27.6.07

Jethro Tull

Τελικά, το αποφάσισα: έσκασα 110 € για τρία εισιτήρια, πήρα και τα δυο μεγαλύτερα παιδιά μου και πήγα στη συναυλία των Jethro Tull στην Αυλή του Μύλου στη Λάρισα.

Η εμπειρία ήταν ξεχωριστή, ιδίως για τα παιδιά. O Ian Anderson αεικίνητος, παρά τα 60 χρόνια του, σαν άλλος Πάνας με τον αυλό του, ξεσήκωσε το λιγοστό σχετικά κόσμο και τον ταξίδεψε για δύο περίπου ώρες μέχρι το 1968 και τις χρυσές εποχές του συγκροτήματος.

Ενδιαφέροντα ήταν τα λίγα εισαγωγικά λόγια πριν από κάθε τραγούδι· χάρηκα που διαπίστωσα ότι μπορούσα με άνεση να καταλάβω τι έλεγε και να «συμμετέχω» στο διάλογο που άνοιγε με το κοινό.

Ωραία εμπειρία.

Έλεγα να πάμε με τα παιδιά και στον Robert Plant που έρχεται στη Μαλακάσα, αλλά μάλλον εκεί τα οικονομικά είναι πιο στενά, με τα τόσα που μας προέκυψαν για το σπίτι. Ευτυχώς τελειώνουμε τις ανακατασκευές κι απ’ ό,τι φαίνεται δε θα χρωστάμε τίποτα άλλο, παρά μόνο τις δόσεις του δανείου. Ας είμαστε καλά να πάμε από του χρόνου σε άλλες συναυλίες...

17.6.07

Ελλάδα, έχεις ταλέντο

Κινήσαμε, που λέτε, να πάμε σήμερα το βράδυ στο δημοτικό στάδιο Καλαμπάκας, για να παρακολουθήσουμε τη μεγαλειώδη εκδήλωση του συλλόγου παραδοσιακής μουσικής και ψαλτικής τέχνης "ο άγιος Βησσαρίων" (όνομα που το 'χουν!) με τίτλο: "Ελλάδα, έχεις ταλέντο" (συγνώμη: "Ελλάδα είναι..."). "Πρόκειται για ένα μουσικό, χορευτικό και μάλλον και οπτικό οδοιπορικό από τη μια άκρη της πατρίδας μας μέχρι και την άλλη", διαβάζουμε στον τοπικό τύπο.

Το αποτέλεσμα; Ανούσιο, άγγιζε τα όρια του κιτς. Μια κακοφτιαγμένη διαφήμιση του ΕΟΤ προ εικοσαετίας! Θύμιζε -ως ένα βαθμό- τις γιορτές πολεμικής αρετής των συνταγματαρχών της επταετίας,

ενώ τα ενδιάμεσα βιντεάκια που παρουσίαζαν τα διαμερίσματα της Ελλάδας (Θράκη, Μακεδονία...) ήταν της ιδίας αισθητικής με τα ανάλογα εισαγωγικά βίντεο των κρατών στη Eurovision.

Οφείλουμε βέβαια να παραδεχτούμε πως η προσπάθεια του χορευτικού ήταν αξιέπαινη και η ορχήστρα απέδιδε (με φρικτή εξαίρεση στα κρητικά τραγούδια) πολύ καλά. Η χορωδία όμως -ιδίως στο θέμα του συγχρονισμού με τους μουσικούς- αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων.

Παραθέτουμε ένα ενδιαφέρον δείγμα (ή μάλλον δήγμα):

Υ.Γ.Είναι ιεροσυλία να αναφέρονται και να συγκρίνονται από τους σημερινούς συντελεστές εκδηλώσεις όπως "Η Πόλις εάλω" (που ακόμα ο κόσμος στην Καλαμπάκα -κι όχι μόνο- θυμάται με συγκίνηση και νοσταλγία) με τις εκδηλώσεις-εκτρώματα του συλλόγου που ακολούθησαν· η μία χειρότερη από την άλλη...

Και εις κατώτερα...

14.6.07

Καλά, ηλίθιοι είναι;

Τον τελευταίο καιρό ενημερωνόμαστε συχνά για ποικίλες αντιδράσεις κατοίκων διαφόρων περιοχών, "ανησυχούντων σφόδρα για το περιβάλλον", στην προοπτική εγκατάστασης στην περιοχή τους εναλλακτικών τρόπων παραγωγής ενέργειας. Σήμερα κάποιοι κάτοικοι στη Σκύρο, χθες κάποιοι άλλοι στον Κλεινοβό Καλαμπάκας, προχθές άλλοι...

Δεν τους καταλαβαίνω. Αντί να οργανώνονται διαμαρτυρίες στις περιοχές που δεν γίνονται τέτοιες ενέργειες, αντί να χαιρόμαστε γι' αυτό και να ντρεπόμαστε γι' αυτό, μεμψιμοιρούμε και αντιδρούμε...