23.2.12

Σκουπίδι στο σχολείο!

...υπό το πεύκο...
Τις περισσότερες φορές η (επι)κοινωνία ενός καθηγητή με τους μαθητές στο σχολείο είναι δημιουργική, ουσιαστική, επωφελής και για τις δυο πλευρές. Άλλες φορές πάλι, αναδεικνύεται ένα τραγικό αδιέξοδο. Όπως αυτό που με εγκλώβισε, βλέποντας το με περισσή αυθάδεια πεταμένο σκουπίδι, απομεινάρι θλιβερό ενός καταναλωθέντος φαγώσιμου, στην αυλή, στο κεντρικό σημείο της διαλειμματικής συγκέντρωσης των μαθητών. Δεν αναζήτησα τον ένοχο -δεν είχε νόημα-, απλώς αρκέστηκα να καταγράψω το επαχθές και επώδυνο συμβάν...

Η Ελλάς διαπραγματευομένη...

17.2.12

World Press Photo of the year 2011


A woman holds her wounded son in her arms, inside a mosque used as a field hospital by demonstrators against the rule of President Ali Abdullah Saleh, during clashes in Sanaa, Yemen on 15 October 2011.

14.2.12

Γιατί απέτυχε το πρώτο Μνημόνιο

Audiatur et altera pars
Η Ελλάδα δεν είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και την ύφεση που ακολούθησε, υιοθέτησε αυστηρά μέτρα λιτότητας. Δεν είναι καν το μοναδικό κράτος που βρίσκεται σε καθεστώς έκτακτης δανειακής στήριξης, δηλαδή Μνημονίου. Ωστόσο, η ελληνική οικονομία είναι η μοναδική που βρίσκεται σε αυτήν την κωματώδη κατάσταση: πέρα από τη χαρακτηριστική ένταση της ελληνικής ύφεσης, αξίζει να σημειωθεί ότι στη θεωρητική περίπτωση που μπορούσαμε να δανειστούμε σήμερα από τις διεθνείς αγορές, θα πληρώναμε επιτόκιο 20 ποσοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο από της Πορτογαλίας και 25% από το αντίστοιχο της Ιρλανδίας. Πώς εξηγείται αυτή η παταγώδης αποτυχία ανασύνταξης της οικονομίας και ανάκτησης της εμπιστοσύνης των αγορών;
Ο πρώτος και σημαντικότερος λόγος είναι η πρωτοφανής αβεβαιότητα όχι μόνο για την ικανότητα, αλλά και για τη βούληση της Ελλάδας να παραμείνει στον ευρωπαϊκό πυρήνα. Η οικονομική χρεοκοπία οδήγησε στην αναζωπύρωση της παλαιάς διαμάχης για τη σχέση της χώρας μας με τη Δύση. Η σύγκρουση αυτή αντικατοπτρίζεται τα τελευταία δύο χρόνια στις παλινωδίες των ελληνικών κυβερνήσεων, την κοινωνική αναταραχή, αλλά και στις διαλυτικές τάσεις εντός των μεγάλων κομμάτων που αποτέλεσαν τον πυλώνα της μεταπολιτευτικής σταθερότητας. Οσο το αποτέλεσμα της διαμάχης παραμένει ασαφές, κανείς -Ελληνας ή ξένος- δεν θα επενδύει τα χρήματά του στη χώρα, ακόμη και όταν παρουσιάζονται ευκαιρίες, αφού δεν ξέρει τι του ξημερώνει.

Προς τη διεθνή κοινή γνώμη: Όλη η αλήθεια για την Ελλάδα


Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία με στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της χώρας μου. Ξεκίνησαν από το 1975 με στόχο τον νεοελληνικό πολιτισμό, συνέχισαν με την διαστροφή της νεότερης ιστορίας μας και της εθνικής μας ταυτότητας και τώρα προσπαθούν να μας εξαφανίσουν και βιολογικά με την ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση. Εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκωθεί σύσσωμος για να τους εμποδίσει, ο κίνδυνος για την εξαφάνιση της Ελλάδας είναι υπαρκτός. Εγώ την τοποθετώ μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια. Από μας θα μείνει μόνο η μνήμη του πολιτισμού μας και των αγώνων μας για την ελευθερία.

