30.1.09

Χωρίς καθρέφτη

Αν ένας στοιχειωδώς νοήμων πολιτικός έπαιρνε στα χέρια του την έκθεση της Κομισιόν για την Ελλάδα, θα καταλάβαινε ότι η χώρα μας είναι μια χώρα με πολύ πιεστικά προβλήματα. Σιγά την είδηση, θα μου πείτε. Δεν είναι έτσι. Διότι τα προβλήματα που επισημαίνει η Κομισιόν είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά που εμείς επικαλούμαστε στο καθημερινό μας πολιτικό αλισβερίσι. Περιέργως, η Κομισιόν δεν λέει λέξη για την «κοινωνική εξέγερση των νέων», της οποίας εσχάτως δεν έχουμε νεότερα, ούτε για το εμπορικό κέντρο του Βωβού , ούτε για τα δέντρα που κόπηκαν Πατησίων και Κύπρου, ούτε για τις εκλογές που ετοιμάζει ή δεν ετοιμάζει ο Καραμανλής, ούτε για τα κοστούμια που ράβουν ή δεν ράβουν στο ΠαΣοΚ, ούτε για τα μπλόκα των αγροτών- για τα τελευταία απλώς θα στείλει αργότερα τον λογαριασμό... Αντιθέτως, η Κομισιόν μιλάει για δημοσιονομικές ισορροπίες, για μεταρρυθμίσεις, για τις εργασιακές σχέσεις, για το κόστος του δανεισμού, για ρυθμό ανάπτυξης, για τις ανάγκες βελτίωσης του Ασφαλιστικού. Μιλάει δηλαδή για διάφορα βαρετά πράγματα, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν αίρονται στο ύψος του χαβαλέ που συγκινεί τους έλληνες πολίτες. Αν ο στοιχειωδώς νοήμων πολιτικός που διάβαζε την έκθεση τύχαινε να είναι και στοιχειωδώς σοβαρός, θα αναρωτιόταν: πώς συμβαίνει και υπάρχει τέτοια διάσταση ανάμεσα σε αυτά που συζητούμε μεταξύ μας και σε αυτά που συζητούν οι άλλοι για εμάς; Πολύ φοβούμαι ότι δεν θα έβρισκε απάντηση στην απορία του. Διότι αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα της χώρας σήμερα. Συζητούμε σοβαρά τα ελαφρά και ελαφρά τα σοβαρά. Ευτυχώς ή δυστυχώς, μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με όσα μάς σούρνει προκαλεί λιγότερο ενδιαφέρον και από τις δηλώσεις Μπούτα . Η χώρα αρνείται να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Και επιπλέον, υποκρίνεται. Όλες οι δημοσκοπήσεις πιστοποιούν ότι σε ποσοστά 60%-70% οι Έλληνες θεωρούν ότι η οικονομία αποτελεί το κρίσιμο πρόβλημα των ημερών. Δεν έχουν άδικο. Αλλά δεν κάνουν και τίποτε να βρουν το δίκιο τους. Εδώ και τέσσερις μήνες ο μόνος έλληνας πολιτικός που δείχνει να ασχολείται με την κρίση είναι ο Σημίτης. Κάτι γράφει, κάτι λέει, κάτι εξηγεί... Σωστό ή λάθος, αδιάφορο. Οι υπόλοιποι μιλάνε ακόμη και για την οικονομία με όρους μικροκομματισμού. Ποιος θα δώσει, πόσα θα δώσει, ποιοι θα τα πάρουν κ.ο.κ. Αλλά το ερώτημα είναι απλό: αν οι πολίτες αυτά παρακολουθούν,τότε γιατί δηλώνουν ότι καίγονται για την οικονομία;
Γιάννης Πρετεντέρης, εφ. Το Βήμα, 30 Ιανουαρίου 2009

