27.3.07

Εθνικές επέτειοι

Τελικά, είναι η παρέλαση μαθητών, οι πανηγυρικοί και η κατάθεσις στεφάνων οι προσφορότεροι τρόποι τιμής όσων συνέβαλαν στην απελευθέρωση της πατρίδας μας;

Τουναντίον θα λέγαμε, μάλλον πρόκειται περί διακωμώδησης και σαφούς υποβάθμισης. Σε συνδυασμό μάλιστα με την πρόδηλη και παχυλή άγνοια για πρόσωπα και γεγονότα τόσο των μαθητών όσο και των "μεγάλων" (και των καθηγητών!), το πράγμα καταντά έως και επικίνδυνο.

Ποιος λοιπόν θα ήταν ο καταλληλότερος τρόπος τιμής; Μα ποιος άλλος απ' το διάβασμα ενός σχετικού ιστορικού βιβλίου και τη συνακόλουθη συζήτηση και προβληματισμό.

26.3.07

Εμπρός, μαρς: εν-δυο...

Δεύτερο Δημοτικό Σχολείο Καλαμπάκας

Γενικό Λύκειο Καλαμπάκας

Παραλειπόμενα

20.3.07

Louisiana Red - Blues Wire

Καλαμπάκα, 20 Μαρτίου 2007 (Αέρινο)

Ο Louisiana Red έρχεται στην Ελλάδα κάθε χρόνο από το 1987 και αποτελεί χωρίς αμφιβολία μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του μπλουζ. Περιοδεύει ασταμάτητα όλο το χρόνο από ήπειρο σε ήπειρο, τραγουδώντας τα δικά του βιώματα και παίζοντας με δεκάδες μπάντες και μουσικούς. Ήδη στη χώρα μας υπάρχει άλμπουμ του με τον Στέλιο Βαμβακάρη και ένα με τον Ζωρζ Πιλαλί.

Η μουσική του δραστηριότητα αρχίζει στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '40, όταν πιτσιρικάς παίζει φυσαρμόνικα και κιθάρα στους δρόμους για πενταροδεκάρες. Το 1948 γνωρίζει τον Muddy Waters(*, *) ο οποίος γοητεύεται από τον πεισματάρη δωδεκάχρονο ορφανό και του μαθαίνει όλα όσα ξέρει, περιθάλποντάς τον σαν το πνευματικό του παιδί. Σήμερα, ο Louisiana Red είναι ο μοναδικός μουσικός στα δεδομένα του μπλουζ, που παίζει σλάιντ κιθάρα, όπως ακριβώς και ο Muddy.

Καταλυτικές υπήρξαν επίσης και οι συνεργασίες του με τον John Lee Hooker και τον Jimmy Red. Στη δεκαετία του '50 αρχίζει να ηχογραφεί με το ψευδώνυμο Crying Red ή Playboy Fyller. Στη συνέχεια υιοθετεί το Louisiana Red, είτε λόγω της Ινδιάνικης καταγωγής του, είτε εξαιτίας της σοσιαλιστικής του ιδεολογίας και δράσης στο κίνημα των Black Muslims και του REX. Ike, στις αρχές της δεκαετίας του '60. Φεστιβάλ και περιοδείες με τους Albert King, Johnny Winter, Rory Gallagher, Eric Burdon, με τον οποίο και συμπρωταγωγιστεί στην ταινία «Comeback» και η τελική δικαίωση με το βραβείο W.C.Handy σαν ο καλύτερος παραδοσιακός καλλιτέχνης του μπλουζ.

Οι Blues Wire επανέρχονται με ανανεωμένο σχήμα και ήχο. Πάνω από 20 χρόνια πριν ξεκινούσε η ιστορία του συγκροτήματος που έμελλε να φέρει μοναδικά στοιχεία στην ελληνική μουσική σκηνή. Σήμερα, η ζωή με τα γυρίσματα και τους κύκλους της οδηγεί το γκρουπ σε καινούρια μονοπάτια έχοντας πλέον οδηγούς τους δυο ανθρώπους που ιδρύσαν τους BLUES WIRE δηλαδή τον Ηλία Ζάικο και τον Σωτήρη Ζήση πλαισιωμένους από τους Γιώργο Παπάζογλου στα τύμπανα (παλιό φίλο και συνεργάτη) και Όλεγκ Τσάλυ στα πλήκτρα.

