικοί αντί να παραδοθούν, έβαλαν και 20 εκατομμύρια νεκρούς αντιστεκόμενοι! Αυτοί συνέτριψαν τους Γερμανούς και άλλαξαν εντελώς την πορεία του πολέμου. Η ήττα της Γερμανίας έγινε πλέον διαδικαστικό ζήτημα που ολοκληρώθηκε τάχιστα.
Ενώνει εναντίον του το Βερολίνο τους ευρωπαϊκούς λαούς με την πολιτική που ασκεί. Για την ώρα, κανένα δείγμα ανησυχίας δεν υπάρχει. Ολοι δείχνουν να έχουν υποκύψει. Έτσι ήταν και στην αρχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Όλες οι χώρες καταλαμβάνονταν από τους Γερμανούς. Μέχρι που οι ευρωπαϊκοί λαοί ξεσηκώθηκαν. Θα γίνει το ίδιο με τη σημερινή οικονομική Κατοχή; Ίδωμεν.

Γιώργος Δελαστίκ, εφ. Έθνος, 30/11/2014

6.11.14

Απίστευτο!

Απίστευτο! Η Ελένη λέει την Ιστορία Κατεύθυνσης στον Θανάση, που κρατάει το βιβλίο!

22.8.14

Κρόκος

Είδος κρόκου στο μονοπάτι πάνω από το Βαρλαάμ και πίσω από την Υπαπαντή.
Κανονικά είναι φθινοπωρινό· αυτό μάλλον βιάστηκε!

12.8.14

Εκδρομή στα Γιάννενα

Η γέφυρα της Μπαλντούμας από τον παλιό δρόμο.
Πόσα χρόνια είχα να περάσω από κει...

Η Παμβώτιδα και το νησάκι από τον παλιό δρόμο

Σπήλαιο Περάματος






Σαν το Παρίσι και τα Γιάννενα!

Νησάκι

9.7.14

Τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν...



Για δεύτερη φορά καταμεσήμερο και με τον ήλιο όλο πάνω τους!
Και εννοείται χωρίς κανένα σεβασμό στο νόμο και το ωράριο κοινής ησυχίας: συν γυναιξί και τέκνοις να γκαρίζουν σαν να είναι μόνοι τους σε μια ερημιά κι όχι στο κέντρο της πόλης...

29.6.14

Δέκα αλήθειες για την Κόστα Ρίκα αδιανόητες για την Ελλάδα

Δέκα αλήθειες για την Κόστα Ρίκα αδιανόητες για την Ελλάδα

Μακρινή και για τους περισσότερους από εμάς απρόσιτη, η Κόστα Ρίκα είναι μια από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες στην κεντρική Αμερική που, χωρίς στρατό τα τελευταία 60 χρόνια, έχει γίνει διάσημη για τους ευτυχισμένους κατοίκους της και για την φιλική προς το φυσικό της περιβάλλον πολιτική της. Ανεξάρτητα από την έκβαση του σημερινού αγώνα, η Κόστα Ρίκα μάς βάζει... γκολ σε αρκετά σημεία.

1. Οι πιο ευτυχισμένοι κάτοικοι

Η «Πλούσια Ακτή», όπως λέγεται στα Ισπανικά η Κόστα Ρίκα, φιγουράρει στην κορυφή ή πάντως στις πρώτες θέσεις κάθε λίστας με τις «πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο», κι αυτό λόγω του υψηλού βαθμού ικανοποίησης που εκφράζουν οι κάτοικοι της κεντροαμερικανικής αυτής χώρας. Με το προσδόκιμο ζωής των κατοίκων της φτάνει τα 79,3 έτη και ζώντας σε ένα φυσικό περιβάλλον που σίγουρα παίζει καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση της διάθεσης, ανάμεσα σε παραλίες, ενεργά ηφαίστεια και τροπικά δάση, οι κοσταρικανοί δεν αποχωρίζονται ποτέ -ούτε και στο Μουντιάλ- το τοπικό ρητό τους: «Pura Vida» («Καθαρή Ζωή»), το οποίο χρησιμοποιούν ως χαιρετισμό, αντίστοιχο του δικού μας «γεια».

2. Η πιο «πράσινη» χώρα

Η Κόστα Ρίκα είναι γνωστή για την προοδευτική περιβαλλοντική πολιτική της και η μόνη χώρα που πληροί τα πέντε κριτήρια που καθορίζονται για τη μέτρηση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Πρόσφατα η κυβέρνηση της χώρας ανακοίνωσε την πρόθεσή της να γίνει το πρώτο κράτος με ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα μέχρι το 2021, εν μέρει μέσω ενός προγράμματος δεντροφύτευσης. Είναι χαρακτηριστικό πως σήμερα περισσότερο από το μισό της έκτασης της χώρας καλύπτεται από δέντρα όταν το 1980 το ποσοστό ήταν μόλις 20%. Ήδη από το 2004 το 47% της ενέργειας προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές, ενώ από το 2006 το 96% της ηλεκτρικής ενέργειας παράγεται από υδροηλεκτρικά εργοστάσια και γεωθερμία.Το 2009 αναδείχθηκε ως «η πιο πράσινη χώρα στον κόσμο» σύμφωνα με αξιολόγηση του New Economics Foundation ενώ το 2012 η έκθεση Enviromental Performance Index η οποία κάθε χρόνο αξιολογεί τις επιδόσεις των χωρών σε περιβαλλοντικά θέματα υψηλής προτεραιότητας, την κατέταξε στην 1η θέση στην Αμερική και στην 5η παγκοσμίως.

3. Στρατός; Ποιος στρατός;

Αν και περιστοιχίζεται από χώρες όπου τα πραξικοπήματα και οι πολιτικές αναταραχές είναι συχνά φαινόμενα, η «Σταχτοπούτα» του 20ού Παγκοσμίου Κυπέλλου ήδη από το 1948 δεν διαθέτει στρατό. Η χώρα προχώρησε στη διάλυσή του μετά την ολοκλήρωση του εμφυλίου πολέμου με νικητή τον Χοσέ Φιγκέρες Φερέρ. Ο «Δον Πέπε», όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι, ήταν ένας μηχανικός, οικονομολόγος και φιλόσοφος, που οδήγησε τον επαναστατικό στρατό στη νίκη. Εδωσε στις γυναίκες το δικαίωμα στην ψήφο και πλήρη πολιτικά δικαιώματα στους έγχρωμους. Το 1949 η διάλυση του στρατού επικυρώθηκε επίσημα με άρθρο στο νέο σύνταγμα της χώρας και έκτοτε οι αμυντικές δαπάνες πηγαίνουν στην παιδεία και στον πολιτισμό. Οι δυνάμεις ασφαλείας στην Κόστα Ρίκα αποτελούνται κυρίως από αστυνομικούς ενώ το μοναδικό «όπλο» της Κόστα Ρίκα είναι ένα περιπολικό σκάφος, ένα ρυμουλκό και πέντε ταχύπλοα με συνολικό προσωπικό 100 ατόμων (αξιωματικοί και ναύτες).

4. Φαν της Ελλάδας

Οι Κοσταρικανοί γνωρίζουν πολλά για την ελληνική ιστορία και πολλοί δηλώνουν φιλέλληνες. Μάλιστα, ένας από αυτούς ήταν ο Χοσέ Ραφαέλ ντε Καλέγκος ι Αλβαράδο. Ο ίδιος ως πρόεδρος της χώρας έγινε φιλέλληνας ενστερνιζόμενος την επανάσταση του 1821. Κατόπιν αποφάσισε να δώσει σε τρεις πόλεις ελληνικά ονόματα ξεκινώντας από την Grecia (Ελλάδα) το 1825. Η πόλη βρίσκεται στο κέντρο της χώρας κι απέχει μιάμιση ώρα από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ, ενώ αριθμεί 20.000 κατοίκους. Πίσω από το δημαρχείο βρίσκεται η πλατεία Plaza Hellenica με προτομή του Αριστοτέλη, προσφορά του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού το 1997. Στην είσοδο της πόλης υπάρχει μια προσπάθεια απομίμησης του Παρθενώνα σε μινιατούρα. Σε μία ώρα απόσταση από την Grecia βρίσκεται η κωμόπολη Atenas (Αθήνα) με 8.000 κατοίκους. Τρίτη πόλη είναι η Esparza. Ιδρύθηκε το 1851 ως Sparta (Σπάρτη), αλλά με την πάροδο του χρόνου και λόγω της ισπανικής προφοράς το όνομά της διαφοροποιήθηκε.

5. Σεβασμός στο περιβάλλον

Η Κόστα Ρίκα φιλοξενεί των 5% της παγκόσμιας βιοποικιλότητας, ένα ποσοστό εξαιρετικά μεγάλο για μια τόσο μικρή χώρα. Μεταξύ άλλων διαθέτει: 130 είδη ψαριών του γλυκού νερού, 160 είδη αμφίβιων, 208 είδη θηλαστικών, 220 είδη ερπετών, 850 είδη πουλιών, 1000 είδη πεταλούδων, 1.200 ποικιλίες ορχιδέων, 9.000 ήδη φυτών. 34.000 είδη εντόμων. Όπως είναι λογικό το 25% των εδαφών της χώρας είναι αφιερωμένο σε πάρκα (32 εθνικά πάρκα) και καταφύγια άγριας ζωής και υπάρχουν περισσότερες από 100 προστατευμένες περιοχές. Η ακτογραμμή της φτάνει τα 1,287 χιλιόμετρα, ενώ ξεκινάει στον Ειρηνικό και φτάνει μέχρι την Καραϊβική. Το 2012 έγινε η πρώτη χώρα στην αμερικανική ήπειρο που απαγόρευσε το κυνήγι.