Ως το 2009 δεν υπήρχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Οι μεγάλες πληγές της οικονομίας μας ήταν οι υπερβολικές δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού και η διαφθορά μιας μερίδας του πολιτικού και του οικονομικο-δημοσιογραφικού χώρου. Όμως και για τις δύο πληγές ήταν συνυπεύθυνοι και οι ξένοι. Όπως λ.χ. οι Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι και Αμερικανοί, που κέρδιζαν δισεκατομμύρια ευρώ σε βάρος του εθνικού μας πλούτου από την ετήσια πώληση πολεμικού υλικού. Αυτή η συνεχής αιμορραγία, μάς γονάτιζε και δεν μας επέτρεπε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, ενώ προσέφερε πλούτο στα ξένα έθνη. Το ίδιο συνέβαινε και με το πρόβλημα της διαφθοράς. Λ.χ. η Γερμανική Siemens είχε ειδικό κλάδο για την εξαγορά Ελλήνων παραγόντων, προκειμένου να τοποθετήσει τα προϊόντα της στην ελληνική αγορά. Επομένως ο ελληνικός λαός υπήρξε θύμα αυτού του ληστρικού ντουέτου, Ελλήνων και Γερμανών, που πλούτιζαν σε βάρος του.

12.2.12

Κι όμως, υπάρχει πολύ λίπος ακόμα για κάψιμο!!!

 Εξετάσεις στο μάθημα της λιτότητας δίνουν τα ΑΕΙ
Απόστολος Λακασάς, εφ. Καθημερινή, 12/2/2012
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών θα επιδιώξει εντός του 2012 να μηδενίσει τα ενοίκια , που τώρα φθάνουν τα 3 εκατ. ετησίως.. Το ένα μετά το άλλο, τα πανεπιστήμια εγκαταλείπουν τα κτίρια που έως τώρα νοίκιαζαν για αίθουσες διδασκαλίας ή γραφεία. Η οξύτατη δημοσιονομική κρίση, που επέφερε τη μείωση των κονδυλίων προς τα ΑΕΙ κατά σχεδόν 30% σε σχέση με πέρυσι, αναγκάζει τις διοικήσεις των ιδρυμάτων να εξορθολογίσουν τα έξοδά τους.
Έτσι, ξεπερνούν τα εκατό τα ενοικιαζόμενα κτίρια, τα οποία τα ΑΕΙ εγκατέλειψαν ή στα οποία μείωσαν τα ενοίκιά τους. Και δεν «κόβουν» μόνο από τα ενοίκια. Δεν ανανεώνουν εργολαβίες, περιορίζουν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, μειώνουν τη συμμετοχή σε συνέδρια, κάνουν οικονομία στα καύσιμα των αυτοκινήτων, αναζητούν τεχνικές αξιοποίησης των αποβλήτων, τοποθετούν φωτοβολταϊκά συστήματα στις στέγες των κτιρίων τους, περιορίζουν την περιποίηση του πρασίνου στις πανεπιστημιουπόλεις.
Μάλιστα, σε ουκ ολίγες περιπτώσεις οι πρυτάνεις διαπιστώνουν ότι έως τώρα πλήρωναν πανάκριβα υπηρεσίες ήσσονος σημασίας...

11.2.12

Memorandum

Τελικά, διαβάζοντας το Νέο Μνημόνιο, διαπιστώνω πως περιλαμβάνει -εκτός των πολλών πασιφανώς αρνητικών στοιχείων- και πάρα πολλά θετικά, αναγκαία και απαραίτητα βήματα που πρέπει να γίνουν, προκειμένου αυτό το κατάντημα, που λέγεται ελληνικό κράτος, να εξυγιανθεί και να ορθοποδήσει. Αξίζει να διαβαστεί και να σχολιαστεί...