Οπλισμένοι με διάθεση για νέες μουσικές περιπλανήσεις, καινούργιο υλικό -ήδη ετοιμάζουν νέο δίσκο που θα καταθέτουν την άποψή τους- οι BLUES WIRE δείχνουν πως η δύναμη που τους ώθησε να δημιουργήσουν το γκρουπ αλλά και να συνεχίζουν με συνέπεια και αφοσίωση την πορεία τους μέσα -και ανάμεσα- στα μπλουζ παραμένει αναλλοίωτη όσο ζώσα και δημιουργική οδηγώντας το σύνολο των μουσικών σε μια διαρκή αναζήτηση και προσδίδοντας στη δουλειά τους μια αίσθηση διαχρονικότητας αλλά και ουσιώδους προσφοράς.

Με μέσο όρο περίπου 200 εμφανίσεις το χρόνο μέσα όσο κι έξω από την Ελλάδα, οι Blues Wire έχουν αναπτύξει μια έντονη και πηγαία σκηνική παρουσία που σε συνδυασμό με το πλούσιο ρεπερτόριο και το δεμένο ήχο κάνει κάθε συναυλία τους μια ξεχωριστή εμπειρία που αποτελεί διασκέδαση πρώτης ποιότητας. Πέρα από την προσωπική τους πορεία οι Blues Wire έχουν συνεργαστεί κατά καιρούς με κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας σκηνής των Blues (Katie Webster, John Hammond, Larry Garner, Big Time Sarah, Carey Bell, Louisiana Red, Al Copley και πολλούς άλλους) γεγονός που φανερώνει την ποιότητα της δουλειάς και το κύρος της μπάντας. Ακόμα έχουν ανοίξει συναυλίες για ογκόλιθους του είδους όπως Buddy Guy, Albert King, Otis Rush, Fabulous Thunderbirds, John Mayall και άλλους.

Από τους καλύτερους πρεσβευτές της Ελλάδας στο εξωτερικό, έχουν εμφανιστεί σε φεστιβάλ και κλαμπ πολλών χωρών της Ευρώπης αποσπώντας την εκτίμηση και το θαυμασμό των ακροατών αλλά και τα κολακευτικά σχόλια των δημοσιογράφων του ξένου τύπου. Ξεκινώντας από το θρυλικό Παραρλάμα (το πρώτο αμιγώς Blues κλαμπ στην Ελλάδα) πάνω από δεκατέσσερα χρόνια πριν, οι Blues Wire υπήρξαν η αιχμή του δόρατος αλλά και φιλόξενοι οικοδεσπότες της ελληνικής Blues σκηνής, αποτελώντας παράλληλα πηγή έμπνευσης.

5.3.07

Μια 15χρονη τίναξε στον αέρα τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών στο Σικάγο

«Ο χριστιανισμός υπεύθυνος για πολλές θηριωδίες»

Και εγένετο... χαμός! Μόνο έτσι μπορεί να περιγράψει κανείς τις κωμικοτραγικές σκηνές που διαδραματίστηκαν στη γιορτή των Τριών Ιεραρχών στο Σικάγο, που διοργάνωσε, όπως κάνει κάθε χρόνο, η ελληνική παροικία της πόλης.

Στο γεύμα που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Ritz» παρίσταντο εξέχοντα μέλη της ελληνοαμερικανικής κοινότητας μεταξύ των οποίων και ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος και ο μητροπολίτης της πόλης Ιάκωβος. Όπως κάθε έτος έτσι και φέτος είχε κληθεί ένας ομιλητής να αναπτύξει ένα θέμα. Το φετινό θέμα ήταν ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός και ομιλήτρια η Προμηθέα, μια 15χρονη κοπέλα με μαγικές επιδόσεις στα μαθηματικά. Σε ηλικία 6 ετών η Προμηθέα είχε τελειώσει την ύλη του δημοτικού και του γυμνασίου και σε ηλικία 14 ετών είχε πάρει πτυχία σε θετικές επιστήμες από μερικά από τα κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια. Πέρα από τα μαθηματικά, η Προμηθέα είχε και ένα άλλο χόμπι: την αρχαία Ελλάδα και τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Μάλιστα, «Το Βήμα» πρόσφατα είχε δημοσιεύσει ένα πορτρέτο της νεαρής μαθήτριας στο οποίο έκανε εκτεταμένη αναφορά στην αγάπη της για την Ελλάδα.