Λύση στο πραγματικό πρόβλημα της γεωργίας

Τα αγροτικά «μπλόκα» επαναλαμβάνονται κάθε τόσο. Γιατί; Οι αγρότες μας έχουν προβλήματα. Τα οποία δεν άγγιξε καμία κυβέρνηση. Αντίθετα, η προσφιλής τακτική ήταν να δίνουν τις επιδοτήσεις της ΕΕ και κάποιες αποζημιώσεις για τις ζημιές και μέχρις εκεί. Καμία κυβέρνηση δεν έχει πει την αλήθεια. Καμία κυβέρνηση δεν αντιμετώπισε τα μεγάλα προβλήματα της αγροτικής μας παραγωγής. Και η κύρια επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων ήταν να παίρνουν νέες παρατάσεις των επιδοτήσεων. Διαιώνιζαν το πρόβλημα και κορόιδευαν ή καθησύχαζαν τους αγρότες. Για τα πραγματικά προβλήματα κουβέντα και πράξη καμία: Ποια προϊόντα είναι κατάλληλα για τα εδάφη μας; Πώς θα γίνουν ανταγωνιστικότερα τα προϊόντα; Σε τι ποσότητες θα παράγουμε; Πού θα διαθέτουμε τα προϊόντα και πώς; Τι εκπαίδευση χρειάζονται οι αγρότες; Πώς θα αποφύγουμε να αγοράζουμε αγροτικά προϊόντα σε τιμές 10-20 φορές πάνω από τις τιμές που δίνουν οι αγρότες; Τι σημαίνει ποιοτική γεωργία και τι βιολογική καλλιέργεια; Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα εδάφη και τα νερά από τα φυτοφάρμακα; Και οι αγρότες όμως έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Γιατί είχαν ευήκοον ους στους εφησυχασμούς των κυβερνώντων αντί να επαναστατήσουν. Γιατί ύστερα από κάθε κινητοποίησή τους έπαιρναν τα «ψίχουλα» που τους δίνανε και ξεχνούσαν τα ουσιαστικά ζητήματα. Γιατί άφησαν στους αγροτοπατέρες και κομματοπατέρες να αλώσουν τους συνεταιρισμούς και τους αγροτικούς συλλόγους. Γιατί δεν ενδιαφέρθηκαν όσο έπρεπε, γιατί δεν πίεσαν όσο έπρεπε την πολιτεία για την εξυγίανση του χώρου της διάθεσης των προϊόντων τους. Γιατί δεν ανέλαβαν οι ίδιοι σε τελευταία ανάλυση να διακινούν τα προϊόντα τους. Γιατί άφησαν να γίνουν έρμαιοι στα καρτέλ των σπόρων και των αγροτοεφοδίων. Γιατί δεν έψαξαν όσο έπρεπε για την ποιότητα των προϊόντων τους. Γιατί δεν ενδιαφέρθηκαν όσο έπρεπε για τον υδροφόρο ορίζοντα που μολυνόταν από τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούσαν στις καλλιέργειές τους. Ασφαλώς οι ευθύνες δεν είναι ίδιες. Κυρίως είναι στις δυνάμεις που κυβέρνησαν. Αλλά και στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης που σήμερα τους «χαϊδεύουν» για άλλη μία φορά τα αφτιά, χωρίς να τους λένε την αλήθεια. Οτι το πρόβλημα δεν λύνεται με κάποια ευρώ επιδότησης ή αποζημίωσης για το χαμένο εισόδημα. Οτι το βασικό είναι να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι οι αγρότες το πρόβλημά τους και να πάρουν οι ίδιοι την υπόθεση στα χέρια τους. Ανταγωνιστικές και ποιοτικές καλλιέργειες. Εκπαίδευση και οργάνωση της παραγωγής μέσα από τη συγκρότηση μικρών και μεσαίων αγροτικών επιχειρήσεων. Στη θέση των αμαρτωλών συνεταιρισμών, να στηθούν νομικά πρόσωπα με τη μορφή της πολυμετοχικής ανώνυμης εταιρείας, όπου μέτοχοι θα είναι όλοι οι αγρότες ενός προϊόντος ή ενός κλάδου για την προμήθεια των σπόρων και των αγροτοεφοδίων, αλλά και της διακίνησης των προϊόντων τους. Που οι διοικήσεις τους θα αποτελούνται, εκτός από τους εκπροσώπους των αγροτών, από ειδικούς επιστήμονες και άλλα τεχνοκρατικά στελέχη. Εφόσον οι ίδιοι οι αγρότες- όπως δηλώνουν - καταλαβαίνουν ότι τους κοροϊδεύουν όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνώντες, ας βάλουν οι ίδιοι ένα τέλος σε αυτό το παιχνίδι. Και ας σταματήσουν να τροφοδοτούν πελατειακά τα μεγάλα κομματικά μαγαζιά που με πράσινες ή μπλε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις τούς χρυσώνουν το χάπι. Διαφορετικά εμείς οι υπόλοιποι εργαζόμενοι θα συμπεράνουμε ότι και οι αγρότες είναι μέσα σε αυτό το παιχνίδι, γιατί έτσι τους αρέσει και περνάνε καλύτερα.
Κώστας Χαϊνάς, Χαλκίδα, εφ. Το Βήμα, 30/1/2009