10.2.12

Τετέλεσται! Οι Έλληνες εν τάφω...

Άβουλοι, μοιραίοι, σπιθαμιαίοι. Τίποτα δεν διαπραγματεύθηκαν. Τίποτα δεν διέσωσαν. Υπέκυψαν ασυζητητί σε όλους τους όρους και τις απαιτήσεις των επικυρίαρχων υπαλλήλων της ΕΕ και του ΔΝΤ, βυθίζοντας τη χώρα μας στο πιο βαθύ σκοτάδι της σύγχρονης ιστορίας της. Ο λόγος για τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων της συγκυβέρνησης - τον Γιώργο Παπανδρέου του ΠΑΣΟΚ, τον Αντώνη Σαμαρά της ΝΔ και τον Γιώργο Καρατζαφέρη του ΛΑΟΣ. Εξαιρετικά εύκολο αποδείχθηκε να καμφθούν οι επί μήνες ανέξοδα διαφημιζόμενες ως δήθεν ανυποχώρητες «κόκκινες γραμμές» του προέδρου της ΝΔ - σαν παγωτό χωνάκι στον ήλιο της Σαχάρας! Για τον Γ. Παπανδρέου και τον Γ. Καρατζαφέρη δεν υπήρχε φυσικά καμιά αμφιβολία ως προς το τι θα έπρατταν, αφού αυτοί είχαν ψηφίσει ήδη το πρώτο Μνημόνιο, αλλά αποδείχθηκε ότι και ο Α. Σαμαράς δεν είχε την κρίσιμη στιγμή το σθένος να διαφοροποιηθεί από αυτούς που σωστά λοιδωρούσε, κατατασσόμενος τελικά στην ίδια με αυτούς κατηγορία στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Τα ονόματα όλων αυτών που κατείχαν θέσεις ευθύνης και συναίνεσαν να παραδώσουν την Ελλάδα στις απαιτήσεις των κοινωνικών βαρβάρων της ΕΕ και του ΔΝΤ θα γραφτούν με μαύρα γράμματα στις δέλτους καταισχύνης της ελληνικής ιστορίας - πράγμα που φυσικά τους ίδιους καθόλου δεν τους νοιάζει.
Το μέλλον της χώρας διαγράφεται ζοφερό μετά από την παράδοσή της στους ξένους δανειστές. Εκατομμύρια Έλληνες θα πέσουν θύματα της οικονομικής Κατοχής.

Μπράβο Γερμανοί!

(...) Σήμερα, οι «φίλοι» μας οι Γερμανοί, δικαιούνται ένα μεγάλο μπράβο: όχι μόνον γιατί πήραν αυτό που ήθελαν και το πήραν όλο, αλλά και γιατί φρόντισαν, αμέσως αφού το πήραν, να αμφισβητήσουν εν μέρει την ίδια τη συμφωνία καταστροφής την οποία μας επέβαλαν, καθώς επίσης και να ευτελίσουν εκ νέου τους Ελληνες πολιτικούς αρχηγούς που μόλις είχαν δεσμευθεί για όλα όσα τους απαιτήθηκαν με το πιστόλι στον κρόταφο, λέγοντας ότι λείπουν οι σφραγίδες, οι υπογραφές, ή τα… δακτυλικά αποτυπώματα. Επιπλέον, λίγο αργότερα, το βράδυ, μάθαμε από τον ίδιο τον πρόεδρο του Eurogroup ότι η χθεσινή συνεδρίαση ήταν περίπου ένα «κόλπο» για να αναγκαστούν οι αρχηγοί των κομμάτων να πάρουν αυτές τις αποφάσεις... Όλα αυτά, στη δημοκρατική ένωση της Ευρώπης του 21ου αιώνα…