6. Ισότητα στην πράξη

Το 2010 η υποψήφια του κυβερνώντος κόμματος Λάουρα Τσιντσίγια εξελέγη πανηγυρικά πρόεδρος της χώρας από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών κι έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας. Τον Μάιο του 2014, τη διαδέχτηκε ο Λουίς Γκιγέρμο Σολίς, ωστόσο η εκλογή της Τσιντσίγια θεωρήθηκε ως μια έμπρακτη απόδειξη των ίσων δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι γυναίκες στη χώρα.

7. Ανύπαρκτο ποσοστό αναλφαβητισμού

Οι Κοσταρικανοί υπερηφανεύονται για το εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό αλφαβητισμού το οποίο φτάνει το 96% και είναι ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως (μόλις 4% αναλφάβητοι, ποσοστό μικρό για χώρα για τα δικά της δημογραφικά δεδομένα). Είναι χαρακτηριστικό πως τις πολύ φτωχικές και αγροτικές περιοχές, όπου τα παιδιά δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στα σχολεία, η εκπαίδευση γίνεται... ραδιοφωνικά, μέσω του κρατικού ραδιοφώνου. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των εγγραμμάτων ενηλίκων φθάνει το 91% του πληθυσμού (94% άνδρες και 88% γυναίκες), ποσοστό ιδιαίτερα χαμηλό για μια χώρα - μέλος της Ε.Ε.

8. Μέσα μαζικής (στην κυριολεξία) μεταφοράς

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 13η υψηλότερη θέση παγκοσμίως σε αριθμό αυτοκινήτων ανά κάτοικο. Σύμφωνα με την Wikipedia, ο αριθμός αυτός είναι 624 αυτοκίνητα ανά κάτοικο. Ο αντίστοιχος αριθμός στην Κόστα Ρίκα είναι εντυπωσιακά χαμηλότερος: μόλις 177 αυτοκίνητα ανά κάτοικο. Λογικό, αφού η πλειοψηφία των κατοίκων κινείται με τα μέσα μεταφοράς και ειδικά με το λεωφορείο, το οποίο είναι το πιο συχνό και φθηνό μέσο μεταφοράς. Πολλά μάλιστα από τα λεωφορεία διαθέτουν και τουαλέτες.

9. Καφές ανηλίκων

Ένα από τα πιο παράξενα πράγματα που μπορεί να αντικρίσει ένας επισκέπτης στην Κόστα Ρίκα είναι το γεγονός ότι οι κοσταρικανοί προσφέρουν στα παιδιά τους καφέ πριν καλά καλά αυτά συμπληρώσουν τα δύο τους χρόνια. Έτσι δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο να δει κανείς μωρά να πίνουν καφέ με το μπιμπερό τους ή μεγαλύτερα παιδιά να καταναλώνουν τον εσπρέσο τους στο.... παγουρίνο.

10. Παραλία... Σαμαρά

Μπορεί η Ελλάδα, επί πρωθυπουργίας Αντώνη Σαμαρά, να διεκδικεί με Γιώργο Σαμαρά και Ανδρέα Σάμαρη εναντίον της εθνικής Κόστα Ρίκα για την προκρισή της στους "8" του Μουντιάλ, όμως η αμερικανική χώρα έχει να υπερυφανεύεται για την... Samara Beach της. Έναν κρυμμένο τροπικό παράδεισο στον Ειρηνικό Ωκεανό ιδανική για σέρφερς, κολυμβητές αλλά και παιδιά. Σύμφωνα με το «Travellers Choice 2013», της διάσημης ταξιδιωτικής πλατφόρμας TripAdvisor, η συγκεκριμένη παραλία αναδείχθηκε ως η δεύτερη καλύτερη παραλία της Κεντρικής Αμερικής.

Εφημερίδα Έθνος, 29/6/2014

 

26.6.14

Τι τραγικό!


Το επίδομα βιβλιοθήκης του ειρηνοδίκη Δ' Τάξης είναι μεγαλύτερο από τον μισθό του πρωτοδιόριστου εκπαιδευτικού!!! Προσοχή: Όχι ο μισθός (που όταν τους ρωτάς, κλαίγονται και σου αναφέρουν μόνο τον βασικό κι όχι τον τελικό). Το επίδομα βιβλιοθήκης των κατώτερων δικαστικών είναι μεγαλύτερο από ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΟΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ!

Κι ο σκοπός των ιθυνόντων, που κόπτονται για την ευημερία και την παιδεία, είναι να απολυθούν όσοι εκπαιδευτικοί λαμβάνουν γύρω στα 1000 € και να προσληφθούν στη θέση τους νεότεροι των 500 τόσων €, που μ' αυτό τον μισθό θα πάνε στη Χίο, τον Έβρο και γω δεν ξέρω πού αλλού και θα διδάσκουν, τρώγοντας στις λέσχες του στρατού και στα συσσίτια των απόρων! Και νομίζουν ότι το όλο σύστημα θα δουλέψει!

Απαιτώ -ως κοινωνία, υποθέτω- να λαμβάνουν οι πρωτοδιόριστοι εκπαιδευτικοί, για αρχή, τον σύνολο μισθό ενός ειρηνοδίκη, έστω και Δ' τάξεως· για τους οποίους δεν συζητάν καν για αξιολόγηση και a priori καταδίκη του 80%! (Έτσι ορίζει ο νόμος που ψήφισαν βλάκες, ανίκανοι κι επικίνδυνοι: 80% των εκπαιδευτικών a priori κρίνονται ανίκανοι να ανέλθουν από την Β' βαθμίδα στην Α', 60% από την Γ' στη Β' και πάει λέγοντας!)

14.5.14

Αποικία η Ελλάς

Μπερλουσκόνι: Αρνήθηκα βοήθεια από το ΔΝΤ, για να μη γίνει η Ιταλία αποικία όπως η Ελλάδα

3.5.14

Μια σταγόνα!

Να τι υπάρχει μέσα σε μια σταγόνα θαλασσινού νερού!...

(Από τον φωτογράφο David Liittschwager)

 

20.4.14

Χωρίς στεφάνι

Τάχα δὲν ἦτον οἰκοκυρὰ κι αὐτὴ στὸ σπίτι της καὶ στὴν αὐλήν της; Τάχα δὲν ἦτο κι αὐτή, ἕναν καιρόν, νέα μὲ ἀνατροφήν; Εἶχε μάθει γράμματα εἰς τὰ σχολεῖα. Εἶχε πάρει τὸ δίπλωμά της ἀπὸ τὸ Ἀρσάκειον.

Κ᾽ ἐτήρει ὅλα τὰ χρέη της τὰ κοινωνικά, καὶ μετήρχετο τὰ οἰκιακὰ ἔργα της, καλύτερ᾽ ἀπὸ καθεμίαν. Εἶχε δὲ μεγάλην καθαριότητα εἰς τὸ σπίτι της, κ᾽ εἰς τὰ κατώφλιά της, πρόθυμη ν᾽ ἀσπρίζῃ καὶ νὰ σφουγγαρίζῃ χωρὶς ποτὲ νὰ βαρύνεται, καὶ χωρὶς νὰ δεικνύῃ τὴν παραξενιὰν ἐκείνην, ἥτις εἶναι συνήθης εἰς ὅλας τὰς γυναῖκας τὰς ἀγαπώσας μέχρις ὑπερβολῆς τὴν καθαριότητα. Καὶ ὅταν ἔμβαινεν ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς, ἐδιπλασίαζε τ᾽ ἀσπρίσματα καὶ τὰ πλυσίματα, τόσον ὁποὺ ἔκαμνε τὸ πάτωμα ν᾽ ἀστράφτῃ, καὶ τὸν τοῖχον νὰ ζηλεύῃ τὸ πάτωμα.

Ἤρχετο ἡ Μεγάλη Πέμπτη καὶ αὐτὴ ἄναφτε τὴν φωτιάν της, ἔστηνε τὴν χύτραν της, κ᾽ ἔβαπτε κατακκόκινα τὰ πασχαλινὰ αὐγά. Ὕστερον ἡτοίμαζε τὴν λεκάνην της, ἐγονάτιζεν, ἐσταύρωνε τρεῖς φορὲς τ᾽ ἀλεύρι, κ᾽ ἐζύμωνε καθαρὰ καὶ τεχνικὰ τὶς κουλοῦρες, κ᾽ ἐνέπηγε σταυροειδῶς ἐπάνω τὰ κόκκινα αὐγά.

Καὶ τὸ βράδυ, ὅταν ἐνύχτωνε, δὲν ἐτόλμα νὰ πάγῃ ν᾽ ἀνακατωθῇ μὲ τὰς ἄλλας γυναῖκας διὰ ν᾽ ἀκούσῃ τὰ Δώδεκα Εὐαγγέλια. Ἤθελε νὰ ἦτον τρόπος νὰ κρυβῇ ὀπίσω ἀπὸ τὰ νῶτα καμμιᾶς ὑψηλῆς καὶ χονδρῆς, ἢ εἰς τὴν ἄκραν οὐρὰν ὅλου τοῦ στίφους τῶν γυναικῶν, κολλητὰ μὲ τὸν τοῖχον, ἀλλ᾽ ἐφοβεῖτο μήπως γυρίσουν καὶ τὴν κοιτάξουν.