Ξεκινώντας την ομιλία της σε άπταιστη καθαρεύουσα, αν και με αμερικανική προφορά, η νεαρή μαθηματικός έθεσε το ερώτημα σχετικά με τα αίτια που κατέστρεψαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Για να να δώσει αμέσως την απάντηση: «Ο χριστιανισμός», αυτή «η θρησκεία μίσους», ο χριστιανισμός ήταν ο ένας και μοναδικός υπεύθυνος για αυτή την «ανεπανάληπτη θηριωδία», αυτό το «αποτρόπαιο έγκλημα», όπως το χαρακτήρισε, κατά της αρχαίας Ελλάδας. Συνεχίζοντας η νεαρή ομιλήτρια περιέγραψε με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο, χρησιμοποιώντας πηγές της εποχής, τις θηριωδίες που διέπραξαν οι χριστιανοί εναντίον των αρχαίων Ελλήνων κατά τα πρώτα έτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Η ομιλήτρια επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Σκυθούπολης, αυτό το «χριστιανικό σφαγείο», το οποίο είχαν στήσει οι πρώτοι μετά τον Κωνσταντίνο βασιλείς του Βυζαντίου. Εκεί μεταφέρονταν αλυσοδεμένοι όσοι Έλληνες επέμεναν να διατηρούν τα παλαιά ήθη για να εξοντωθούν μετά από φρικτά βασανιστήρια. Το στρατόπεδο αυτό λειτούργησε για 20 έτη και, όπως είπε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο «βάρβαρο και απάνθρωπο τρόπο» με τον οποίο οι χριστιανοί εξόντωσαν τους συνεχιστές της αρχαιοελληνικής παράδοσης.

«Δεν υπήρξε ποτέ ελληνικότητα του Βυζαντίου», διακήρυξε η ομιλήτρια και συνέχισε περιγράφοντας τους διωγμούς του Ιουστινιανού, αυτού του «αιματοβαμμένου τυράννου» και «ανθρωπόμορφου δαίμονα», όπως τον χαρακτήρισε. Ο Ιουστινιανός εφάρμοσε μια πολιτική φυσικής και πνευματικής «γενοκτονίας» του Ελληνισμού, καταστρέφοντας ναούς και αγάλματα και απαγορεύοντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τα Ελευσίνια Μυστήρια και τη λειτουργία του Μαντείου των Δελφών. Με αυτόν τον τρόπο προσπάθησε -όπως αργότερα ο Πολ Ποτ στην Καμπότζη- να εξαλείψει κάθε σύμβολο που θύμιζε την παλαιά εποχή.

Οι παριστάμενοι φυσικά είχαν μείνει άναυδοι. Ιδιαίτερα αμήχανοι ήσαν οι δύο εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας, ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος και ο μητροπολίτης Ιάκωβος, που κάθονταν στα δεξιά και αριστερά της ομιλήτριας. Ασφαλώς θα προτιμούσαν να άνοιγε η γη να τους καταπιεί.

Συνεχίζοντας απτόητη η νεαρή Προμηθέα έφτασε και στα νεότερα χρόνια. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, είπε, προσπάθησε «με αφορισμούς και απειλές» να σταματήσει την εξέγερση των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων. Ταυτόχρονα, η ομιλήτρια έκανε εκτεταμένη αναφορά σε περιπτώσεις -όπως του γιου του Κολοκοτρώνη, Ιωάννη- που προδόθηκαν από κληρικούς και καλόγερους στους Τούρκους με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο. Η ομιλήτρια δεν παρέλειψε να τονίσει ότι το Κρυφό Σχολείο ήταν «μύθος» και το μόνο που ενδιέφερε την Εκκλησία ήταν να κρατήσει τους Έλληνες στο σκοτάδι και στην αμορφωσιά. «Ο μοναδικός μοχλός πίεσης για την αλλαγή του καθεστώτος», είπε: «ήσαν οι Έλληνες Διαφωτιστές του εξωτερικού». Και αυτός ήταν ο λόγος -συνέχισε- που κυνηγήθηκαν τόσο πολύ από την Ορθοδοξία.

Όσο προχωρούσε η ομιλία τόσο αυξανόταν το κλίμα της δυσφορίας στην αίθουσα. Και όταν πλέον πλησίαζε το τέλος, πολλοί θερμόαιμοι ακροατές, όρθιοι, διέκοπταν την ομιλήτρια και την πλησίαζαν με απειλητικές διαθέσεις. Την κατάσταση έσωσε ο μητροπολίτης Ιάκωβος ο οποίος παίρνοντας το μικρόφωνο και αποτεινόμενος με οργισμένο ύφος στους ταραξίες είπε: «Δεν είσαστε μόνο εσείς ορθόδοξοι και Έλληνες. Μην διακόπτετε! Οφείλετε σεβασμό στην ομιλήτρια!».

Και με αυτόν τον τρόπο αποφεύχθηκαν τα χειρότερα και επικράτησε και πάλι η επί γης ειρήνη.

Τάκης Μίχας, εφ. Ελευθεροτυπία, 28/2/2007

Βέβαια η υπόθεση έχει κι άλλες διαστάσεις, όπως φαίνεται από εδώ κι από εδώ...