Όμως το πιο θλιβερό είναι ότι έχουν και τη νομιμοποίηση να το πράξουν. Η ελληνική αναξιοπιστία έχει φτάσει πράγματι στο κόκκινο: ίσως μάλιστα αυτό δεν οφείλεται μόνον στα δύο χρόνια του «άλλα λέω άλλα κάνω». Ισως δεν οφείλεται καν στο συνεχές «συμφωνώ αλλά διαφωνώ» που καταντά ιλαρό. Ισως κατά βάθος να οφείλεται ακόμα και στο ίδιο το γεγονός ότι οι ελληνικές ηγεσίες δέχθηκαν να λάβουν τέτοιες αποφάσεις: πιθανώς, οι «φίλοι» μας οι Γερμανοί σκέπτονται κάτι σαν «πώς μπορεί κανείς να εμπιστευθεί ηγεσίες που κάνουν ό,τι τους λένε και αποδέχονται τέτοια μέτρα; Τι ηγεσίες είναι αυτές; Που δεν απειλούν να τα τινάξουν όλα στον αέρα;». Γιατί το 20% όλων αυτών των μέτρων και υπό τέτοιες συνθήκες, θα ήταν αδύνατο να το παρουσιάσουν οι ίδιοι στον δικό τους λαό, αν υπήρχε ποτέ ανάγκη… Αν το σκέπτονται, θα έχουν δίκιο.

Οι Γερμανοί τα πήραν όλα από την ελληνική πλευρά και τα υπόλοιπα είναι κουβέντες, απ’ όπου κι αν προέρχονται. Αλλά δεν τους αρκεί. Οδηγούν και στην εξαφάνιση του αστικού ελληνικού πολιτικού συστήματος. Θέλουν να μην υπάρχει ίχνος φωνής που να μπορεί να πει το παραμικρό. Απαιτούν την πλήρη και έμπρακτη κατάργηση της έννοιας πολιτική στην Ελλάδα. Κι έτσι που είναι αυτή η πολιτική, ίσως, τελικά, πραγματικά πρέπει να τους πει κανείς αυτό το μπράβο – μπορεί να είναι το μόνο στο οποίο «βοηθούν», αποτελειώνοντας όχι μόνον τη χώρα, αλλά και το πολιτικό σύστημα που την έφερε ως εδώ, αυτό το ίδιο που αποδέχθηκε σκυφτά τις εντολές τους. Και, στη θέση του, αναγεννούν ταχύτατα μια Αριστερά, μέσα από τις στάχτες της κοινωνίας και της Ιστορίας…

Όλα αυτά, οι Γερμανοί, τα επιβάλλουν, αλλά δεν τα τιμούν. Είναι στη δισυπόστατη φύση τους: ισοπεδώνουν, αλλά τιμούν εκείνους που αντιστέκονται. Όχι τους άλλους… Όταν, το 1941, κατέλαβαν τα οχυρά της Μακεδονίας, στο Ρούπελ και αλλού, οι τελευταίοι Ελληνες πολεμιστές που αναγκάστηκαν πλέον να παραδοθούν, μόλις βγήκαν έπειτα από μέρες λυσσαλέας αντίστασης απέναντι σε δυνάμεις ασύλληπτα υπέρτερες, συνάντησαν τα αγήματα των κατακτητών παραταγμένα, να τους αποδίδουν τιμές! Λίγο μετά, με την ολοκλήρωση της «Βαλκανικής εκστρατείας», ο ίδιος ο – δημοκρατικά εκλεγμένος – καγκελάριος Χίτλερ, εκφώνησε μπροστά στους βουλευτές του Ράιχ τον απόλυτο θαυμασμό του για τον Ελληνα στρατιώτη: τον μόνο, είπε ο ίδιος ο Χίτλερ, που τόσο ηρωικά τους αντιστάθηκε… Και έδωσε στους Ελληνες αιχμαλώτους, για τον ηρωισμό τους, προνόμια που σε καμιά άλλη κατεχόμενη χώρα δεν δόθηκαν.