Τὴν Μεγάλην Παρασκευὴν ὅλην τὴν ἡμέραν ἐρρέμβαζε κ᾽ ἔκλαιε μέσα της, κ᾽ ἐμοιρολογοῦσε τὰ νιᾶτά της, καὶ τὰ φίλτατά της ὅσα εἶχε χάσει, καὶ ὠνειρεύετο ξυπνητή, κ᾽ ἐμελετοῦσε νὰ πάγῃ κι αὐτὴ τὸ βράδυ πρὶν ἀρχίσῃ ἡ Ἀκολουθία ν᾽ ἀσπασθῇ κλεφτὰ-κλεφτὰ τὸν Ἐπιτάφιον, καὶ νὰ φύγῃ, καθὼς ἡ Αἱμόρρους ἐκείνη, ἡ κλέψασα τὴν ἴασίν της ἀπὸ τὸν Χριστόν. Ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅταν ἤρχιζε νὰ σκοτεινιάζῃ, τῆς ἔλειπε τὸ θάρρος, καὶ δὲν ἀπεφάσιζε νὰ ὑπάγῃ. Τῆς ἤρχετο παλμός.

Ἀργὰ τὴν νύκτα, ὅταν ἡ ἱερὰ πομπὴ μετὰ σταυρῶν καὶ λαβάρων καὶ κηρίων ἐξήρχετο τοῦ ναοῦ, ἐν μέσῳ ψαλμῶν καὶ μολπῶν καὶ φθόγγων ἐναλλὰξ τῆς μουσικῆς τῶν ὀρφανῶν Χατζηκώστα, καὶ θόρυβος καὶ πλῆθος καὶ κόσμος εἰς τὸ σκιόφως πολύς, τότε ὁ Γιαμπὴς ὁ ἐπίτροπος προέτρεχε νὰ φθάσῃ εἰς τὴν οἰκίαν του, διὰ νὰ φορέσῃ τὸν μεταξωτὸν κεντητόν του σκοῦφον, καὶ κρατῶν τὸ ἠλέκτρινον κομβολόγιόν του, νὰ ἐξέλθῃ εἰς τὸν ἐξώστην, μὲ τὴν ματαιουμένην ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος ἐλπίδα ὅτι οἱ ἱερεῖς θ᾽ ἀπεφάσιζον νὰ κάμουν στάσιν καὶ ν᾽ ἀναπέμψουν δέησιν ὑπὸ τὸν ἐξώστην του· τότε καὶ ἡ πτωχὴ αὐτὴ ἡ Χριστίνα ἡ Δασκάλα (ὅπως τὴν ἔλεγαν ἕναν καιρὸν εἰς τὴν γειτονιάν) εἰς τὸ μικρὸν παράθυρον τῆς οἰκίας της μισοκρυμμένη ὄπισθεν τοῦ παραθυροφύλλου ἐκράτει τὴν λαμπαδίτσαν της μὲ τὸ φῶς ἴσα μὲ τὴν παλάμην της, κ᾽ ἔρριπτεν ἄφθονον μοσχολίβανον εἰς τὸ πήλινον θυμιατόν, προσφέρουσα μακρόθεν τὸ μύρον εἰς Ἐκεῖνον, ὅστις ἐδέχθη ποτὲ τὰ ἀρώματα καὶ τὰ δάκρυα τῆς ἁμαρτωλοῦ, καὶ μὴ τολμῶσα ἐγγύτερον νὰ προσέλθῃ καὶ ἀσπασθῇ τοὺς ἀχράντους καὶ ἡλοτρήτους καὶ αἱμοσταγεῖς πόδας Του.

*

* *

Καὶ τὴν Κυριακὴν τὸ πρωί, βαθιὰ μετὰ τὰ μεσάνυκτα, ἵστατο πάλιν μισοκρυμμένη εἰς τὸ παράθυρον, κρατοῦσα τὴν ἀνωφελῆ καὶ ἀλειτούργητην λαμπάδα της, καὶ ἤκουε τὰς φωνὰς τῆς χαρᾶς καὶ τοὺς κρότους, κ᾽ ἔβλεπε κ᾽ ἐζήλευε μακρόθεν ἐκείνας, ὁποὺ ἐπέστρεφαν τρέχουσαι φροὺ-φροὺ ἀπὸ τὴν ἐκκλησίαν, φέρουσαι τὰς λαμπάδας των λειτουργημένας, ἀναμμένας ἕως τὸ σπίτι, εὐτυχεῖς, καὶ μέλλουσαι νὰ διατηρήσωσι δι᾽ ὅλον τὸν χρόνον τὸ ἅγιον φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Καὶ αὐτὴ ἔκλαιε κ᾽ ἐμοιρολογοῦσε τὴν φθαρεῖσαν νεότητά της.

*

* *

Μόνον τὸ ἀπόγευμα τῆς Λαμπρῆς, ὅταν ἐσήμαινον οἱ κώδωνες τῶν ναῶν διὰ τὴν Ἀγάπην, τὴν Δευτέραν Ἀνάστασιν καλουμένην, μόνον τότε ἐτόλμα νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν οἰκίαν, ἀθορύβως καὶ ἐλαφρὰ πατοῦσα, τρέχουσα τὸν τοῖχον-τοῖχον, κολλῶσα ἀπὸ τοῖχον εἰς τοῖχον, μὲ σχῆμα καὶ μὲ τρόπον τοιοῦτον ὡς νὰ ἔμελλε νὰ εἰσέλθῃ διά τι θέλημα εἰς τὴν αὐλὴν καμμιᾶς γειτονίσσης. Καὶ ἀπὸ τοῖχον εἰς τοῖχον ἔφθανεν εἰς τὴν βόρειον πλευρὰν τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς μικρᾶς πλαγινῆς θύρας, κρυφὰ καὶ κλεφτὰ ἔμβαινε μέσα.

Εἰς τὰς Ἀθήνας, ὡς γνωστόν, ἡ πρώτη Ἀνάστασις εἶναι γιὰ τὶς κυράδες, ἡ δευτέρα γιὰ τὶς δοῦλες. Ἡ Χριστίνα ἡ Δασκάλα ἐφοβεῖτο τὰς νύκτας νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, μήπως τὴν κοιτάξουν, καὶ δὲν ἐφοβεῖτο τὴν ἡμέραν, νὰ μὴν τὴν ἰδοῦν. Διότι οἱ κυράδες τὴν ἐκοίταζαν, οἱ δοῦλες τὴν ἔβλεπαν ἁπλῶς. Εἰς τοῦτο δὲ ἀνεύρισκε μεγάλην διαφοράν. Δὲν ἤθελεν ἢ δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς κυρίας, καὶ ὑπεβιβάζετο εἰς τὴν τάξιν τῶν ὑπηρετριῶν. Αὐτὴ ἦτο ἡ τύχη της.

*

* *

Ὡραῖον καὶ πολὺ ζωντανόν, καὶ γραφικὸν καὶ παρδαλόν, ἦτο τὸ θέαμα. Οἱ πολυέλεοι ὁλόφωτοι ἀναμμένοι, αἱ ἅγιαι εἰκόνες στίλβουσαι, οἱ ψάλται ἀναμέλποντες τὰ Πασχάλια, οἱ παπάδες ἱστάμενοι μὲ τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὴν Ἀνάστασιν ἐπὶ τῶν στέρνων, τελοῦντες τὸν Ἀσπασμόν.

Οἱ δοῦλες μὲ τὰς κορδέλας των καὶ μὲ τὰς λευκὰς ποδιάς των, ἐμοίραζαν βλέμματα δεξιὰ καὶ ἀριστερά, κ᾽ ἐφλυάρουν πρὸς ἀλλήλας, χωρὶς νὰ προσέχουν εἰς τὴν ἱερὰν ἀκολουθίαν. Οἱ παραμάννες ὡδήγουν ἀπὸ τὴν χεῖρα τριετῆ καὶ πενταετῆ παιδία καὶ κοράσια, τὰ ὁποῖα ἐκράτουν τὰς χρωματιστὰς λαμπάδας των, κ᾽ ἔκαιον τὰ χρυσόχαρτα μὲ τὰ ὁποῖα ἦσαν στολισμέναι, κ᾽ ἔπαιζαν κ᾽ ἐμάλωναν μεταξύ των, κ᾽ ἐζητοῦσαν νὰ καύσουν ὄπισθεν τὰ μαλλιὰ τοῦ πρὸ αὐτῶν ἱσταμένου παιδίου. Οἱ λοῦστροι ἔρριπτον πυροκρόταλα εἰς πολλὰ ἄγνωστα μέρη ἐντὸς τοῦ ναοῦ, καὶ κατετρόμαζον τὲς δοῦλες. Ὁ μοναδικὸς ἀστυφύλαξ τοὺς ἐκυνηγοῦσε, ἀλλ᾽ αὐτοὶ ἔφευγαν ἀπὸ τὴν μίαν πλαγινὴν θύραν, κ᾽ εὐθὺς ἐπανήρχοντο διὰ τῆς ἄλλης. Οἱ ἐπίτροποι ἐγύριζον τοὺς δίσκους κ᾽ ἔρραινον μὲ ἀνθόνερον τὲς παραμάννες.

Δύο ἢ τρεῖς νεαραὶ μητέρες τῆς κατωτέρας τάξεως τοῦ λαοῦ, ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ παραμάννες, ἐκρατοῦσαν πεντάμηνα καὶ ἑπτάμηνα βρέφη εἰς τὰς ἀγκάλας. Τὰ μικρὰ ἤνοιγον τεθηπότα τοὺς γλυκεῖς ὀφθαλμούς των, βλέποντα ἀπλήστως τὸ φῶς τῶν λαμπάδων, τῶν πολυελέων καὶ μανουαλίων, τοὺς κύκλους καὶ τὰ νέφη τοῦ ἀνερχομένου καπνοῦ τοῦ θυμιάματος καὶ τὸ κόκκινον καὶ πράσινον φῶς τὸ διὰ τῶν ὑάλων τοῦ ναοῦ εἰσερχόμενον, τὸ ἀνεμίζον ράσον τοῦ ἐκκλησιάρχου καλογήρου, τρέχοντος μέσα-ἔξω εἰς διάφορα θελήματα, τὰ γένεια τῶν παπάδων σειόμενα εἰς πᾶσαν κλίσιν τῆς κεφαλῆς, εἰς πᾶσαν κίνησιν τῶν χειλέων, διὰ νὰ ἐπαναλάβουν εἰς ὅλους τὸ Χριστὸς ἀνέστη· βλέποντα καὶ θαυμάζοντα ὅλα ὅσα ἔβλεπον, τὰ στίλβοντα κομβία καὶ τὰ στριμμένα μουστάκια τοῦ ἀστυφύλακος, τοὺς λευκοὺς κεφαλοδέσμους τῶν γυναικῶν, καὶ τοὺς στοίχους τῶν ἄλλων παιδίων, ὅσα ἦσαν ἀραδιασμένα ἐγγὺς καὶ πόρρω· παίζοντα μὲ τοὺς βοστρύχους τῆς κόμης τῶν βασταζουσῶν, καὶ ψελλίζοντα ἀνάρθρους ἀγγελικοὺς φθόγγους.

Δύο ὀκτάμηνα βρέφη εἰς τὰς ἀγκάλας δύο νεαρῶν μητέρων, αἵτινες ἵσταντο ὦμον μὲ ὦμον πλησίον μιᾶς κολώνας, μόλις εἶδαν τὸ ἓν τὸ ἄλλο, καὶ πάραυτα ἐγνωρίσθησαν καὶ συνῆψαν σχέσεις, καὶ τὸ ἕν, ὡραῖον καὶ καλὸν καὶ εὔθυμον, ἔτεινε τὴν μικρὰν ἁπαλὴν χεῖρά του πρὸς τὸ ἄλλο, καὶ τὸ εἷλκε πρὸς ἑαυτό, καὶ ἐψέλλιζεν ἀκαταλήπτους οὐρανίους φθόγγους.

*

* *

Ἀλλ᾽ ἡ φωνὴ τοῦ βρέφους ἦτο λιγεῖα, καὶ ἠκούσθη εὐκρινῶς ἐκεῖ γύρω, καὶ ὁ Γιαμπὴς ὁ ἐπίτροπος δὲν ἠγάπα ν᾽ ἀκούῃ θορύβους. Εἰς ὅλας τὰς νυκτερινὰς ἀκολουθίας τῶν Παθῶν πολλάκις εἶχε περιέλθει τὰς πυκνὰς τῶν γυναικῶν τάξεις διὰ νὰ ἐπιπλήξῃ πτωχήν τινα μητέρα τοῦ λαοῦ, διότι εἶχε κλαυθμυρίσει τὸ τεκνίον της. Ὁ ἴδιος ἔτρεξε καὶ τώρα νὰ ἐπιτιμήσῃ καὶ αὐτὴν τὴν πτωχὴν μητέρα διὰ τοὺς ἀκάκους ψελλισμοὺς τοῦ βρέφους της.

Τότε ἡ Χριστίνα ἡ Δασκάλα, ἥτις ἵστατο ὀλίγον παρέκει, ὀπίσω ἀπὸ τὸν τελευταῖον κίονα, κολλητὰ μὲ τὸν τοῖχον, σύρριζα εἰς τὴν γωνίαν, ἐσκέφθη ἀκουσίως της ―καὶ τὸ ἐσκέφθη ὄχι ὡς δασκάλα, ἀλλ᾽ ὡς ἀμαθὴς καὶ ἀνόητος γυνὴ ὁποὺ ἦτον― ὅτι, καθὼς αὐτὴ ἐνόμιζε, κανείς, ἂς εἶναι καὶ ἐπίτροπος ναοῦ, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπιπλήξῃ πτωχὴν νεαρὰν μητέρα διὰ τοὺς κλαυθμυρισμοὺς τοῦ βρέφους της, καθὼς δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ τὴν ἀποκλείσῃ τοῦ ναοῦ διότι ἔχει βρέφος θηλάζον. Καθημερινῶς δὲν μεταδίδουν τὴν θείαν κοινωνίαν εἰς νήπια κλαίοντα; Καὶ πρέπει νὰ τὰ ἀποκλείσουν τῆς θείας μεταλήψεως διότι κλαίουν; Ἕως πότε ὅλη ἡ αὐστηρότης τῶν «ἁρμοδίων» θὰ διεκδικῆται καὶ θὰ ξεθυμαίνῃ μόνον εἰς βάρος τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ταπεινῶν;

Ἐκ τοῦ μικροῦ τούτου περιστατικοῦ, ἡ Χριστίνα ἔλαβεν ἀφορμὴν νὰ ἐνθυμηθῇ ὅτι πρὸ χρόνων, μίαν νύκτα, κατὰ τὴν ὕψωσιν τοῦ Σταυροῦ, ὅταν ἐπῆγε νὰ ἐκκλησιασθῇ εἰς τὸν ναΐσκον τοῦ Ἁγίου Ἐλισσαίου, παρὰ τὴν Πύλην τῆς Ἀγορᾶς, ἐνῷ ὁ ἀναγνώστης ἔλεγε τὸν Ἀπόστολον, ὅταν ἀπήγγειλε τὰς λέξεις «τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός», αἴφνης, κατὰ θαυμασίαν σύμπτωσιν, ἀπὸ τὸν γυναικωνίτην ἓν βρέφος ἤρχισε νὰ ψελλίζῃ μεγαλοφώνως, ἁμιλλώμενον πρὸς τὴν φωνὴν τοῦ ἀναγνώστου. Καὶ ὁποίαν γλυκύτητα εἶχε τὸ παιδικὸν ἐκεῖνο κελάδημα! Τόσον ὡραῖον πρέπει νὰ ἦτο τὸ Ὡσαννὰ τὸ ὁποῖον ἔψαλλον τὸ πάλαι οἱ παῖδες τῶν Ἑβραίων πρὸς τὸν ἐρχόμενον Λυτρωτήν. «Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον, ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν σου, τοῦ καταλῦσαι ἐχθρὸν καὶ ἐκδικητήν.»

Τοιαῦτα ἀνελογίζετο ἡ Χριστίνα, σκεπτομένη ὅτι καμμία μήτηρ δὲν θὰ ἦτο τόσον ἀφιλότιμος ὥστε νὰ μὴ στενοχωρῆται, καὶ νὰ μὴ σπεύδῃ νὰ κατασιγάσῃ τὸ βρέφος της, καὶ νὰ μὴ παρακαλῇ ν᾽ ἀνοιχθῇ πλησίον της εἰς τὸν τοῖχον, διὰ θαύματος, θύρα, διὰ νὰ ἐξέλθῃ τὸ ταχύτερον. Περιτταὶ δὲ ἦσαν αἱ νουθεσίαι τοῦ ἐπιτρόπου, πρόσθετον προκαλοῦσαι θόρυβον, καὶ ἀφοῦ πρὸς βρέφος θηλάζον ὅλα τὰ συνήθη μέσα τῆς πειθοῦς εἶναι ἀνίσχυρα, μόνη δὲ ἡ μήτηρ εἶναι κάτοχος ἄλλων μέσων πειθοῦς, τὴν χρῆσιν τῶν ὁποίων περιττὸν νὰ ἔλθῃ τρίτος τις διὰ νὰ τῆς ὑπενθυμίσῃ. Κ᾽ ἔπειτα λέγουν ὅτι οἱ ἄνδρες ἔχουν περισσότερον μυαλὸ ἀπὸ τὰς γυναῖκας!

Οὕτω ἐφρόνει ἡ Χριστίνα. Ἀλλὰ τί νὰ εἴπῃ; Αὐτῆς δὲν τῆς ἔπεφτε λόγος. Αὐτὴ ἦτον ἡ Χριστίνα ἡ δασκάλα, ὅπως τὴν ἔλεγαν ἕναν καιρόν. Παιδία δὲν εἶχε διὰ νὰ φοβῆται τὰς ἐπιπλήξεις τοῦ ἐπιτρόπου. Τὰ παιδία της τὰ εἶχε θάψει, χωρὶς νὰ τὰ ἔχῃ γεννήσει. Καὶ ὁ ἀνὴρ τὸν ὁποῖον εἶχε δὲν ἦτο σύζυγός της.

Ἦσαν ἀνδρόγυνον χωρὶς στεφάνι.

*

* *

Χωρὶς στεφάνι! Ὁπόσα τοιαῦτα παραδείγματα!…

Ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ κοινωνιολογήσωμεν σήμερον. Ἐλλείψει ὅμως ἄλλης προνοίας, χριστιανικῆς καὶ ἠθικῆς, διὰ νὰ εἶναι τοὐλάχιστον συνεπεῖς πρὸς ἑαυτοὺς καὶ λογικοί, ὀφείλουν νὰ ψηφίσωσι τὸν πολιτικὸν γάμον.