Σήμερα, δεν υπάρχει φυσικά ούτε Χίτλερ, ούτε ναζισμός, ούτε όπλα, ούτε όλα αυτά. Υπάρχουν άλλα ζητήματα. Όμως, ακόμα περισσότερο, δεν υπάρχει κι ο παραμικρός θαυμασμός για τους αιχμαλώτους εκείνους «αξιωματικούς» που, τελικά, δεν αντιστάθηκαν…

Γεώργιος Μαλούχος, εφ. Το Βήμα, 10/2/2012

9.2.12

Καλιφόρνια ο Θεσσαλικός κάμπος;


Ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Θεοφάνης Γέμτος, βρέθηκε με εκπαιδευτική άδεια στο Πανεπιστήμιο του Φρέσνο (Καλιφόρνια) μια περιοχή παρόμοια με τη Θεσσαλία

Τι κοινό μπορεί να έχει η περιοχή του Φρέσνο στην Καλιφόρνια, με τη Θεσσαλία; Μπορεί ο κάμπος της Θεσσαλίας να ακολουθήσει μια διαφορετική αγροτική προοπτική πέρα από την παραδοσιακή, όπως συμβαίνει με την περιοχή Φρέσνο στην Καλιφόρνια;
Σε αυτά τα ερωτήματα απαντά ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Θεοφάνης Γέμτος, ο οποίος βρέθηκε με εκπαιδευτική άδεια στο Πανεπιστήμιο του Φρέσνο (Καλιφόρνια). Η περιοχή του Φρέσνο, όπως ο ίδιος εξηγεί είναι παρόμοια με τη Θεσσαλία δηλαδή μια πεδιάδα περιστοιχισμένη με βουνά.
Στοιχεία 
Η περιοχή του Φρέσνο έχει 4.200.000 στρέμματα καλλιεργούμενη έκταση και 3.500.000 λειμώνες και βοσκοτόπους. Είναι μια περιοχή με πολύ μικρές βροχοπτώσεις αλλά σημαντικά έργα που έγιναν στη δεκαετία του 1960 και εξασφαλίζουν αρκετό νερό από φράγματα και άλλες αποθήκες νερού στα γύρω βουνά. Τα επιφανειακά νερά συμπληρώνουν με υπόγεια που αντλούν από αρκετά μεγάλα βάθη. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η κατανομή των καλλιεργειών στο Φρέσνο και στη Θεσσαλία. Όπως ο ίδιος στη συνέχεια υποστηρίζει, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να δούμε ότι δύο περιοχές με παρόμοιο κλίμα, έχουν διαφορετικές καλλιέργειες.
Η Καλιφόρνια τροφοδοτεί όλες τις ΗΠΑ με λαχανικά ενώ εμείς εισάγουμε! Αυτό που έχει επίσης ενδιαφέρον είναι ότι από πλευράς εισοδήματος στην περιοχή του Φρέσνο, τονίζει ο κ. Γέμπτος, η μεγάλη καλλιέργεια προσφέρει το 8%, τα; λαχανικά το 33% και οι δενδρώδεις καλλιέργειες το 59%. (από την ετήσια έκθεση του Υπουργείου Γεωργία της Καλιφόρνια).
Είναι σαφές ότι τα λαχανικά και οι δενδρώδεις καλλιέργειες μαζί με την κτηνοτροφία δίνουν το κύριο εισόδημα στην περιοχή. Ποια είναι η εικόνα στη χώρα μας; Σύμφωνα με τον ίδιο, στη χώρα μας η γεωργία ακόμα και πριν από την κρίση αντιμετώπιζε σημαντικό πρόβλημα εισοδήματος. Μετά την αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) και την απελευθέρωση των τιμών οι περισσότερες καλλιέργειες βρέθηκαν να μη δίνουν άλλο εισόδημα εκτός από τις επιδοτήσεις. Η Ελληνική πολιτεία έκανε ότι έκανε από το 1981. Δεν έκανε τίποτα. Βολεύτηκε με τις επιδοτήσεις που άφηναν τους αγρότες με ένα μικρό εισόδημα που αποκτιόνταν άκοπα από το καφενείο. Η κύρια αγροτική πολιτική της χώρας είναι η διάθεση των επιδοτήσεων πριν ή μετά την 15 Δεκεμβρίου κάθε έτους. Βεβαίως με την αναμενόμενη μείωση των επιδοτήσεων τα επόμενα έτη θα δημιουργηθεί έντονο πρόβλημα εισοδήματος στις αγροτικές περιοχές. Αλλά βέβαια τότε θα είναι άλλος υπουργός ή κυβέρνηση να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Νέα παραγγελία του γερμανικού Ναυτικού στην ελληνική εταιρεία Sunlight