*

* *

Ἀπὸ τὸν καιρὸν ὁποὺ εἶχεν ἀνάγκην ἀπὸ τὰς συστάσεις τῶν κομματαρχῶν διὰ νὰ διορίζεται δασκάλα, εἷς τῶν κομματαρχῶν τούτων, ὁ Παναγὴς ὁ Ντεληκανάτας, ὁ ταβερνάρης, τὴν εἶχεν ἐκμεταλλευθῆ. Ἅμα ἤλλαξε τὸ ὑπουργεῖον, καὶ δὲν ἴσχυε πλέον νὰ τὴν διορίσῃ, τῆς εἶπεν: «Ἔλα νὰ ζήσουμε μαζί, κι ἀργότερα θὰ σὲ στεφανωθῶ». Πότε; Μετ᾽ ὀλίγους μῆνας, μετὰ ἓν ἑξάμηνον, μετὰ ἕνα χρόνον.

Ἔκτοτε παρῆλθον χρόνοι καὶ χρόνοι, κ᾽ ἐκεῖνος ἀκόμη εἶχε μαῦρα τὰ μαλλιά, κι αὐτὴ εἶχεν ἀσπρίσει. Καὶ δὲν τὴν ἐστεφανώθη ποτέ.

Αὐτὴ δὲν ἐγέννησε τέκνον. Ἐκεῖνος εἶχε καὶ ἄλλας ἐρωμένας. Κ᾽ ἐγέννα τέκνα μὲ αὐτάς.

Ἡ ταλαίπωρος αὐτὴ μανθάνουσα, ἐπιπλήττουσα, διαμαρτυρομένη, ὑπομένουσα, ἐγκαρτεροῦσα, ἔπαιρνε τὰ νόθα τοῦ ἀστεφανώτου ἀνδρός της εἰς τὸ σπίτι, τὰ ἐθέρμαινεν εἰς τὴν ἀγκαλιάν της, ἀνέπτυσσε μητρικὴν στοργήν, τὰ ἐπονοῦσε. Καὶ τὰ ἀνέσταινε, κ᾽ ἐπάσχιζε νὰ τὰ μεγαλώσῃ. Καὶ ὅταν ἐγίνοντο δύο ἢ τριῶν ἐτῶν, καὶ τὰ εἶχε πονέσει πλέον ὡς τέκνα της, τότε ἤρχετο ὁ Χάρος, συνοδευόμενος ἀπὸ τὴν ὀστρακιάν, τὴν εὐλογιάν, καὶ ἄλλας δυσμόρφους συντρόφους… καὶ τῆς τὰ ἔπαιρνεν ἀπὸ τὴν ἀγκαλιάν της.

Τρία ἢ τέσσαρα παιδία τῆς εἶχαν ἀποθάνει οὕτω ἐντὸς ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ ἐτῶν.

Κι αὐτὴ ἐπικραίνετο. Ἐγήρασκε καὶ ἄσπριζε. Κ᾽ ἔκλαιε τὰ νόθα τοῦ ἀνδρός της ὡς νὰ ἦσαν γνήσια ἰδικά της. Κ᾽ ἐκεῖνα τὰ πτωχά, τὰ μακάρια, περιΐπταντο εἰς τὰ ἄνθη τοῦ παραδείσου, ἐν συντροφίᾳ μὲ τ᾽ ἀγγελούδια τὰ ἐγχώρια ἐκεῖ.

Ἐκεῖνος οὐδὲ λόγον τῆς ἔκαμνε πλέον περὶ στεφανώματος. Κι αὐτὴ δὲν ἔλεγε πλέον τίποτε. Ὑπέφερεν ἐν σιωπῇ.

Κ᾽ ἔπλυνε κ᾽ ἐσυγύριζεν ὅλον τὸν χρόνον. Τὴν Μεγάλην Πέμπτην ἔβαπτε τ᾽ αὐγὰ τὰ κόκκινα. Καὶ τὰς καλὰς ἡμέρας δὲν εἶχε τόλμης πρόσωπον νὰ ὑπάγῃ κι αὐτὴ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.

Μόνον τὸ ἀπόγευμα τοῦ Πάσχα, εἰς τὴν ἀκολουθίαν τῆς Ἀγάπης, κρυφὰ καὶ δειλὰ εἰσεῖρπεν εἰς τὸν ναόν, διὰ ν᾽ ἀκούσῃ τὸ «Ἀναστάσεως ἡμέρα» μαζὶ μὲ τὶς δοῦλες καὶ τὶς παραμάννες.

Ἀλλ᾽ Ἐκεῖνος, ὅστις ἀνέστη «ἕνεκα τῆς ταλαιπωρίας τῶν πτωχῶν καὶ τοῦ στεναγμοῦ τῶν πενήτων», ὅστις ἐδέχθη τῆς ἁμαρτωλῆς τὰ μύρα καὶ τὰ δάκρυα καὶ τοῦ λῃστοῦ τὸ Μνήσθητί μου, θὰ δεχθῇ καὶ αὐτῆς τῆς πτωχῆς τὴν μετάνοιαν, καὶ θὰ τῆς δώσῃ χῶρον καὶ τόπον χλοερόν, καὶ ἄνεσιν καὶ ἀναψυχὴν εἰς τὴν βασιλείαν Του τὴν αἰωνίαν.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, 1896

16.4.14

Ώρα να... χρεοκοπήσει η Ελλάδα

Ώρα να... χρεοκοπήσει η Ελλάδα (!), λένε οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»

Wolfgang Münchau, This could be the moment for Greece to default, www.ft.com, 13/4/2014

Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες της η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν φανταζόταν τη χθεσινή πισώπλατη μαχαιριά που της έδωσαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, η μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της Ευρώπης και η «Βίβλος» του επιχειρηματικού κόσμου της Γηραιάς Ηπείρου. Γροθιά στο στομάχι και μόνο ο τίτλος: «Αυτή θα μπορούσε να είναι η στιγμή για την Ελλάδα να κάνει στάση πληρωμών!». Ακόμη χειρότερα, το άρθρο στο χθεσινό φύλλο της βρετανικής εφημερίδας στο οποίο αναφερόμαστε φέρει την υπογραφή του ενός από τους δύο κορυφαίους αρθρογράφους των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» -του Βόλφγκανγκ Μινχάου. Την ώρα που ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει εξαπολύσει ολόκληρη προπαγανδιστική εκστρατεία βασισμένη στο ότι δανείστηκε 3 δισεκατομμύρια ευρώ για 5 χρόνια με επιτόκιο 4,75% με την ελπίδα μήπως και μέσω της διαφήμισης του γεγονότος ότι του δάνεισαν οι ξένοι κατορθώσει και σώσει την κυβέρνησή του, έρχονται οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» και τι γράφουν;

Η διατύπωση του αρθρογράφου είναι ωμή: «Η ελληνική οικονομία δεν είναι σε ύφεση. Δεν ανακάμπτει. Έχει καταρρεύσει»! Ο Βόλφγκανγκ Μινχάου είναι καταλυτικός στην επιχειρηματολογία του. «Μεταξύ του 2008 και του 2013 το πραγματικό ΑΕΠ (της Ελλάδας) συρρικνώθηκε κατά 23,5% και οι επενδύσεις κατά 58,4%. Η πιο πρόσφατη επισκόπηση των εργαζομένων έδειξε ανεργία 26,7% τον Ιανουάριο. Το μέγεθος της ανεργίας των νέων το 2013 ήταν 60,4%», αναφέρει ο Μινχάου στο άρθρο του και συνεχίζει ακάθεκτος: «Από 2,8 εκατομμύρια ελληνικά νοικοκυριά, τα 2,3 εκατομμύρια έχουν φορολογικά χρέη που δεν μπορούν να αποπληρώσουν. Οι συντάξεις είναι η κύρια πηγή εισοδήματος για το 48,6% των οικογενειών.

Επιπροσθέτως 3,5 εκατομμύρια απασχολούμενοι πρέπει να υποστηρίζουν 4,7 εκατομμύρια ανέργους ή μη οικονομικά ενεργά άτομα», υπογραμμίζει ο Βρετανός αρθρογράφος. «Με ένα δημόσιο χρέος που αναμένεται να αυξηθεί φέτος στο 177% του ΑΕΠ, η Ελλάδα δεν προσελκύει πολλές πραγματικές επενδύσεις από το εξωτερικό ακριβώς τώρα. Ούτε μπορεί να παραγάγει εσωτερικές επενδύσεις εξαιτίας του κατεστραμμένου τραπεζικού συστήματος... Ποιος άνθρωπος που έχει τα λογικά του θα κάνει μακροπρόθεσμη επένδυση σε μια χώρα με μη βιώσιμο μακροπρόθεσμα δημόσιο χρέος;», αναρωτιέται ο κορυφαίος αρθρογράφος των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Βρίσκω δύσκολο να δω πώς θα μπορούσε κάποιος να δημιουργήσει έκρηξη επενδύσεων, εκτός πια αν το επίσημο χρέος διαγραφεί ή υπάρξει στάση πληρωμών», προσθέτει και αρχίζει να αναπτύσσει την άποψή του περί της καταλληλότητας των συνθηκών για να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών. «Για πρώτη φορά από τότε που άρχισε η κρίση, η Ελλάδα είναι σε θέση να κάνει παύση πληρωμών», ισχυρίζεται και αυτό το εξηγεί ως εξής: «Η Ελλάδα έχει πρωτογενές πλεόνασμα -προ της πληρωμής των τόκων.