Συμβόλαιο με το γερμανικό υπουργείο Αμυνας (BWB) υπέγραψε η ελληνική εταιρεία Συστήματα Sunlight για την προμήθεια μιας συστοιχίας μπαταριών υποβρυχίου τύπου 212 του γερμανικού Ναυτικού. Η εν λόγω συστοιχία μπαταριών θα παραδοθεί το καλοκαίρι του 2012 και αποτελεί την τρίτη κατά σειρά παραγγελία του γερμανικού Ναυτικού προς την ελληνική εταιρεία τα τελευταία τρία χρόνια, εξέλιξη που δείχνει ότι οι λύσεις της Sunlight στον τομέα αποθήκευσης ενέργειας διαθέτουν υψηλή ποιότητα. Άλλωστε η Sunlight, η οποία αποτελεί έναν από τους κορυφαίους κατασκευαστές μπαταριών υποβρυχίων παγκοσμίως, σχεδιάζει και παράγει μπαταρίες για όλους τους τύπους συμβατικών υποβρυχίων (ανατολικού και δυτικού τύπου). Η παραγωγή γίνεται αποκλειστικά στο υπερσύγχρονο εργοστάσιό της στο Νέο Ολβιο Ξάνθης. Στηριζόμενη στην τεχνογνωσία της έχει ήδη σχεδιάσει και αναπτύξει 25 διαφορετικούς τύπους στοιχείων μπαταριών για υποβρύχια, ενώ έχει προμηθεύσει περισσότερες από 50 συστοιχίες σε στόλους ανά τον κόσμο.

Εφημερίδα Τα Νέα, 9/2/2012

  • Δεν υπάρχει άλλη λύση για τη χώρα. Σε τέτοιες εταιρείες θα στηριχτεί η ανάπτυξη, όπως και σε άλλες που θα παράγουν τελικό προϊόν προς εξαγωγή ή προς εσωτερική κατανάλωση (προσοχή: τελικό, συσκευασμένο, όχι πρωτογενές, π.χ. όπως βγαίνει από το χωράφι).
  • ...

8.2.12

Υποθέσεις

Ας κάνουμε μια φανταστική υπόθεση εργασίας. Ότι δηλαδή με την μαγική ράβδο του Χάρι Πότερ μεταφερόμαστε στον πιο δίκαιο, τον πιο δημοκρατικό και σοσιαλιστικό τόπο της Οικουμένης. Στον καλύτερο. Πέρα από τα όνειρά μας. Όπου μήτε ανεργία, μήτε καρχαρίες, μήτε άρπαγες τραπεζίτες θα κυβερνούν και θα ορίζουν τις τύχες μας. Ωραία; Πάμε παρακάτω. Όμως θα χρειαζόμασταν τρόφιμα, ρούχα, παπούτσια, φάρμακα, σύστημα Υγείας και Παιδείας. Όλα αυτά που εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή διαβίωση για τους πολίτες μιας πολιτισμένης χώρας. Και επειδή όλα αυτά τα υλικά αγαθά δεν είναι δυνατόν να παράγονται στον τόπο μας, θα έπρεπε με την διαδικασία της ανταλλακτικής Οικονομίας να εξάγουμε αυτά που εμείς φτιάχνουμε και να εισάγουμε όσα εμείς δεν έχουμε. Δίνεις - παίρνεις. Απλό. 