Η Κομισιόν έχει προβλέψει ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα φτάσει στο 2,7% του ΑΕΠ φέτος και θα αυξηθεί στο 4,1% το 2015... Η Ελλάδα δεν εξαρτάται πλέον από τους ξένους επενδυτές... Η Ελλάδα βραχυπρόθεσμα είναι αξιόχρεη», γράφει μεταξύ πολλών άλλων, τα οποία έχουν κυρίως τεχνική αξία, προκειμένου να υποστηρίξει ότι η εναλλακτική λύση είναι «η Ελλάδα να κάνει παύση πληρωμών για όλο το εξωτερικό χρέος της». Τελειώνοντας το ομολογουμένως εντυπωσιακό, αλλά και άκρως επιζήμιο για την κυβέρνηση Σαμαρά άρθρο του, ο Βόλφγκανγκ Μινχάου υπογραμμίζει: «Δεν υποστηρίζω την έξοδο (σ.σ.: εννοεί την έξοδο της χώρας μας από την Ευρωζώνη και την εισαγωγή εθνικού νομίσματος, τα πλεονεκτήματα του οποίου έχει αναλύσει παραπάνω). Οι Έλληνες ψηφοφόροι και οι ξένοι επενδυτές, όμως, πρέπει να γνωρίζουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται τώρα σε μια θέση όπου υπάρχει επιλογή».

Η ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή, μπορεί να διαλέξει αν θα κάνει παύση πληρωμών ή όχι, αν θα διατηρήσει το ευρώ ως εθνικό νόμισμα ή όχι. Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος συμφωνεί με τον Μινχάου ή όχι, αν οι θέσεις του είναι σωστές ή όχι, αν είναι υποβολιμαίες ή ειλικρινείς, αν η ασκούμενη πολιτική είναι «μονόδρομος» όπως ισχυρίζονται ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος ή αν θα αλλάξει ριζικά μόλις γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως ισχυρίζεται ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτές είναι προσωπικές απόψεις του καθενός και η ομοφωνία γύρω από αυτές αποκλείεται εκ προοιμίου και εξ ορισμού. Τη ζημιά στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν την κάνει η άποψη του Μινχάου. Την κάνει ο ισχυρισμός κορυφαίου αρθρογράφου των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ότι «η ελληνική οικονομία δεν ανακάμπτει, έχει καταρρεύσει»! Έπειτα από αυτό το άρθρο, ποιος επενδυτής ακούει το success story της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ...

Γιώργος Δελαστίκ, εφ. Έθνος, 15/4/2014

 

11.4.14

Η επίσκεψη Μέρκελ ματώνει τις πληγές χώρας υπό κατοχή

Απέραντο αίσθημα εθνικής ταπείνωσης κυριαρχεί σήμερα σε ολόκληρη τη χώρα. Η ολιγόωρη επίσκεψη στην Αθήνα της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ υπενθυμίζει με επώδυνο τρόπο σε όλους τους Ελληνες ότι εδώ και τέσσερα χρόνια η πατρίδα μας είναι χώρα υπό οικονομική κατοχή εξαιτίας του επονείδιστου καθεστώτος του Μνημονίου στο οποίο την υπήγαγε συνειδητά και προσχεδιασμένα ο Γιώργος Παπανδρέου. Ως βαθύτατα αμερικανόφιλος αυτός επιδίωκε να μας υπαγάγει υπό τον ζυγό μόνο του ΔΝΤ, το οποίο ελέγχεται από τις ΗΠΑ. Δεν είχε όμως κανένα πρόβλημα να θέσει την Ελλάδα υπό διπλό κατοχικό ζυγό - τόσο της ΕΕ (δηλαδή της Γερμανίας) όσο και του ΔΝΤ (δηλαδή των ΗΠΑ). Μέσα από τα ανομολόγητα δεινά των σκοτεινών χρόνων της μνημονιακής κατοχής οι Έλληνες γνώρισαν το ευρώ ως οικονομική θηλιά στον λαιμό τους. Γνώρισαν επίσης την ΕΕ ως παράγοντα καταβαράθρωσης του βιοτικού τους επιπέδου και υπέστησαν τη μετατροπή της Ελλάδας σε φτωχή επαρχία του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας. Την υποβάθμισή της από ανεξάρτητο κράτος σε χώρα περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας. Οι Γερμανοί και οι ιθαγενείς τοποτηρητές τους μας λένε ότι το 2009 ήμασταν χρεοκοπημένοι και μας έσωσαν. Ημασταν χρεοκοπημένοι δηλαδή το 2009, τελευταία χρονιά πριν από τη μνημονιακή κατοχή, που το ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 231 δισεκατομμύρια ευρώ και είμαστε «σωσμένοι» το 2013 που το ΑΕΠ καταποντίστηκε στα... 183 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ - δηλαδή μόλις χάσαμε σχεδόν 50 δισεκατομμύρια από το ΑΕΠ μας, πάνω από το 20%, ποσοστό πρωτοφανές για ειρηνική περίοδο, έχουμε... «σωθεί»! Τα 50 δισ. ΑΕΠ παραπάνω ήταν που μας έπνιγαν!
Μας έλεγαν ότι είμαστε χρεοκοπημένοι το 2009 επειδή χρωστούσαμε 299 δισ. ευρώ (ποσοστό 129% του ΑΕΠ), αλλά έχουμε σωθεί πλέον το 2013 που χρωστάμε ως χώρα... 321 δισεκατομμύρια (ποσοστό 175% του ΑΕΠ)! Με το δημόσιο χρέος στο 129% του ΑΕΠ ήμασταν δυστυχώς χρεοκοπημένοι, ενώ με το δημόσιο χρέος να έχει εκτιναχθεί στο 175% του ΑΕΠ είμαστε ευτυχώς σωσμένοι! Εκτός από δουλόφρονες, πρέπει να μας θεωρούν και απερίγραπτα ηλίθιους πολιτικά για να νομίζουν ότι πιστεύουμε τέτοιους ανόητους ισχυρισμούς. Το 2009 οι άνεργοι στην Ελλάδα ήταν 470.620 άτομα, ποσοστό 9,5%, ενώ το 2013 απογειώθηκαν στο 1.374.054 άτομα, ποσοστό 27,6%. Για να «σωθούμε» δηλαδή έστειλαν στο σύγχρονο κρεματόριο της ανεργίας περίπου 900.000 Ελληνες - τον έναν από κάθε τέσσερις εργαζόμενους! Την εξαετία 2007-2012 το πραγματικό ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 35,4% -πραγματικά ανατριχιαστικό ποσοστό- λόγω της μνημονιακής κατοχής της πατρίδας μας. Μόνο που τα ίδια χρόνια, στην επίσης υπό μνημονιακό καθεστώς Ιρλανδία η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών ήταν σχεδόν... έξι (!) φορές μικρότερη, μόνο 6,2%. Αλλά και στην επίσης υπό μνημονιακό καθεστώς Πορτογαλία, η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος ήταν 5,3% - σχεδόν επτά φορές μικρότερη!
Αρκεί και μόνο αυτό το στοιχείο για να κατανοήσει κανείς και να συμμεριστεί πλήρως τη βαθύτατη οργή των Ελλήνων τόσο εναντίον των Γερμανών όσο και εναντίον των ελληνικών πολιτικών κομμάτων που συγκρότησαν τις μνημονιακές κυβερνήσεις και υπηρέτησαν πιστά τα σχέδια οικονομικής εξόντωσης του ελληνικού πληθυσμού. Ο λόγος που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα θεωρήσουν θαύμα αν πάρουν στις επικείμενες εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο το 30% των ψήφων και τα δύο κόμματα μαζί, ενώ και στις επτά προηγούμενες ευρωεκλογές που έχουν γίνει μέχρι τώρα στην Ελλάδα από το 1981 ως το 2009 είχαν πάρει από 70% έως 80% (από 68,92% το 1999 έως 79,63% το 1984), είναι απλούστατος: επειδή έριξαν αδίστακτα στον οικονομικό Καιάδα εκατομμύρια Έλληνες!
Οι πάντες έχουν πια πειστεί ότι το αποτέλεσμα των επικείμενων ευρωεκλογών θα διαλύσει εντελώς το μνημονιακό κομματικό σύστημα. Δεν θα επισφραγίσει μόνο τον τελειωτικό ενταφιασμό του ΠΑΣΟΚ ως κόμματος-πυλώνα του συστήματος. Θα αποσαθρώσει και τη ΝΔ ως κόμμα τέτοιου χαρακτήρα, γι' αυτό και έχουν ήδη αρχίσει οι σπασμωδικές κινήσεις εξεύρεσης αντικαταστατών για τα δύο αυτά κόμματα. Η τύχη του ευρώ και της ΕΕ δεν θα κριθεί όμως στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα στις ευρωεκλογές των κομμάτων στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία, την Ολλανδία που κατεβαίνουν με καθαρά αντιγερμανική γραμμή και με συνθήματα «Έξω από το ευρώ» και «Έξω από την ΕΕ» θα είναι αυτά που θα καθορίσουν τις εξελίξεις.

Γιώργος Δελαστίκ, εφ. Έθνος, 11/4/2014

21.3.14

Μίμηση ποιήσεως

Να με συγχωρέσουν οι πάσης φύσεως εραστές της λεγόμενης «Ημέρας της Ποίησης» για τη βαθύτατη αντίθεσή μου (τοποθετημένη στις παρυφές του σνομπισμού) για αυτό το εαρινό πανηγύρι.

Σε μια χώρα όπου τα γράμματα και οι τέχνες έχουν καιρό τώρα ευτελισθεί από την πολιτεία (=υπουργείο Παιδείας και υπουργείο Πολιτισμού) αυτές οι εκδηλώσεις δεν έχουν κανένα νόημα.

Τουναντίον προσφέρουν άλλοθι σε πολλούς. Όσο για τους αναγκαστικά περιφερόμενους ποιητές μας στα μαζικά μέσα μεταφοράς (όπως είδαμε να γίνεται και με τον αυστηρά αυτοεγκλωβισμένο Κ. Π. Καβάφη) σημειολογικά (που λένε) θα λέγαμε πως δεν διαφέρουν από τα διαφημιζόμενα απορρυπαντικά. Αν η ποίηση συνιστά μίμηση πράξεως σπουδαίας και τελείας, η «Ημέρα της Ποίησης» δείχνει πομπωδώς μια θλιβερή, συχνά χυδαία και βάναυση απομίμηση αυτής της ιερής πράξεως.

Γιώργης Γιατρομανωλάκης (καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας και συγγραφέας), εφ. Το Βήμα, 21/3/2014

3.3.14

Ας υποθέσουμε ότι βλέπουμε τον Σέρλοκ!

Απόκριες 2014
(Η πλάκα είναι ότι κάπως έτσι πήγα και στο σχολείο· ο μόνος -κάπως- ντυμένος, από καθηγητές και μαθητές...)

21.2.14

Θεαματική ανάπτυξη στην Ισλανδία μετά το... «Δεν πληρώνω!»

Έκπληκτοι με τη στάση της κυβέρνησης της Ισλανδίας δείχνουν οι δύο ανταποκριτές του βρετανικού πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερ στο Ρέικιαβικ, την πρωτεύουσα αυτού του νησιωτικού κράτους που βρίσκεται ανάμεσα στην ευρωπαϊκή και την αμερικανική ήπειρο. «Η εδώ κυβέρνηση αισθάνεται ότι μπορεί να αποφύγει τους διεθνείς επενδυτές απολαμβάνοντας ταυτόχρονα οικονομική ανάπτυξη» γράφουν οι Ρόμπερτ Ρόμπερτσον και Σάιμον Τζόνσον. «Η σκληρή στάση απέναντι στους πιστωτές παραμένει δημοφιλής στους ψηφοφόρους παρά τους ελέγχους στη ροή κεφαλαίων που εμποδίζουν τις ξένες επενδύσεις» παραδέχονται. «Τα χρέη των τραπεζών ούτε είναι ούτε θα γίνουν ποτέ δημόσιο χρέος!» δηλώνει απερίφραστα στο αμερικανικό οικονομικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ ο Ισλανδός πρωθυπουργός Σίγκμουντουρ Γκουνλόιγκσον.

«Μια παρόμοια σκληρή στάση στο θέμα των πληρωμών προς τους δανειστές των τραπεζών -πολλοί από τους οποίους είναι κερδοσκοπικοί οίκοι που αγόρασαν τους τίτλους αφότου είχαν χρεοκοπήσει οι ισλανδικές τράπεζες- είναι δημοφιλής σε πολλούς Ισλανδούς» ομολογούν περίλυποι οι ανταποκριτές του βρετανικού πρακτορείου Ρόιτερ. Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου πληρώνει συνεχώς στο 100% της ονομαστικής αξίας τους τα ελληνικά ομόλογα που έχουν αποκτήσει στο ένα... δέκατο ή στο ένα πέμπτο της αξίας τους οι «γύπες» της διεθνούς κερδοσκοπίας, η κυβέρνηση της Ισλανδίας όμως δεν έχει απολύτως καμία διάθεση να «χρυσώσει» τους ξένους κερδοσκόπους που έδωσαν τα λεφτά τους στους απατεώνες Ισλανδούς ομοίους τους, τους τραπεζίτες που χρεοκόπησαν. Αυτό, παρόλο που η κυβέρνηση της Βρετανίας και η κυβέρνηση της Ολλανδίας στηρίζουν φανατικά τους Αγγλους και τους Ολλανδούς κερδοσκόπους και προσπαθούν να εκβιάσουν την ισλανδική κυβέρνηση για να την εξαναγκάσουν να πληρώσει.

Την περασμένη εβδομάδα μάλιστα η Βρετανία και η Ολλανδία κατέθεσαν σε δικαστήριο του Ρέικιαβικ αγωγή εναντίον της Ισλανδίας, με την οποία ζητούν... 5 δισεκατομμύρια δολάρια για χάρη των κερδοσκόπων! «Δεν πρόκειται να πάρουν τίποτα γιατί δεν υπήρχε κρατική εγγύηση για τα δάνεια αυτά» δήλωσε απαθής ο Ισλανδός πρωθυπουργός. Οι Ισλανδοί «έφτυσαν» επίσης την ΕΕ, παγώνοντας επ' αόριστον τις ενταξιακές συνομιλίες που είχε αρχίσει η προηγούμενη κυβέρνηση των σοσιαλιστών και των αριστερών - μια κυβέρνηση που αποδείχθηκε απερίγραπτα εθελόδουλη και γι' αυτό εξεδιώχθη κλωτσηδόν από την εξουσία στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που έγιναν πέρυσι, με το χειρότερο αθροιστικό αποτέλεσμα των δύο κομμάτων τα τελευταία... 82 (!) χρόνια. «Η χώρα μας δεν έχει τίποτα να κερδίσει με την ένταξή της στο μπλοκ της ΕΕ» δήλωσε χωρίς περιστροφές ο Ισλανδός πρωθυπουργός.

Ουδέποτε άλλωστε υπήρξε δημοσκόπηση έστω που να δείχνει πλειοψηφία των Ισλανδών υπέρ της ένταξης στην ΕΕ. «Κύριο μέλημα της κυβέρνησής μας είναι η ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους της χώρας μας» ξεκαθάρισε ο Σίγκμουντουρ Γκουνλόιγκσον. Εφριξε ο ΟΟΣΑ όταν προ τριμήνου η ισλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το 7% του ΑΕΠ της χώρας θα διατεθεί για να προστατευθούν οι δανειολήπτες που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους από τις τράπεζες, που τώρα πλέον είναι όλες κρατικές. «Θα επιβαρυνθεί περισσότερο ο τραπεζικός τομέας» πήγε να ψελλίσει ο ΟΟΣΑ, αλλά κανένας Ισλανδός δεν του έδωσε σημασία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, μετά από μερικές μέρες, τέσσερα πρώην διευθυντικά στελέχη της μίας από τις τρεις ισλανδικές ιδιωτικές τράπεζες που χρεοκόπησαν, καταδικάστηκαν σε φυλάκιση τριών έως πέντε ετών ως... οικονομικοί απατεώνες! Κράτος που να προστατεύει τα σπίτια των πολιτών και να χώνει στη φυλακή τους τραπεζίτες, πού ξανακούστηκε! Και το χειρότερο όλων, όλα αυτά που περιγράφουμε δεν τα κάνει κάποιος... «Τσε Γκεβάρα» της Ισλανδίας, αλλά ένας κεντροδεξιός πρωθυπουργός που κυβερνά σε συνασπισμό με τη Δεξιά! Μόνο που στην Ισλανδία φαίνεται ότι αυτός ο πρωθυπουργός διατηρεί -ακόμη τουλάχιστον- την αξιοπρέπειά του. Έχει βάλει μάλιστα στόχο να μειώσει τη σημερινή ανεργία του... 4,2% στο 2%!!!

Με τέτοια συνεπή γραμμή, η ισλανδική οικονομία αναπτύχθηκε 3% το 2013. Τετραπλασιάστηκαν (σε υποτιμημένες κορόνες) τα έσοδα από τον τουρισμό - από 73 δισεκατομμύρια που ήταν το 2008 ήταν 267 δισ. πέρυσι, ενώ αυξήθηκαν τα κέρδη από την αλιεία κατά 60% και από το αλουμίνιο κατά 25% σε σύγκριση με τον μέσο όρο της περιόδου 2008-2012. Όχι, οι Ισλανδοί δεν ζουν καλύτερα σήμερα από όσο ζούσαν πριν από την κρίση. Πιο φτωχικά και πιο δύσκολα ζουν. Εχουν, όμως, όλοι δουλειά και ανορθώνουν όλοι μαζί την οικονομία της χώρας τους πραγματικά, όχι κατά φαντασίαν, έχοντας διδαχθεί από τα λάθη τους.

Απολύτως καμία σχέση με την Ελλάδα!

Γιώργος Δελαστίκ, εφ. Έθνος, 21/2/2014

 

17.2.14

Αξιολόγηση αλά αγγλικά...

Η τρόικα ως ταύρος εν υαλοπωλείω!

Ζάρα Βάγκενκνεχτ: «Η τρόικα ως ταύρος εν υαλοπωλείω!»

«Ο Τσίπρας έχει το τσαγανό να αντιμετωπίσει την τρόικα και τη Γερμανία»


Ζάρα Βάγκενκνεχτ: «Η τρόικα ως ταύρος εν υαλοπωλείω!»

H Ζάρα Βάγκενκνεχτ, αντιπρόεδρος του κόμματος «Αριστερά» ( Die Linke ) της Γερμανίας δεν συμμερίζεται καθόλου την ευφορία της ελληνικής κυβέρνησης για το πρωτογενές πλεόνασμα. Το θεωρεί αποτέλεσμα μιας «άγριας» πολιτικής περικοπών, που έριξε τους Έλληνες στη φτώχεια και προκάλεσε κατάρρευση των επενδύσεων στη χώρα.


«Οι Έλληνες απώλεσαν το 40% των εισοδημάτων τους, πρόκειται για μια δραματική εξέλιξη που όμοιά της δεν έχει γίνει σε καμιά άλλη χώρα σε καιρό ειρήνης», υπογραμμίζει σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ελληνική εκπομπή της Deutsche Welle. Και τονίζει: «Εάν συνυπολογίζαμε και τους τόκους τότε το χρέος θα ήταν το ίδιο υψηλό. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αυτή η πολιτική είναι εντελώς λανθασμένη».

Η γερμανίδα πολιτικός υπερασπίζεται τη στάση του κόμματός της στη γερμανική Βουλή να ψηφίσει εναντίον όλων των πακέτων στήριξης της Ελλάδας. «Οι πόροι από τα ταμεία στήριξης δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα. Το 94% του ποσού άνω των 200 δις ευρώ διοχετεύτηκε στους επενδυτές και στις τράπεζες. Δηλαδή, με αυτά τα χρήματα δεν στηρίξαμε τις ελληνικές συντάξεις, το ταμείο ανεργίας, δεν έγιναν επενδύσεις στη χώρα, αλλά πήγαν σε πλούσιους επενδυτές -που μέχρι τότε έπλεαν σε πελάγη ευτυχίας για τους υψηλούς τόκους από την Ελλάδα - για να καλύψουν στην ουσία τις απώλειές τους. Αυτήν την πολιτική σωτηρίας την απορρίπτουμε, κυρίως επειδή συνδέεται με άγρια μέτρα λιτότητας. Δεν λειτούργησε. Το χρέος είναι υψηλό. Αυτό δείχνει ότι η πολιτική που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα δεν ήταν για τους ανθρώπους αλλά για τις τράπεζες».


«Αναπόφευκτο το δεύτερο κούρεμα»


Η Ζάρα Βάγκενκνεχτ διαφωνεί με τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι δεύτερο κούρεμα δεν πρόκειται να γίνει. Θεωρεί την εξέλιξη μοιραία. «Έχω πειστεί ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, το χρέος είναι πολύ υψηλό για να είναι βιώσιμο... απλά προσπαθούν να εξαγοράσουν χρόνο», λέει. «Βέβαια, το πρόβλημα είναι ότι ενδεχόμενο κούρεμα θα έπληττε τους ευρωπαίους φορολογούμενους, από τη στιγμή που μεγάλο τμήμα του ελληνικού χρέους έχει κρατικοποιηθεί. Αλλά γι' αυτό ευθύνεται η ευρωπαϊκή πολιτική, που θα πρέπει να αναλάβει τώρα και τις συνέπειες… Ήταν μια παραπλανητική πολιτική, από τη μια απαίτησαν μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, μαζικές απολύσεις στο δημόσιο και ιδιωτικοποιήσεις χωρίς να ασκήσουν καμιά πίεση στην ελληνική οικονομική ελίτ που ευθύνεται γι' αυτήν την καταστροφή και να την πιέσουν να αναλάβει το κόστος της κρίσης με ένα τσουχτερό κεφαλαιακό φόρο».

Μένεα πλέει η Βάγκενκνεχτ κατά της τρόικας. «Σε ολόκληρη την Ευρώπη η τρόικα συμπεριφέρθηκε σαν ταύρος εν υαλοπωλείω και προκάλεσε μεγάλη δυστυχία. Αποδυνάμωσε τη δημοκρατία, διέλυσε την οικονομία και με τις επιταγές της όχι μόνο δεν ελάφρυνε το χρέος, αλλά το διόγκωσε. Είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι απέτυχε παταγωδώς, χάραξε λάθος πολιτική και τώρα επείγει να της αφαιρεθεί άμεσα η εξουσία από τα χέρια». Για το στέλεχος της γερμανικής αριστεράς η κρίση του ευρώ δεν έχει ξεπεραστεί γιατί δεν έχει αντιμετωπιστεί στις ρίζες της. «Χώρες, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιρλανδία συνεχίζουν να είναι υπερχρεωμένες, λιγότερο ή περισσότερο, το γεγονός ότι τα ελλείμματα στις χώρες με κρίση μειώθηκαν δεν οφείλεται στο ότι ξαφνικά έγιναν περισσότερο ανταγωνιστικές,αλλά στην κατάρρευση των επενδύσεων και της κατανάλωσης, και μαζί τους και των εισαγωγών…» λέει.

«Έχει φρέσκιες ιδέες ο Τσίπρας»


Για τις ευρωεκλογές η Ζάρα Βάγκενκνεχτ εύχεται καλή επιτυχία στον επικεφαλής των αριστερών κομμάτων της Ευρωπαΐκής; Ενωσης Αλέξη Τσίπρα. «Τον θεωρώ εξαιρετικά χαρισματικό, εξαιρετικά δραστήριο, δεν έρχεται από το βούρκο των παλαιών διεφθαρμένων κομμάτων, αλλά εκπροσωπεί μια νέα φρέσκια πολιτική, εύχομαι ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει ένα καλό αποτέλεσμα» λέει.


Πώς βλέπει τον Αλέξη Τσίπρα κάποια μέρα ως πρωθυπουργό; «Δεν ξέρω πόσο ακόμη η ελληνική κυβέρνηση θα αρνείται νέες εκλογές, θα εξαρτηθεί και από την έκβαση των ευρωεκλογών», απαντά η Βάγκενκνεχτ. Και καταλήγει: «Νομίζω όμως ότι η πολιτική που θα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ θα έφερνε περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη. Και κυρίως θα αντιμετώπιζε την τρόικα και τη Γερμανία με περισσότερο τσαγανό, από ό,τι κάνει η νυν κυβέρνηση».

http://www.tovima.gr

Ελληνικό υπεραυτοκίνητο!

 

16.2.14

Η αιμορραγία στις δαπάνες για τη δημόσια εκπαίδευση καλά κρατεί

Ο φετινός προϋπολογισμός για την εκπαίδευση είναι ο ιστορικά χαμηλότερος μετά τη Μεταπολίτευση: 2,52% του ΑΕΠ!

Η εκπαίδευση θα χρηματοδοτηθεί το 2014 με 320 εκατομμύρια λιγότερα από το 2013, με μεγαλύτερο θύμα τη δευτεροβάθμια (Γυμνάσια, Λύκεια, Επαγγελματική Μέση Εκπαίδευση) όπου γίνονται περικοπές 215 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2013. Ένα ποσό που κατά σύμπτωση είναι σχεδόν το ίδιο (230 εκατ.) με τη «χορηγία» που αποφάσισε να κάνει το υπουργείο Οικονομικών στο Μέγαρο Μουσικής!

http://www.efsyn.gr

 

6.2.14

Τύχη

Τύχη μου μαύρη κι άραχλη, τύχη παλιομπαμπέσα,

δεν μου ’πες μια φορά κι εσύ: «φτωχέ μου, έλα μέσα...»!

18.1.14

«Όχι, η ΕΕ δεν έσωσε την Ελλάδα, μόνο τη βούλιαξε στα χρέη»!

«Όχι, η ΕΕ δεν έσωσε την Ελλάδα, μόνο τη βούλιαξε στα χρέη»!

Ο τίτλος του άρθρου της αυστριακής εφημερίδας «Ντι Πρέσε» προκαλεί ενδιαφέρον: «Τι δεν θέλουμε να ξέρουμε για την Ελλάδα». Ο υπότιτλος δίνει απαντήσεις σε όλα: «Η χώρα δεν σώθηκε, η διεθνής αλληλεγγύη δεν υπήρξε και δεν γνωρίζουμε αν η όλη υπόθεση θα καταλήξει σε πολιτική καταστροφή»! Ο αρθρογράφος Βόλφγκανκ Μπεμ είναι εντυπωσιακά διεισδυτικός: «Πρώτον, η Ελλάδα δεν σώθηκε με τα μέχρι τώρα δάνεια βοήθειας των 240 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σώθηκαν μόνο οι διεθνείς τράπεζες, μερικές από τις οποίες θα βρίσκονταν μπροστά στην καταστροφή σε περίπτωση ολικής παύσης εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους. Το ελληνικό κράτος έχει μόνο φορτωθεί ακόμη περισσότερα βάρη από το ξέσπασμα της κρίσης» υπογραμμίζει χωρίς περιστροφές. Τις τράπεζές τους έσωσαν οι Ευρωπαίοι με το Μνημόνιο, λέει πολύ σωστά, όχι τους Έλληνες, που τους φόρτωσαν ακόμη μεγαλύτερο δημόσιο χρέος!

13.1.14

«Ιππότες της ασφάλτου»... όλοι μας!

Η αυτόνομη αυτοκίνηση φαίνεται πως εισβάλλει δυναμικά στην πραγματικότητα. Με συμμάχους το Διαδίκτυο και τα έξυπνα τηλέφωνα, τα ρομποτικά αυτοκίνητα ετοιμάζονται να κατακτήσουν την αγορά!...


Καφαντάρης Τάσος, εφ. Το Βήμα, 12/1/2013