Αν όμως ελάχιστα παράγουμε και ελάχιστα εξάγουμε, τότε θα είμαστε αναγκασμένοι να δανειζόμαστε για να μπορούμε να τα αγοράζουμε. Γιατί όσο εκπίπτουν η παραγωγή και η παραγωγικότητα μιας χώρας, τόσο περισσότερο εξαρτημένη είναι αυτή από τους ξένους δανειστές της. Ο Χότζα της Αλβανίας προσπέρασε αυτό το πρόβλημα με την απλή, κάθετη και αυταρχική λογική της απομόνωσης. Τόσα φτιάχνουμε' μ' αυτά θα ζήσουμε. Με λίγα; Με ελάχιστα. Τουτέστιν δεν χρωστάμε σε κανέναν κερατά. Επομένως, για να καταλάβουμε το ζήτημα, δύο λύσεις υπάρχουν. Η πρώτη έχει να κάνει με την αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας. Η δεύτερη με την απομόνωση. Ενδιάμεσος, τρίτος, δρόμος δεν υπάρχει. Με απλά λόγια είναι ζήτημα βούλησης. Των πολιτικών που εκλέγουμε και των πολιτών που τους εκλέγουν. Η επιλογή της Αλβανίας καταλήγει σε μια αξιοπρεπή και διαρκή λιτότητα. Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Το θέλουμε;

Τελικά, η Corning δε φτιάχνει μόνο ανθεκτικές επιστρώσεις οθονών...!

6.2.12

Πολύ τρομακτικό το Siri!

ΕΕ - ΔΝΤ: Να φτωχύνουν οι Έλληνες!



Τα παραμύθια τελείωσαν. Οι μάσκες έπεσαν. Ακόμη και οι τελευταίοι αφελείς Ελληνες που νόμιζαν ότι η τρόικα είχε έρθει εδώ για να διορθώσει το υπερβολικό δημόσιο χρέος και τα υπερβάλλοντα ελλείμματα του προϋπολογισμού, έχουν αντιληφθεί πλέον ότι εντελώς άλλη είναι η αποστολή της. Να φτωχύνουν δραστικά ή και δραματικά τους Έλληνες, όλους τους Ελληνες και πρωτίστως τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους θέλουν η ΕΕ και το ΔΝΤ. Αυτή είναι η αποστολή που τους έχει αναθέσει το Βερολίνο και ακριβώς αυτήν την αποστολή εκτελούν με εξαιρετική επιτυχία!
Οι Γερμανοί θέλουν να κάνουν την Ελλάδα φτωχή επαρχία της γερμανικής Ευρώπης, του Τέταρτου Γερμανικού Ράιχ. Το ίδιο άλλωστε επιδιώκουν να κάνουν και την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ιρλανδία, ενώ στην κατάσταση αυτή έχουν ήδη περιέλθει οι εξαθλιωμένες «ανατολικές επαρχίες του Ράιχ» - δηλαδή οι Βαλτικές και οι χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, συνοδευόμενες από τους Βαλκάνιους της Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Κροατίας...
Το Βερολίνο επιδιώκει κατ' αρχάς να γυρίσει τον χρόνο μισόν αιώνα πίσω, στη δεκαετία του 1960 και στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970. Τότε που οι Έλληνες, οι Ιταλοί, οι Ισπανοί συνέρρεαν κατά εκατομμύρια στη Γερμανία, για να κάνουν τις κατώτερες δουλειές σε όλους τους τομείς που ήταν απαραίτητες για να αναπτυχθεί η γερμανική οικονομία.

Γιατί μου φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά;