30.12.10

Αδικία

Τα επεξεργασμένα στοιχεία των φορολογικών δηλώσεων του 2009 αποκαλύπτουν ότι από περίπου 8,3 εκατομμύρια φορολογουμένων τα 5,4 εκατομμύρια δηλώνουν εισοδήματα στα όρια του αφορολογήτου ή και κάτω από αυτό.

Άρα το βάρος του φόρου εισοδήματος σηκώνουν λιγότεροι από 3 εκατομμύρια φορολογούμενοι, στην πλειονότητά τους μισθωτοί, οι οποίοι σηκώνουν και τα βάρη της κρίσης.

Όλοι οι υπόλοιποι, οι έχοντες, κατέχοντες και ασκούντες ελεύθερο επάγγελμα ή επιχειρηματική δραστηριότητα, δεν αποδέχονται ούτε καν το άνοιγμα των επαγγελμάτων! Κάποτε η κατάφωρη αυτή αδικία πρέπει να αρθεί.

Εφημερίδα Το Βήμα, 29/12/2010

27.12.10

Τι συγκλονιστική αφήγηση της Σαπφώς Νοταρά!

Τα χρέη όλων των κρατών…
και άλλα παραμύθια!

Ρίξτε απλά μια ματιά στους πίνακες.

Είναι η Ελλάδα η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρώπη η στον κόσμο ανάλογα με το μέγεθός της όπως προσπαθούν μας πείσουν εδώ κι ένα χρόνο; Φυσικά όχι!

Είναι στις πρώτες θέσεις στον ιδιωτικό δανεισμό (που δεν αφορά στον δανεισμό των νοικοκυριών αλλά των ιδ.επιχειρήσεων); Προς θεού όχι!

Είναι η Ελλάδα η πιο προβληματική οικονομία της Ευρωζώνης;

Δεν είναι, όπως και να το διαβάσεις!

Πάμε σε άλλους πίνακες

Είμαστε πρωταθλητές σε δημόσιες δαπάνες; δαπάνες μισθών στο δημόσιο; κοινωνικές δαπάνες;δημόσιες δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες;

Σε καμία περίπτωση!

Έχουμε τους περισσότερους δημόσιους υπάλληλους στην Ευρώπη, ένα τερατώδες, όπως μας λένε, δημόσιο δηλαδή;

Ρίξτε άλλη μια ματιά

(τα στοιχεία από International Labor Organization/Public Sector Employment)

Σουηδία (2006): 33.8%

Δανία (2008): 32.3%

Γαλλία (2006): 29%

Ολλανδία (2007): 27%

Φινλανδία (2006): 26.8%

ΕΛΛΑΔΑ (2008): 22.3%

Μ. Βρετανία (2006): 20.2%

Καναδάς (2008): 20%

Αμερική (2008): 16.4%

Ισπανία (2008): 14.6%

Ιταλία (2007): 14.4%,

Γερμανία (2007): 14.3%

Είμαστε από τις χώρες με τους ψηλότερους μισθούς στον ιδ.τομέα;;;
Η ερώτηση μόνο γέλιο προκαλεί. Ήμασταν 15οι στην παλιά Ευρώπη με την Πορτογαλία μόνο κάτω από μας!

Μήπως είμαστε όμως η χώρα με τα ακριβώτερα καταναλωτικά προιόντα πρώτης ανάγκης (τρόφιμα κλπ.);

Δυστυχώς ναι!!! Παρ’ όλα αυτά κάποιοι ακόμα εξακολουθούν να ρίχνουν τα βάρη και τις ευθύνες σε αυτούς που πληρώνουν την κρίση και όχι σε αυτούς που κερδίζουν από αυτήν.

Έχουμε μπει σε βαθιά ύφεση; Δυστυχώς ναι εξ αιτίας κυρίως των μέτρων σωτηρίας από κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ. Ο τρόπος που επιλέχτηκε για την αντιμετώπιση της ύφεσης ήταν η βαθύτερη ύφεση!

Πως λοιπόν βρέθηκε η Ελλάδα πρώτη-πρώτη στο στόχαστρο κι έγινε το πειραματόζωο της δυναστείας των αγορών;

Τι στο καλό αθλιότητα, γκαιμπελισμός , μανία ψεύδους και αισχρής προπαγάνδας εναντίον του λαού και των εργαζόμενων είναι αυτό που συμβαίνει; Και μάλιστα από αυτούς που εκλέχτηκαν για να μας “σώσουν”!

Πόσα αισχρά ψέμματα, ανακρίβειες, διαστροφές της αλήθειας χωρίς στοιχεία κλπ θα δεχτούμε ακόμα;

Πότε θα γίνει πεντακάθαρο πως δεν φταίμε εμείς;

Τι θα γινόταν άραγε αν αντί για τη φοβερή καθημερινή προπαγάνδα/πλύση εγκεφάλου από υπουργούς, κυβερνητικούς παράγοντες και πλήθος αδιάβαστων “ειδικών”, τα ΜΜΕ παρουσίαζαν τα πραγματικά στοιχεία που απλοί θνητοί, μπλόγκερς η καλοί αριστεροί δημοσιογράφοι βρίσκουν με ευκολία στο CIA Factbook, στα site του ΟΟΣΑ, της ΕΣΥΕ και αλλού;

Πόσες εβδομάδες θα άντεχε μια κυβέρνηση που βασίζεται στον εκβιασμό και τα ψεύτικα στοιχεία, αν μας έλεγαν καθημερινά ποια είναι η πραγματικότητα με την ίδια ένταση που προσπαθούν να την διαστρέψουν;

http://www.alfavita.gr/artro.php?id=18095

24.12.10

Τσὰρλς Ντίκενς – Χριστουγεννιάτικη ἱστορία

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΛΕΪ

Παραμονὴ Χριστουγέννων. Σκυμμένος πάνω ἀπ᾿ τὸ γραφεῖο του, ὁ Ἐμπενέζερ Σκροῦτζ δούλευε ἀσταμάτητα. Τὸ δωμάτιο ἦταν μᾶλλον κρύο, γιατί τὰ λιγοστὰ κάρβουνα στὴ σόμπα δὲν ζέσταιναν ἀρκετά. Ὄχι ὄχι ἔλειπαν τοῦ Σκροῦτζ τὰ χρήματα γιὰ ν᾿ ἀγοράσει περισσότερα κάρβουνα. Ἀλλὰ ὁ Ἐμπενέζερ Σκροῦτζ ἦταν ἕνας φοβερὸς τσιγκούνης! Στὸ διπλανὸ δωμάτιο, χωρὶς θερμάστρα, ἐργαζόταν ὁ Μπὸμπ Κράτσιτ, ὁ κλητήρας του, ποὺ ἔτρεμε ὁλόκληρος ἀπὸ τὴν παγωνιά. Ξαφνικὰ ἡ πόρτα ἄνοιξε κι ἕνας χαμογελαστὸς ἄντρας μπῆκε στὸ γραφεῖο.

«Θεῖε, Καλὰ Χριστούγεννα!».

«Κακά, ψυχρὰ κι ἀνάποδα...» γκρίνιαξε ὁ Σκροῦτζ.

«Θεῖε μου, μὴ μουτρώνεις. Ἦρθα νὰ σὲ καλέσω γιὰ τὸ μεσημέρι», εἶπε ὁ Φρέντ, ὁ ἀνιψιός του.

Ἀλλὰ ὁ Σκροῦτζ ἀρνήθηκε τὴν πρόσκληση. Ποτέ του δὲν γιόρταζε τὰ Χριστούγεννα. Τὰ θεωροῦσε χάσιμο χρόνου. Ὅμως ἡ ἀπάντηση τοῦ Σκροῦτζ δὲ χάλασε τὸ κέφι τοῦ Φρέντ. Ἔφυγε χαμογελαστός, ἀφοῦ προηγουμένως ἀντάλλαξε εὐχὲς μὲ τὸν Μπὸμπ Κράτσιτ.

Λίγα λεπτὰ ἀργότερα χτύπησαν τὴν πόρτα. Ὁ ὑπάλληλος ἔτρεξε ν᾿ ἀνοίξει. Παρουσιάστηκαν δυὸ κύριοι.

«Ἐδῶ εἶναι ἡ ἑταιρεία Σκροῦτζ καὶ Μάρλεϊ;» ρώτησε ὁ πρῶτος.

«Ὁ συνέταιρός μου, ὁ Μάρλεϊ, πέθανε σὰν ἀπόψε πρὶν ἀπὸ ἑφτὰ χρόνια», τοῦ ἀπάντησε ψυχρὰ ὁ Σκροῦτζ.

«Τὰ συλλυπητήρια μου», εἶπε ὁ δεύτερος.

«Ἐμεῖς κάνουμε ἔρανο γιὰ τοὺς φτωχούς. Αὔριο, ποὺ ξημερώνει μέρα χαρᾶς, ὑπάρχουν, δυστυχῶς, ἄνθρωποι ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ τὸ κρύο καὶ τὴν πείνα. Μποροῦμε νὰ ἔχουμε τὴ συνδρομή σας;».

Ὁ γέρο-σπαγκοραμμένος δὲν εἶχε σκοπὸ νὰ ξοδέψει οὔτε μία πένα γιὰ νὰ βοηθήσει τοὺς συνανθρώπους του καὶ ἀπάντησε ἀρνητικὰ στοὺς δυὸ ἐπισκέπτες.

Ἐκεῖνοι ἔφυγαν ἀπογοητευμένοι, χωρὶς νὰ τὸν πιέσουν περισσότερο.

Νύχτωσε. Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ κλείσει τὸ γραφεῖο. Ὁ Σκροῦτζ φόρεσε τὸ παλτὸ καὶ τὸ καπέλο του καὶ πῆρε στὸ χέρι τὸ μπαστούνι του. Μὲ τὴ σειρά του, ὁ Μπὸμπ Κράτσιτ ἑτοιμάστηκε κι αὐτὸς νὰ φύγει.

«Ὑποθέτω ὅτι δὲν θέλεις νὰ δουλέψεις αὔριο», τοῦ εἶπε ὁ Σκροῦτζ μὲ δυσφορία. Ὁ Μπὸμπ κούνησε καταφατικὰ τὸ κεφάλι.

«Ἂ-ἂ-ἂν δὲ σᾶς πειράζει, κύ-κύ-κύριε Σκροῦτζ», τραύλιζε ὁ καημένος ὁ Μπόμπ.

«Δὲ μοῦ ἀρέσει νὰ σὲ πληρώνω ὅταν δὲν ἐργάζεσαι», τὸν διέκοψε ὁ Σκροῦτζ. «Πάντως, μεθαύριο θὰ πιάσεις ἀπὸ νωρὶς δουλειά!».

Ὁ Μπὸμπ τὸν εὐχαρίστησε κι ἔτρεξε ἔξω νὰ βρεῖ κάτι παιδάκια ποὺ διασκέδαζαν κάνοντας τσουλήθρα στὸν παγωμένο δρόμο.

Ἀδιαφορώντας γιὰ τὴ γιορταστικὴ ἀτμόσφαιρα, ὁ Σκροῦτζ ἔφαγε, ὅπως συνήθως, μόνος του σὲ μιὰ γειτονικὴ ταβέρνα.

Ἔπειτα, τράβηξε γιὰ τὸ σπίτι του. Τὸ κτίριο ὅπου ἔμενε βρισκόταν στὴν ἄκρη ἑνὸς στενοῦ καὶ σκοτεινοῦ δρόμου. Τὸ παλιὸ καὶ φθαρμένο διαμέρισμα ἀνῆκε κάποτε στὸ συνέταιρό του, τὸν Τζὰκ Μάρλεϊ.

Ὁ Σκροῦτζ ἔβγαλε τὸ κλειδὶ γιὰ νὰ ξεκλειδώσει τὴν ἐξώπορτα. Τὸ ρόπτρο, ἂν καὶ μεγάλο, δὲν εἶχε τίποτα τὸ ἰδιαίτερα ὄμορφο πάνω του. Κι ὅμως, ἐκείνη τὴ βραδιὰ ἔμοιαζε λουσμένο σ᾿ ἕνα ἀπόκοσμο φῶς. Ὁ Σκροῦτζ, πραξενεμένος, ἔσκυψε νὰ ἐξετάσει καλύτερα... καὶ τότε ἀντίκρισε τὸ πρόσωπο τοῦ Μάρλεϊ νὰ τὸν κοιτάζει!.. Τὴν ἑπόμενη στιγμὴ ὅμως ξανάγινε ἕνα κοινότατο ρόπτρο. Ταραγμένος ὁ Σκροῦτζ μπῆκε στὸ διαμέρισμα, μαντάλωσε τὴν πόρτα πίσω του καὶ προχώρησε στὴ σάλα.

Στὴ συνέχεια, ἔβγαλε τὸ παλτό του, φόρεσε τὶς παντόφλες του καὶ κάθησε μπροστὰ στὸ τζάκι. Πάνω στὴ σχάρα τρεμόσβηναν λίγες ἀδύναμες φλόγες. Ξαφνικά, ἀπ᾿ τὴ μεριὰ τῆς ἀποθήκης ἄκουσε νὰ σέρνονται βαριὲς ἁλυσίδες. Μέσα ἀπὸ τὴν κλειστὴ πόρτα γλίστρησε μία παράξενη σκιὰ καί, αἰωρούμενη, ἦρθε καὶ στάθηκε στὴ μέση του δωματίου. Τούτη τὴ φορὰ δὲν ὑπῆρχε καμιὰ ἀμφιβολία. Ἦταν τὸ φάντασμα τοῦ παλιοῦ συνεταίρου τοῦ Σκροῦτζ, ποὺ εἶχε πεθάνει ἀκριβῶς πρὶν ἑφτὰ χρόνια. Ὁ γέρος δὲν μποροῦσε νὰ πιστέψει στὰ μάτια του.

«Ποιὸς εἶσαι;» ψιθύρισε.

«Ποιὸς ἤμουν!» τὸν διόρθωσε τὸ φάντασμα. «Ἤμουν ὁ Τζὰκ Μάρλεϊ, ὁ συνέταιρός σου. Δὲ μὲ θυμᾶσαι;».

Τὸ φάντασμα τοῦ Μάρλεϊ κάθησε στὴν ἀγαπημένη του πολυθρόνα. Ὁ Σκροῦτζ, ποὺ κόντευε νὰ λιποθυμήσει ἀπὸ τὸ φόβο του, τὸν ρώτησε ἱκετευτικά: «Τζάκ, πές μου, τί θέλεις;».

«Βλέπεις αὐτὲς τὶς ἁλυσίδες;» τὸν ρώτησε τὸ φάντασμα. «Κάθε κρίκος τους ἀντιπροσωπεύει καὶ μία ἄσχημη κουβέντα τῆς ζωῆς μου. Ὅσο γιὰ τὰ βαριὰ χρηματοκιβώτια ποὺ σέρνω; Εἶναι τὰ πλούτη ποὺ συγκέντρωσα καὶ δὲν τὰ χρησιμοποίησα σωστά. Ὅλα αὐτὰ θέλω νὰ τὰ σκεφτεῖς σοβαρὰ καὶ νὰ δεῖς καὶ τὴ δική σου ζωὴ ἀλλιῶς, Σκροῦτζ!». Τὸ φάντασμα σώπασε γιὰ λίγο κι ὕστερα συνέχισε:

«Ἦρθα νὰ σὲ προειδοποιήσω. Ἔχεις ἀκόμη μιὰ εὐκαιρία νὰ γλιτώσεις ἀπὸ τὴ δική μου μοίρα, θὰ ἔρθουν τρία πνεύματα. Τὸ πρῶτο θὰ σὲ ἐπισκεφθεῖ ἀπόψε, στὴ μία μετὰ τὰ μεσάνυχτα. Τὸ δεύτερο αὔριο, τὴν ἴδια ὥρα. Καὶ τὸ τρίτο μεθαύριο, μόλις χτυπήσει τὸ ρολόι δώδεκα. Αὐτὴ εἶναι ἡ τελευταία σου ἐλπίδα!..».

Καὶ μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ὁ Μάρλεϊ ξαναέφυγε γιὰ νὰ συναντήσει τὰ ἄλλα φαντάσματα ποὺ περιπλανιοῦνται ἀσταμάτητα στὶς ὁμίχλες τῆς αἰωνιότητας. Ἐξαντλημένος ὁ Σκροῦτζ, ἔπεσε χωρὶς νὰ γδυθεῖ στὸ κρεβάτι του κι ἀποκοιμήθηκε ἀμέσως.


ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

Ἦταν ἀκόμη σκοτάδι ὅταν ξύπνησε ὁ Σκροῦτζ. Νόμισε πὼς τὸ ρολόι εἶχε σταματήσει, θυμόταν ὅτι ἔπεσε νὰ κοιμηθεῖ μετὰ τὶς δυό. Τὸ ρολόι χτύπησε μία ἀκριβῶς.

Ἀμέσως, μιὰ λάμψη δυνατὴ πλημμύρισε τὴν κρεβατοκάμαρα. Ὁ Σκροῦτζ ἀνασηκώθηκε καὶ τότε εἶδε ἐμπρός του μιὰ περίεργη ὀπτασία. Εἶχε τὸ ἀνάστημα, τὸ πρόσωπο, τὰ χέρια ἑνὸς μικροῦ παιδιοῦ, ἀλλὰ τὰ μαλλιά της ἦταν ὁλόλευκα ὅπως ἑνὸς γέρου. Ἀπὸ τὸν ὦμο, πάνω ἀπὸ τὸ λευκό, κοντὸ χιτώνιό της, κρεμόταν μιὰ γιρλάντα λιόπρινο, σύμβολο τοῦ χειμῶνα.

«Μὴ φοβᾶσαι», τοῦ εἶπε ἡ ὀπτασία. «Εἶμαι τὸ Χριστουγεννιάτικο Πνεῦμα τοῦ Παρελθόντος κι ἦρθα νὰ σὲ βοηθήσω».

Πῆρε τὸν Σκροῦτζ ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τὸν ὁδήγησε στὸ παράθυρο.

Ὁ Σκροῦτζ φοβήθηκε μήπως πέσει, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸν ἐνθάρρυνε νὰ πετάξει μαζί του πάνω ἀπὸ στέγες καὶ ἀγρούς. Κι ἦταν πρωὶ ὅταν ἔφτασαν σὲ μία μικρὴ ἐπαρχιακὴ πόλη.

«Μά, ἐδῶ πέρασα τὰ παιδικά μου χρόνια», μουρμούρισε κατάπληκτος ὁ Σκροῦτζ.

«Ἔ, τότε, θὰ ξέρεις τὸ δρόμο γιὰ νὰ ἔρθεις ἐδῶ», τὸν ρώτησε τὸ Πνεῦμα.

«θὰ μποροῦσα νὰ τὸν βρῶ μὲ κλειστὰ μάτια», ἀπάντησε ἐκεῖνος.

«Κι ὅμως, δείχνεις σὰν νὰ ἔχεις ξεχάσει ἀκόμη καὶ τὴν ὕπαρξη αὐτοῦ τοῦ τόπου», παρατήρησε αὐστηρὰ τὸ Πνεῦμα.

Ὕστερα βάδισαν πάνω στὸ χιονισμένο δρόμο συναντώντας φυσιογνωμίες γνωστές. Ἀγρότες μὲ τὶς ἅμαξες, παιδιὰ μὲ τ᾿ ἀλογάκια τους. Ὁ Σκροῦτζ τοὺς θυμόταν ὅλους. Τοὺς φώναξε μάλιστα μὲ τὰ ὀνόματά τους. Ἀλλὰ κανεὶς δὲν τοῦ ἀπάντησε!

«Εἶναι μόνο σκιές», τοῦ ἐξήγησε τὸ Πνεῦμα, «δὲν μᾶς βλέπουν».

Ὁ Σκροῦτζ χάρηκε πολὺ ποὺ ξαναεῖδε φίλους καὶ γνωστοὺς ἀπὸ τὰ νιᾶτα του. Καὶ τούτη ἡ χαρὰ ἦταν πρωτόγνωρη γι᾿ αὐτόν. Σὲ λίγο, οἱ δυὸ ταξιδιῶτες ἔφτασαν σ᾿ ἕνα χωριουδάκι. Μπῆκαν σ᾿ ἕνα μεγάλο κτίριο χτισμένο ἀπὸ τοῦβλα. Στὸ ἐσωτερικὸ ἀντίκρισαν σειρὲς θρανία. Ἦταν σχολεῖο μὲ οἰκότροφους μαθητές, ποὺ σπούδαζαν μακριὰ ἀπὸ τὶς οἰκογένειές τους.

Σὲ κάποιο θρανίο, ἕνα μοναχικὸ ἀγόρι, καθόταν καὶ διάβαζε. Κατὰ τρόπο μαγικό, οἱ ἥρωες τοῦ βιβλίου πρόβαλαν ἐμπρὸς στὸ παιδὶ - ὁ Ἀλῆ Μπαμπᾶ μὲ τὴν ἀνατολίτικη φορεσιά του, ὁ Ροβινσῶν Κροῦσος μὲ τὸν παπαγάλο του στὸν ὦμο, κι ἄλλοι πολλοί. Στὴν ἀρχὴ ὁ Σκροῦτζ ἐνθουσιάστηκε βλέποντας τοὺς ἥρωες τῶν σχολικῶν του χρόνων. Ἔπειτα, ὅμως, κατάλαβε. Τὸ μοναχικὸ ἀγόρι, μὲ μοναδικὴ παρέα τὰ βιβλία, ἦταν ὁ ἐαυτός του. Κάθησε, τότε, σ᾿ ἕνα θρανίο καὶ ἔκλαψε πικρά.

«Πᾶμε τώρα νὰ ἐπισκεφτοῦμε κάποια ἄλλα Χριστούγεννα», τοῦ πρότεινε τὸ Πνεῦμα.

Καθὼς μιλοῦσε, παρατήρησε ὅτι τὸ παιδὶ μεγάλωσε κι ἔγινε ἔφηβος. Ὁ Σκροῦτζ ἤξερε πολὺ καλὰ ὅτι ὁ νεαρὸς ἦταν πάλι μόνος. Οἱ ἄλλοι μαθητὲς θὰ ἐπέστρεφαν στὰ σπίτια τους γιὰ τὶς διακοπές.

Ξαφνικά, ἡ πόρτα ἄνοιξε. Μιὰ νέα καὶ ὄμορφη κοπέλα μπῆκε τρέχοντας στὴν αἴθουσα. Ἦρθε καὶ τὸν ἀγκάλιασε.

«Ἀδελφούλη μου», τοῦ φώναξε. «Ἦρθα νὰ σὲ πάρω. Θὰ πᾶμε στὸ σπίτι νὰ γιορτάσουμε τὰ Χριστούγεννα!».

«Στὸ σπίτι, Φάντ;» ρώτησε ὁ νεαρὸς Σκροῦτζ.

«Ναί, ζήτησα ἀπὸ τὸν πατέρα νὰ σ᾿ ἀφήσει νὰ ξαναγυρίσεις γιὰ πάντα στὸ σπίτι. Συμφώνησε. Δὲ θὰ ξαναπᾶς ἐσωτερικὸς στὸ σχολεῖο!», τοῦ ξαναφώναξε χαρούμενη.

«Εἶναι πολὺ γλυκιὰ μὲ χρυσή, μὲ χρυσὴ καρδιά», σχολίασε τὸ Πνεῦμα. «Νομίζω ὅτι πέθανε νέα, πάνω στὴ γέννα!».

«Ναί...» ἀπάντησε σκεφτικὸς ὁ Σκροῦτζ.

Βγῆκαν ἀπὸ τὸ σχολεῖο καὶ περιπλανήθηκαν στοὺς δρόμους. Οἱ βιτρίνες τῶν καταστημάτων ἦταν στολισμένες γιὰ τὰ Χριστούγεννα. Τὸ Πνεῦμα στάθηκε ἐμπρὸς σ᾿ ἕνα κατάστημα καὶ ρώτησε τὸν Σκροῦτζ ἂν τὸ ἀναγνωρίζει. Ἐκεῖνος κούνησε τὸ κεφάλι καὶ εἶπε: «Ἐδῶ πρωτοεργάστηκα σὰν μαθητευόμενος!».

Μπῆκαν μέσα. Ἕνας ἡλικιωμένος κύριος καθόταν στὸ γραφεῖο.

«Αὐτὸς εἶναι ὁ γερό-Φέζιβικ!.. Ὁ γερό-Φέζιβικ ἀναστημένος!..» φώναξε μ᾿ ἐνθουσιασμὸ ὁ Σκροῦτζ.

Ἐκείνη τὴ στιγμή, ὁ νεαρὸς Σκροῦτζ κι ἕνας ἄλλος μαθητευόμενος μπῆκαν στὴν αἴθουσα.

«Μαζέψτε τα ὅλα», τοὺς εἶπε ὁ Φέζιβικ, «νὰ ἑτοιμάσουμε τὴ γιορτή!».

Οἱ μαθητευόμενοι δὲν περίμεναν νὰ τὸ ἀκούσουν δεύτερη φορά. Πρὶν προλάβει ὁ γέρο-Σκροῦτζ ν᾿ ἀνοιγοκλείσει τὰ μάτια, ὅλα ἦταν καθαρὰ καὶ τακτοποιημένα. Σὲ λίγο ἄρχισαν νὰ καταφθάνουν οἱ καλεσμένοι. Ἡ γιορτὴ εἶχε ὀργανωθεῖ γιὰ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Φέζιβικ.

Σύντομα ἡ μουσικὴ καὶ ὁ χορὸς ἄναψαν τὸ κέφι γιὰ τὰ καλά. Προσφέρθηκαν γλυκίσματα καὶ ποτά. Ἦταν πιὰ ἀργὰ ὅταν ξεκίνησαν νὰ φύγουν οἱ καλεσμένοι. Ὁ κύριος καὶ ἡ κυρία Φέζιβικ ἕσφιξαν τὰ χέρια ὅλων καὶ τοὺς εὐχήθηκαν «Καλὰ Χριστούγεννα!». Ἕσφιξαν τὰ χέρια ἀκόμη καὶ τῶν νεαρῶν μαθητευομένων πρὶν πᾶνε στὰ κρεβάτια τοὺς στὸ πίσω μέρος τοῦ καταστήματος. Ὁ γέρο-Σκροῦτζ ἔδειχνε ξετρελαμένος καθὼς παρακολουθοῦσε αὐτὴ τὴ σκηνή. Ἔνιωθε τόση χαρά, λὲς καὶ συμμετεῖχε πραγματικὰ στὴ γιορτή. Ἀργὰ τὴ νύχτα τὸ Πνεῦμα καὶ ὁ Σκροῦτζ ἄκουσαν τοὺς μαθητευομένους νὰ κουβεντιάζουν ξαπλωμένοι στὰ κρεβάτια τους. Παίνευαν τὸ γέρο-Φέζιβικ καὶ τὸν εὐγνωμονοῦσαν γιὰ τὴν ὡραία γιορτὴ ποὺ τοὺς ἑτοίμασε.

«Καὶ τοῦ κόστισε μόνο τρεῖς ἢ τέσσερις λίρες», σχολίασε κάπως εἰρωνικὰ τὸ Πνεῦμα. «Ἔξοδο ποὺ ἄξιζε τὸν κόπο!». «Τὸ κόστος δὲν ἦταν ὑλικό», διαμαρτυρήθηκε ὁ Σκροῦτζ. «Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὰ χρήματα, ἡ γιορτὴ θὰ εἶχε ἐπιτυχία γιατί ὁ Φέζιβικ ἦταν καλὸς ἄνθρωπος καὶ πάντοτε ἀκτινοβολοῦσε χαρὰ κι εὐτυχία!».

Ξαφνικὰ ὁ Σκροῦτζ ἔκοψε τὴν κουβέντα του ἀπότομα.

«Τί σοῦ συμβαίνει;» τὸν ρώτησε τὸ Πνεῦμα. «Μήπως ἔγινε κάτι ποὺ σὲ τάραξε;».

«Ὄχι, τίποτα... Νά, θὰ ἤθελα μόνο νὰ ἔχω πεῖ κάτι στὸν κλητήρα μου».

Ἡ σκηνὴ ἄλλαξε. Τώρα ὁ Σκροῦτζ ἦταν πλέον ὥριμος ἄντρας. Καὶ μία νέα γυναίκα ἐγκατέλειπε τὸ σπίτι. Ἔκλαιγε ἡ καημένη, βουβά. Γύρισε καὶ τοῦ εἶπε:

«Κάποτε ἤμασταν φτωχοὶ ἀλλὰ εὐτυχισμένοι. Τώρα σὲ κυβερνᾶ τὸ πάθος σου γιὰ τὸ χρῆμα!».

«Μά, μεταξύ μας, τίποτα δὲν ἄλλαξε», διαμαρτυρήθηκε ὁ Σκροῦτζ.

«Ἐγὼ ἔμεινα ἡ ἴδια. Ἐσὺ ὅμως ἄλλαξες. Δὲν μπορῶ νὰ σὲ παντρευτῶ. Σοῦ εὔχομαι κάθε εὐτυχία στὴ σταδιοδρομία ποὺ διάλεξες».

Καὶ μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ἡ γυναίκα βγῆκε στὸ δρόμο, ἐνῶ ὁ ἄντρας δὲ δοκίμασε νὰ τὴ σταματήσει.

«Πνεῦμα», φώναξε ὁ γέρο-Σκροῦτζ, «σταμάτα νὰ μὲ βασανίζεις, θέλω νὰ γυρίσω στὸ σπίτι. Δὲν ἀντέχω τὶς δυσάρεστες ἀναμνήσεις».

Μέσα σε μία στιγμὴ πέρασαν χρόνια. Καὶ ξαναεῖδαν τὴ νέα γυναίκα. Τώρα γελοῦσε τρισευτυχισμένη με τὴν κόρη της. Σὲ διαφορετικὲς περιστάσεις θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι τὸ παιδὶ τοῦ Σκροῦτζ. Ὁ πατέρας μπῆκε στὸ δωμάτιο. Ἡ μικρὴ ἔτρεξε καὶ τὸν φίλησε. Ἀγκαλιάστηκαν καὶ οἱ τρεῖς ἐμπρὸς στὸ ἀναμμένο τζάκι.

«Δὲν τὸ ἀντέχω», μούγκρισε ὁ γερο-Σκροῦτζ μὲ φωνὴ σπασμένη. Καὶ στράφηκε ἀπελπισμένος πρὸς τὸ Πνεῦμα, ποὺ μέσα στὴν ὁλοφώτεινη ἀνταύγεια τοῦ ἔμοιαζε σὰν νὰ εἰρωνεύεται τὴν ἀπελπισία του. Σὲ λίγο ἡ ὀπτασία τοῦ Πνεύματος ἄρχισε ν᾿ ἀπομακρύνεται καὶ νὰ σβήνει σιγὰ-σιγά, μέχρι ποὺ ἐξαφανίστηκε τελείως. Ὁ Σκροῦτζ ἔνιωσε ἀφάνταστα κουρασμένος. Τὰ μάτια τοῦ βάρυναν. Ξαναγύρισε στὴν κρεβατοκάμαρά του. Μόλις ποὺ πρόλαβε νὰ ξαπλώσει στὸ κρεβάτι κι ἔπεσε σὲ ὕπνο βαθύ.


ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ

Ὅταν ξύπνησε ὁ Σκροῦτζ, τὸ ρολόι χτυποῦσε μία. Μιὰ κατακόκκινη λάμψη ἐρχόταν ἀπ᾿ τὴ σάλα. Σηκώθηκε, φόρεσε τὴ ρόμπα του καὶ πῆγε νὰ δεῖ τί συμβαίνει. Ἡ σάλα εἶχε μεταμορφωθεῖ! Ἀπὸ τὸ πάτωμα ὡς τὸ ταβάνι ἦταν στολισμένη μὲ κισσό, λιόπρινο καὶ ἰξό. Στὸ τζάκι ἔκαιγε μία ζωηρὴ φωτιὰ καὶ στὴ γωνιὰ ὑψωνόταν ἕνας τεράστιος σωρὸς ἀπὸ φαγητὰ-γαλοποῦλες, χῆνες, πατάτες, μῆλα, καρύδια - ἐνῶ πάνω στὴν κορυφὴ καθόταν χαμογελαστὸς ἕνας γίγαντας μ᾿ ἕνα δαυλὸ ἀναμμένο στὸ ἀριστερό του χέρι.

«Εἶμαι τὸ Χριστουγεννιάτικο Πνεῦμα τοῦ Παρόντος», τοῦ φώναξε φιλικά. «Ἔλα!». Ὁ Σκροῦτζ παρατήρησε τὸ Πνεῦμα. Ἦταν ντυμένο μ᾿ ἕνα μακρὺ λευκὸ χιτώνα. Καὶ πάνω στὰ μακριὰ μαῦρα του μαλλιὰ φοροῦσε ἕνα στεφάνι ἀπὸ λιόπρινο.

«Πήγαινε μὲ ὅπου θέλεις», ξερόβηξε ὁ Σκροῦτζ. «Πῆρα ἤδη μερικὰ μαθήματα ἀπ᾿ τὸ συνάδελφό σου. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ παρακολουθήσω καὶ τὰ δικά σου».

«Τότε πιάσου ἀπὸ τὸν ποδόγυρο τοῦ χιτῶνα μου», ἀπάντησε ὁ γίγαντας.

Ἡ χαρούμενη σάλα, ἡ διακόσμηση, τὰ φαγητά, ὅλα ἐξαφανίστηκαν.

Βρέθηκαν ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ ὑπαλλήλου του, τοῦ Μπὸμπ Κράτσιτ καὶ κοίταξαν ἀπὸ τὸ παράθυρο. Ἡ κυρία Κράτσιτ καὶ οἱ τρεῖς κόρες της φοροῦσαν παλιὰ φθαρμένα φορέματα, στολισμένα ὅμως μὲ κορδέλες γιὰ τὴ γιορτή, καὶ κάθονταν στὸ τραπέζι. Ξαφνικά, μπῆκαν τρέχοντας δυὸ ἀγοράκια.

«Μυρίσαμε γαλοπούλα ψητή! Τί καλά! Μοσχοβολᾶ ἀπὸ τὸ δρόμο!» φώναξαν μὲ ἐνθουσιασμό. Πίσω τοὺς ἐρχόταν ὁ πατέρας τους. Στοὺς ὤμους του κουβαλοῦσε τὸ μικρότερο γιό του, τὸν Τίμ. Τὸν ἀπέθεσε προσεκτικὰ στὸ πάτωμα. Τὸ παιδὶ ἦταν ἄρρωστο καὶ βάδιζε μὲ δεκανίκι.

Κάθησαν ὅλοι στὸ γιορτινὸ τραπέζι. Ἡ μικρὴ γαλοπούλα μοιράστηκε πολὺ προσεκτικὰ ὥστε νὰ φτάσει γιὰ ὅλους. Πάντως ἡ σκηνὴ ἦταν χαρούμενη. Οἱ δυὸ γονεῖς πρόσεχαν ἰδιαίτερα τὸν ἀνάπηρο Τίμ. Ἕνα χαμόγελο φώτισε τὸ χλωμό του προσωπάκι.

«Πνεῦμα», ρώτησε μὲ ξαφνικὸ ἐνδιαφέρον ὁ Σκροῦτζ, «ὁ μικρὸς Τὶμ θά... ζήσει ἀκόμη γιὰ πολύ;».

«Χμμ... τὸν περιβάλλουν σκιές. Ἂν τὸ μέλλον δὲν τὶς μεταβάλει, τὸ παιδάκι θὰ πεθάνει! Ἀλλὰ ἐσένα τί σὲ νοιάζει; Ἕνα στόμα λιγότερο σὲ τοῦτο τὸν πυκνοκατοικημένο κόσμο. Ἔτσι δὲν εἶναι;».

Ὁ Σκροῦτζ τότε θυμήθηκε ὅτι ὁ ἴδιος εἶχε ἐπαναλάβει πολλὲς φορὲς αὐτὴ τὴ φράση. Καὶ κατέβασε τὸ κεφάλι ντροπιασμένος.

Ξαφνικά, χωρὶς τὸ Πνεῦμα νὰ προσθέσει ἄλλη λέξη, βρέθηκαν στὸ σπίτι τοῦ ἀνιψιοῦ του. «Ὁ θεῖος Σκροῦτζ μᾶς θεωρεῖ τρελοὺς ποὺ γιορτάζουμε τὰ Χριστούγεννα. Κι ἔτσι, ἀρνήθηκε νὰ φάει μαζί μας σήμερα», εἶπε ὁ Φρέντ.

«Τί ἀπαίσιος ἄνθρωπος», ἀναστέναξε ἡ γυναίκα του ὑποτιμητικὰ καὶ οἱ καλεσμένοι κούνησαν τὰ κεφάλια γιατί συμφώνησαν μαζί της. Ἀλλὰ ὁ Φρὲντ πρόσθεσε πικραμένος: «Ἐγώ, πάντως, λυπᾶμαι εἰλικρινὰ ποὺ ὁ θεῖος ἔχασε μία εὐκαιρία νὰ χαρεῖ. Καὶ τώρα, παρ᾿ ὅλο ποὺ δὲ βρίσκεται μαζί μας, θὰ ἤθελα νὰ τοῦ ἐκφράσω τὶς καλύτερες εὐχές μου». Κι ἀμέσως σήκωσε τὸ ποτήρι καὶ ἤπιε στὴν ὑγειὰ τοῦ θείου του.

Γρήγορα ὅμως ἡ χαρούμενη ὁμήγυρη ξέχασε τὸν Σκροῦτζ. Ἔπαιξαν μουσική, χόρεψαν, διασκέδασαν μὲ παντομίμα. Ὁ Σκροῦτζ, ποὺ τόσο τοῦ ἄρεσε αὐτὸ τὸ παιχνίδι, συμμετεῖχε ὅλο χαρά, ξεχνώντας ὅτι κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ τὸν δεῖ ἢ νὰ τὸν ἀκούσει. Τὸ Πνεῦμα τὸν παρακολουθοῦσε κι ἔμοιαζε νὰ τὸ γλεντάει μαζί του. Ἀλλὰ σύντομα ἦρθε ἡ ὥρα νὰ φύγουν. «Ἔχουμε νὰ ἐπισκεφτοῦμε πολλὰ μέρη ἀκόμη ὥσπου νὰ περάσει ἡ νύχτα», εἶπε τὸ Πνεῦμα.

Καὶ ὁδήγησε τὸν Σκροῦτζ ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι. Περπάτησαν μέσα στὸ κρύο καὶ στὸ χιονόνερο, σὲ βρωμερὰ στενὰ καὶ δρομάκια περίεργα, κι ἀκόμη κάτω ἀπὸ τὶς σκοτεινὲς γέφυρες τῆς πόλης. Ἐκεῖ ὁ Σκροῦτζ εἶδε δυστυχισμένους ἀνθρώπους πού, κολλημένοι σφιχτὰ ὁ ἕνας πάνω στὸν ἄλλον, προσπαθοῦσαν νὰ ζεσταθοῦν. Ἀνάμεσα τοὺς τριγύριζαν παιδάκια ποὺ ζητιάνευαν φαγητὸ ἀπ᾿ τοὺς περαστικούς. Κάπου μακριά, ἕνα ρολόι σήμανε μεσάνυχτα.

Ὁ Σκροῦτζ, τρομοκρατημένος ἀπ᾿ τὴν τόση ἀθλιότητα, ἀναζήτησε τὸ γιγάντιο Πνεῦμα. Ἀλλὰ ἐκεῖνο εἶχε ἐξαφανιστεῖ.


ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Σὲ λίγο, ἕνα ἄλλο φάντασμα, τυλιγμένο στὴν ὁμίχλη, προχώρησε ἀργὰ πρὸς τὸν Σκροῦτζ. Παρατήρησε ὅτι τὸ Πνεῦμα αὐτὸ φοροῦσε μία τεράστια μαύρη κάπα καὶ μία κουκούλα ποὺ τοῦ ἔκρυβε ἐντελῶς τὸ πρόσωπο. Ὁ Σκροῦτζ παραλίγο νὰ λιποθυμήσει ἀπὸ τὸν τρόμο του.

«θὰ πρέπει νὰ εἶσαι τὸ Χριστουγεννιάτικο Πνεῦμα τοῦ Μέλλοντος», ψιθύρισε. «Τί μοῦ ἐπιφυλάσσει τὸ μέλλον; Ἴσως ν᾿ ἀλλάξω... Εἶμαι ἕτοιμος νὰ σὲ ἀκολουθήσω».

Παρὰ τὰ γενναῖα του λόγια, ὁ Σκροῦτζ φοβόταν τόσο πολὺ αὐτὸ τὸ φάντασμα, ὥστε τὰ πόδια του ἄρχισαν νὰ τρέμουν. Δὲν μποροῦσε νὰ κάνει βῆμα. Τὸ Πνεῦμα παρέμεινε ἀκίνητο περιμένοντας ὑπομονετικὰ τὸν Σκροῦτζ μέχρι νὰ συνέλθει. Ἔπειτα κινήθηκε ἀθόρυβα. Καὶ ὁ Σκροῦτζ τὸ ἀκολούθησε σὰν νὰ τὸν τύλιξε ἡ κάπα τοῦ Πνεύματος, ποὺ τὸν παρέσυρε στὸ ἄγνωστο.

Κοσμοσυρροὴ καὶ ὀχλαγωγία στὸ χρηματιστήριο. Τὸ Πνεῦμα μὲ τὸν Σκροῦτζ ἀνάμεσα στοὺς χρηματιστὲς καὶ στοὺς ἐμπόρους. «Πότε πέθανε;» ρώτησε κάποιος ἀπὸ τὸ πλῆθος. «Χθὲς βράδυ, νομίζω», ἀπάντησε ἕνας ἄλλος. «Δὲν πιστεύω νὰ πάτησε κανεὶς στὴν κηδεία του», σχολίασε ἕνας τρίτος. «Ἐπιτέλους ξεκουμπίστηκε... Τὸν σιχαίνονταν ὅλοι!».

Ὁ Σκροῦτζ ἔνιωσε οἶκτο γι᾿ αὐτὸν ποὺ μιλοῦσαν. Ἀναρωτήθηκε γιὰ ποιὸ λόγο νὰ τὸν ἔφερε τὸ Πνεῦμα σὲ τοῦτο τὸ μέρος. Ἔπειτα ἀναγνώρισε κάποιον ἄλλο χρηματιστὴ στὴ συνηθισμένη του θέση. Μάταια ὅμως ἔψαξε νὰ βρεῖ καὶ τὸν ἑαυτό του.

«Ἴσως», σκέφτηκε, «ὁ Σκροῦτζ τοῦ μέλλοντος θὰ παρατήσει τὶς συναλλαγὲς καὶ θὰ στραφεῖ πρὸς ἄλλες δραστηριότητες...».

Γύρισε νὰ ρωτήσει τὸ Πνεῦμα. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐξακολουθοῦσε νὰ σωπαίνει. Σήκωσε μόνο τὸ χέρι καὶ ἔδειξε μὲ τὸ μακρύ του δάχτυλο πρὸς κάποια κατεύθυνση. Ἦταν καιρὸς νὰ συνεχίσουν τὸ ταξίδι τους. Ὁ γέροντας ἔνιωσε νὰ διαπερνᾶ τὴ ραχοκοκαλιά του κρύος ἱδρώτας.

Ἔφτασαν σὲ μία κακόφημη γειτονιὰ τῆς πόλης. Ὁ Σκροῦτζ δὲν εἶχε ξαναπατήσει τὸ πόδι του ἐκεῖ. Στὴν ἄκρη ἑνὸς βρώμικου στενοῦ βρισκόταν ἕνα ἄθλιο καταγώγιο-φωλιὰ λωποδυτῶν! Μέσα, τρεῖς κλέφτες, ἕνας ἄντρας καὶ δυὸ γυναῖκες, μὲ τρύπια ροῦχα, μοιράζονταν τὴ λεία τους. Οἱ πεταμένες πάνω στὸ πάτωμα κουρτίνες ἦταν ἴδιες μ᾿ ἐκεῖνες τῆς κρεβατοκάμαρας τοῦ Σκροῦτζ.

«Καλὰ ποὺ κάναμε καὶ τὰ ἁρπάξαμε», κακάρισε ἡ μία γυναίκα. «Ἔτσι κι ἀλλιῶς, κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ ἐνδιαφερθεῖ γιὰ τὰ πράγματά του», πρόσθεσε ὁ ἄντρας.

«Ἂ τὸ γέρο-τσιγκούνη», ἔβρισε ἡ ἄλλη γυναίκα. «Ἂν ἦταν ἐντάξει ἄνθρωπος, κάποιος θὰ βρισκόταν δίπλα του τὴν ὥρα ποὺ πέθαινε». Ὁ Σκροῦτζ παρακολουθοῦσε ἀηδιασμένος τὴν κουβέντα τους. «Πνεῦμα», φώναξε. «Πᾶμε νὰ φύγουμε, σὲ παρακαλῶ, ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀπαίσιο μέρος». Ἀλλὰ ἡ σιωπὴ τοῦ Πνεύματος τοῦ πάγωσε τὸ αἷμα.

«Πνεῦμα», κλαψούρισε ὁ Σκροῦτζ, «βοήθησέ με νὰ ξεχάσω τούτη τὴ θλιβερὴ σκηνή. Πήγαινέ με σ᾿ ἕνα μέρος ὅπου οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν εὐγενικὰ γιὰ τοὺς νεκρούς...».

Τὸ Πνεῦμα τὸν ὁδήγησε τότε σὲ δρόμους γνωστούς, πίσω στὸ σπίτι τοῦ Μπὸμπ Κράτσιτ. Ἡ γυναίκα καὶ τὰ παιδιά του ἦσαν ὅλοι μαζεμένοι γύρω ἀπὸ τὴ φωτιά. Ὅμως τὸ φτωχικὸ δωμάτιο ἦταν παράξενα σιωπηλό.

«Δὲ θὰ ἀργήσει ὁ πατέρας σας», εἶπε ἡ κυρία Κράτσιτ. «Ἔχει καθυστερήσει μόνο λίγα λεπτά», εἶπε κάποιο ἀπὸ τὰ παιδιά. «Τοῦτες τὶς μέρες βαδίζει πιὸ ἀργά».

«Ἄχ!» ἀναστέναξε ἕνα ἄλλο. «Ὅταν κουβαλοῦσε τὸν Τὶμ στοὺς ὤμους ἐρχόταν τρεχάτος γιὰ τὸ σπίτι».

Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ὁ Μπὸμπ Κράτσιτ μπῆκε στὸ σπίτι. Εἶχε τὰ μάτια κατακόκκινα σὰν νὰ εἶχε κλάψει. Χαιρέτησε ὅμως τρυφερὰ ἕνα-ἕνα τὰ παιδιά του. Ἔπειτα εἶπε: «Ποτὲ δὲν πρόκειται νὰ ξεχάσουμε τὸ μικρούλη μας τὸν Τίμ, ἔτσι; Ἡ ἀνάμνηση τοῦ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς εὐγενείας του θὰ μᾶς κρατήσει γιὰ πάντα ἑνωμένους!».

«Ναί! Ναί!» φώναξαν τὰ παιδιά. «Ἔ, τότε, μὲ κάνετε νὰ νιώθω εὐτυχισμένος», ἀπάντησε ὁ Μπὸμπ «πολὺ εὐτυχισμένος!».

Ἀγκαλιάστηκαν ὅλοι. Καὶ δάκρυα γέμισαν τὰ μάτια τοῦ Σκροῦτζ.

«Πνεῦμα», εἶπε ὁ Σκροῦτζ, «σὲ λίγο θὰ χωρίσουμε. Δὲ θὰ μοῦ ἐξηγήσεις τὸ νόημα ὅλων αὐτῶν; θὰ ἤθελα νὰ δῶ καὶ τὴ δική μου πορεία στὸ μέλλον».

Ξαναβγῆκαν στὸ δρόμο καὶ προχωρώντας, βρέθηκαν ἔξω ἀπὸ τὸ γραφεῖο τοῦ Σκροῦτζ. Τὸ Πνεῦμα δὲν εἶχε πρόθεση νὰ σταματήσει. Τὸ μακρύ του δάχτυλο ἔδειχνε ἐμπρός.

«Σὲ παρακαλῶ, ἄφησε μὲ μία στιγμὴ νὰ δῶ πῶς θὰ εἶμαι στὸ μέλλον», ἱκέτευσε ὁ Σκροῦτζ. Τὸ Πνεῦμα κοντοστάθηκε σιωπηλό. Ὁ Σκροῦτζ κοίταξε ἀπὸ τὸ παράθυρο. Ἀναγνώρισε τὸ γραφεῖο του, ἀλλὰ ἡ ἐπίπλωση δὲν ἦταν πλέον ἡ δική του καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ καθόταν στὴν πολυθρόνα δὲν ἦταν ὁ Σκροῦτζ! Τὸ Πνεῦμα, ἀμίλητο πάντα, προχώρησε. Ὁ Σκροῦτζ ἀκολούθησε τὰ βήματά του. Μετὰ ἀπὸ λίγο ἔφτασαν σὲ μία καγκελόπορτα. Ὁ Σκροῦτζ γούρλωσε τὰ μάτια. Ἦταν τὸ νεκροταφεῖο. Τὸ Πνεῦμα πῆγε καὶ στάθηκε ἐμπρὸς ἀπὸ ἕναν τάφο. Ὁ Σκροῦτζ πλησίασε τρέμοντας. Πάνω στὴν ταφόπλακα διάβασε χαραγμένο τὸ ὄνομά του: «ΕΜΠΕΝΕΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ».

«Μά, τότε, στὸ χρηματιστήριο θὰ πρέπει νὰ μιλοῦσαν γιὰ μένα», κλαψούρισε, «καὶ οἱ κλέφτες λήστεψαν, μόλις πέθανα, τὸ δικό μου σπίτι!».

«Πνεῦμα, βοήθεια, βοήθεια!» φώναξε. «Δὲν θέλω νὰ τελειώσει ἔτσι ἡ ζωή μου. Μπορῶ... θέλω νὰ τὴν ἀλλάξω. Τὰ μαθήματα τῶν τριῶν πνευμάτων δὲν θὰ πᾶνε χαμένα. Μπορεῖς νὰ ἀλλάξεις τὸ μέλλον μου;».

Πάνω στὴν ἀγωνία τοῦ ὁ Σκροῦτζ ἀγκάλιασε τὸ Πνεῦμα ἀπὸ τὴ μέση. Ἀλλὰ ἡ κάπα ἦταν ἄδεια -τὸ Πνεῦμα ἔγινε ἀτμός- καὶ ὁ Σκροῦτζ ἀγκάλιαζε στὴν πραγματικότητα τὸ κάγκελο τοῦ κρεβατιοῦ του! Ναί, τοῦ δικοῦ του κρεβατιοῦ! Βρισκόταν πάλι στὴν κρεβατοκάμαρά του. Ἀνακουφισμένος ἀπὸ τὴν ἀγωνία, κλαίγοντας καὶ γελώντας, ἔτρεξε νὰ ἀγγίξει τὶς κουρτίνες. Ἦταν ἐκεῖ, στὴ συνηθισμένη τοὺς θέση. Βάλθηκε νὰ χοροπηδᾶ σ᾿ ὅλο τὸ σπίτι γεμάτος εὐτυχία. Ὅλα ἦταν στὴ θέση τους! Τίποτα δὲν εἶχε ἀλλάξει! Καὶ τὴ μεγάλη του χαρὰ διέκοψαν μόνο οἱ καμπάνες τῶν ἐκκλησιῶν, ποὺ χτυποῦσαν χαρούμενες σ᾿ ὅλη τὴν πόλη.


ΤΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ

Ὁ Σκροῦτζ ἔτρεξε κι ἄνοιξε τὸ παράθυρο. Ὁ ἥλιος ἔλαμπε. Τὸ κρύο ἦταν τσουχτερό, ἀλλὰ τὸ πρωινὸ εὐχάριστο. «Τί ἡμέρα εἶναι σήμερα;», ρώτησε ἕνα ἀγόρι ποὺ περνοῦσε ἀπέξω. «Σήμερα ἔχουμε Χριστούγεννα!».

«Ἂ τότε, δὲν τὰ ἔχασα», φώναξε ὁ Σκροῦτζ. «Τὰ πνεύματα ἔκαναν τὴ δουλειὰ τοὺς μέσα σε μία μόνο νύχτα!».

«Ἀγόρι μου», ξαναεῖπε στὸ παιδί. «Τρέξε, σὲ παρακαλῶ, στὸ χασάπη καὶ πές του νὰ μοῦ φέρει τὴ μεγαλύτερη γαλοπούλα του. Θὰ σοῦ χαρίσω ἕνα σελίνι, ἴσως καὶ τρία, ἂν ἐπιστρέψεις μέσα σὲ πέντε λεπτά».

Τὸ παιδὶ δὲ δίστασε στιγμή. Ἔτρεξε γρήγορα καὶ ξαναγύρισε λαχανιασμένο, παρέα μὲ τὸν κρεοπώλη, ποὺ κουβαλοῦσε μία τεράστια γαλοπούλα.

«Θὰ τὴ στείλω στὸν Μπὸμπ Κράτσιτ», κρυφογέλασε ὁ Σκροῦτζ, «χωρὶς νὰ μάθει ποιὸς τοῦ τὴ δώρισε».

Τὸ πουλὶ ἦταν τόσο βαρύ, ὥστε ὁ Σκροῦτζ ἀναγκάστηκε νὰ καλέσει ἕνα ἁμάξι γιὰ νὰ τὸ μεταφέρει ὡς τὸ σπίτι τοῦ κλητῆρα του. Ὁ Σκροῦτζ, χαμογελώντας, πλήρωσε τὸ ἀγοράκι, τὸ χασάπη καὶ τὸν ἁμαξᾶ. Ἔνιωθε ὑπέροχα.

Ὁ Σκροῦτζ ἔκανε τὸ μπάνιο του, φόρεσε ἕνα καθαρὸ κοστούμι καὶ βγῆκε περίπατο. Βάδιζε μὲ τὰ χέρια σταυρωμένα στὴ ράχη, παρατηρώντας τοὺς περαστικούς. Ὅλοι ἦταν χαρούμενοι. Μερικοὶ τοῦ εὐχήθηκαν «Καλὰ Χριστούγεννα!». Ὁ Σκροῦτζ ὁμολόγησε ὅτι ποτὲ δὲν εἶχε ἀκούσει πιὸ εὐχάριστα λόγια. Στὸ δρόμο συνάντησε ἕναν ἀπὸ τοὺς δυὸ κυρίους ποὺ τὴν προηγουμένη τὸν εἶχαν ἐπισκεφθεῖ γιὰ νὰ τοῦ ζητήσουν τὴ βοήθειά του γιὰ τοὺς φτωχούς.

«Καλέ μου κύριε», τοῦ φώναξε «πῶς εἶστε;».

Κι ὅταν ὁ ἄνθρωπος πλησίασε, ὁ Σκροῦτζ τοῦ ψιθύρισε κάτι στὸ αὐτί. Ἐκεῖνος τὸν κοίταξε κατάπληκτος. «Μιλᾶτε σοβαρά, κύριε Σκροῦτζ;» φώναξε. «Μὰ εἶστε πολὺ γενναιόδωρος!». «Μὴ μὲ εὐχαριστεῖτε», τοῦ ἀπάντησε ὁ Σκροῦτζ. «Κάντε μόνο τὸν κόπο νὰ περάσετε μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς μέρες, ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ σύντομα, ἀπὸ τὸ γραφεῖο μου. Θὰ εἶναι δική μου εὐχαρίστηση!».

Στὸ τέλος, ὁ Σκροῦτζ κατέληξε ἐμπρὸς στὸ σπίτι τοῦ ἀνιψιοῦ του. Δίστασε γιὰ λίγο στὸ κεφαλόσκαλο. Ἀλλὰ μετὰ πῆρε τὴν ἀπόφαση καὶ χτύπησε τὸ κουδούνι. Ἡ ὑπηρέτρια τοῦ ἄνοιξε τὴν πόρτα.

«Τὸ ἀφεντικό σου εἶναι μέσα;» τὴ ρώτησε.

«Μάλιστα, κύριε. Περᾶστε. Κάθεται ἤδη μὲ τὴ σύζυγό του καὶ τοὺς καλεσμένους στὸ τραπέζι, θὰ σᾶς δείξω...».

«Δὲ χρειάζεται, καλή μου», τῆς ἀπάντησε ὁ Σκροῦτζ. «Γνωρίζω πολὺ καλὰ αὐτὸ τὸ σπιτάκι». Ἄνοιξε σιγανὰ τὴν πόρτα τῆς τραπεζαρίας καὶ ἔχωσε τὸ κεφάλι μέσα.

«Φρέντ», ρώτησε, «μπορῶ νὰ περάσω;».

«Ποιὸς εἶναι;» ρώτησε ἔκπληκτος ὁ ἀνιψιὸς τοῦ Σκροῦτζ γυρνώντας τὸ κεφάλι του.

«Ὁ θεῖος σου ὁ Σκροῦτζ», τοῦ ἀπάντησε. «Ἦρθα γιὰ τὸ χριστουγεννιάτικο τραπέζι ποὺ μὲ κάλεσες!».

Ὁ Φρὲντ καὶ ἡ γυναίκα του χάρηκαν πολὺ ποὺ τελικὰ ὁ Σκροῦτζ ἀποφάσισε νὰ τοὺς κάνει τὴν τιμή. Καὶ ἡ γιορτὴ ἐξελίχτηκε θαυμάσια. Τὸ γεῦμα ἦταν νοστιμότατο. Ἀκολούθησαν μουσικὴ καὶ χορός. Ἔπαιξαν διάφορα διασκεδαστικὰ παιχνίδια καὶ φυσικὰ παντομίμα. Ἀλλὰ τὸ καλύτερο ἀπ᾿ ὅλα ἦταν ἐκείνη ἡ ξέφρενη χαρὰ ποὺ ἔνιωθε μέσα του ὁ Σκροῦτζ.

Τὴν ἑπομένη, ὁ Σκροῦτζ πῆγε πολὺ νωρὶς στὸ γραφεῖο. Ἤθελε νὰ κάνει ἔκπληξη στὸν κλητήρα του, ποὺ ἤξερε ὅτι θὰ ἀργοῦσε νὰ φανεῖ στὴ δουλειά. Καὶ πράγματι, ὁ Μπὸμπ Κράτσιτ ἦρθε λίγο πρὶν τὶς δέκα. Κάθησε ἀθόρυβα στὴ θέση του, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ Σκροῦτζ δὲ θὰ ἔπαιρνε εἴδηση τὴν καθυστέρησή του.

«Ἄαα!» γκρίνιαξε τότε ὁ Σκροῦτζ προσπαθώντας νὰ μιμηθεῖ τὸ γνωστὸ κακότροπο ὕφος του. «Τί σημαίνει πάλι αὐτό;».

«Συ-συ-συγγνώμη, κύριε», τραύλισε ὁ Μπὸμπ Κράτσιτ, «δὲν πρόκειται νὰ ξαναργήσω».

«Καὶ πῶς μπορεῖς νὰ δίνεις τέτοιες ὑποσχέσεις;» τοῦ εἶπε μουτρωμένος ὁ Σκροῦτζ. Ὁ Μπὸμπ ἄρχισε νὰ τρέμει. Φοβήθηκε τὴν ἀπόλυση.

«Πάντως, γιὰ τούτη τὴ φορά...» συνέχισε ὁ Σκροῦτζ «νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σοῦ αὐξήσω τὸ μισθό σου!».

Κατάπληκτος ὁ Μπὸμπ σκέφτηκε νὰ τρέξει γιὰ βοήθεια. Νόμισε ὅτι ὁ ἐργοδότης του τρελάθηκε!

«Καλὰ Χριστούγεννα, ἀγόρι μου», τοῦ εἶπε τότε ἤρεμος καὶ χαμογελαστὸς ὁ Σκροῦτζ, μὲ τρόπο τόσο εἰλικρινῆ, ὥστε τελικὰ τὸν ἔπεισε ὅτι τὰ εἶχε τετρακόσια. «Καὶ ὄχι μόνο θὰ σοῦ κάνω αὔξηση, ἀλλὰ θὰ βοηθήσω καὶ τὴν οἰκογένειά σου. Πήγαινε, ὅμως, πρῶτα σὲ παρακαλῶ, νὰ ἀγοράσεις κι ἄλλα κάρβουνα, θὰ ζεσταθοῦμε καλὰ κι ἔπειτα καθισμένοι δίπλα στὴ φωτιὰ θὰ συζητήσουμε ὅλες τὶς λεπτομέρειες.

Ὁ Σκροῦτζ κράτησε τὸ λόγο του. Καὶ σύντομα ὁ μικρὸς Τὶμ ξεπέρασε τὴν ἀρρώστια, ἀπέκτησε δυνάμεις κι ἔγινε ἕνα γελαστὸ καὶ ὄμορφο ἀγόρι, ποὺ ὁ Σκροῦτζ τὸ φρόντισε σὰν νὰ ἦταν δικό του παιδί. Ὁ πρώην τσιγκούνης ἔγινε πολὺ γενναιόδωρος κι ἦταν πάντα εὐγενικός με ὅλους. Μερικοὶ βέβαια τὸν κορόιδεψαν γιὰ τὴ μεταβολὴ τοῦ χαρακτήρα του. Ἀλλὰ ὁ Σκροῦτζ δὲν ἐνοχλήθηκε γιατί, ὅπως εἶπε πολὺ σοφά: «Καλύτερα νὰ σὲ περιγελοῦν παρὰ νὰ σὲ περιφρονοῦν!».

Ὁ Σκροῦτζ δὲν ξαναεῖδε τὰ πνεύματα. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ὅπως λένε, δὲν ὑπῆρχε ἄνθρωπος ποὺ νὰ γιορτάζει καλύτερα τὰ Χριστούγεννα ἀπὸ τὸν Ἐμπενέζερ Σκροῦτζ.

28.11.10

Τα σακιά

Αγόρασα πρόσφατα το βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη "Τα σακιά" στην ηλεκτρονική του μορφή για το iPad. Δε το έχω διαβάσει ακόμα (μάλλον για τις διακοπές των Χριστουγέννων το βλέπω). Σημειώνω πάντως τη μεγάλη ευκολία αγοράς: ούτε να περιμένω να το φέρουν τα βιβλιοπωλεία (αν το πάρουν είδηση) ούτε να πληρώσω τα 16,88€ που κάνει η χάρτινη έκδοση. Βέβαια και τα 9,90€ που πλήρωσα πολλά ήταν (οι αθεόφοβοι έχουν ΦΠΑ 21%)...

15.11.10

Τέλος για τις έντυπες εφημερίδες;

Τον τελευταίο καιρό όλο και πληθαίνουν οι φωνές που αναφέρουν ότι η αγαπημένη καθημερινή συνήθεια εκατομμυρίων αναγνωστών σε όλον τον κόσμο,το ξεφύλλισμα μιας εφημερίδας,θα αποτελεί σε μερικά χρόνια παρελθόν. Μετά τον Άρθουρ Σουλτσμπέργκερ,εκδότη των «Νew York Τimes», ο οποίος ανέφερε πρόσφατα ότι η εφημερίδα του θα σταματήσει να τυπώνεται κάποια στιγμή στο μέλλον, ο Ρος Ντόσον, ένας αυστραλός αναλυτής των μίντια,προβλέπει ότι οι εφημερίδες στην έντυπη μορφή τους θα σταματήσουν να κυκλοφορούν μέσα στις επόμενες δεκαετίες.Πιο συγκεκριμένα,ο Ντόσον προβλέπει ότι αυτό θα συμβεί για τις αμερικανικές εφημερίδες μέσα στα επόμενα επτά χρόνια,ενώ για τις βρετανικές αυτό θα συμβεί ως το 2020 και για τις εφημερίδες της Αυστραλίας το 2022.Στη Γαλλία,σύμφωνα με τις προβλέψεις του και εξαιτίας του σχεδίου στήριξης της κυβέρνησης του Νικολά Σαρκοζί, αυτό θα καθυστερήσει ως το 2030. Ο Ντόσον ωστόσο υπογραμμίζει ότι αυτό δεν σημαίνει πως οι εφημερίδες θα εξαφανιστούν αλλά ότι θα συνεχίσουν το έργο τους online.

Εφ. Το Βήμα, 14/11/2010

  • Αλήθεια, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που πετάνε τόνους χαρτί (κατά κανόνα όχι στην ανακύκλωση!), για να διαβάσουν έντυπη έκδοση; Ζήτω το iPad!!!
  • Βέβαια, με την έντυπη έκδοση μιας εφημερίδας σού δίνεται μία ακόμη δυνατότητα, που με το iPad δύσκολα αποκτάς:

Καταλυτική νίκη της τηλεόρασης

ΝΙΚΗΣΕ Η τηλεόραση. Μια νίκη απόλυτη και καταλυτική. Με μια τηλεπερσόνα, ειδήμονα του τηλεοπτικού καρναβαλισμού και της αισθητικής του ριάλιτι, να κερδίζει την πρώτη θέση σε ψήφους και τον «καναπέ» να βγαίνει πρώτο κόμμα. Πρώτη φορά, μάλιστα, όχι μόνο γνώρισε την απόλυτη απενοχοποίηση, αλλά αποθεώθηκε και ως «πολιτική στάση». Ο χαρακτηρισμός του μάλιστα κατ΄ ευφημισμόν ως αποχή διευκόλυνε να τον προσκυνήσουν απαξάπαντες οι λαϊκιστές του τηλεθεάματος, δικαιολογώντας επί μία ολόκληρη εβδομάδα τα αδικαιολόγητα. Γιατί σε μια δημοκρατία, το να στρέφει ο λαός την πλάτη στη διαδικασία της ψηφοφορίας δεν είναι διαμαρτυρία, είναι σκανδαλώδης εγκατάλειψη της δημοκρατικής συνείδησής του στην εικονική πραγματικότητα των βολικών ερμηνειών της στα εκλογικά τηλεοπτικά σαλονάκια.

Και εκεί οι ερμηνείες κολάκευσαν την άρνηση της κάλπης, με τον ίδιο τρόπο που κολακεύουν προγράμματα υψηλής τηλεθέασης τα μεσημεριανάδικα γιατί αυτά εξασφαλίζουν τη δική τους ύπαρξη. Γι΄ αυτό και εντέλει η περιβόητη αποχή δεν κατέληξε παρά να είναι μια διαφορετική μορφή θριάμβου του τηλεοπτικού συντηρητισμού, που υπηρέτησε τον πολιτικό.

Όσο για την κρίσιμη στιγμή της ανακοίνωσης αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων την ώρα που έκλεισαν οι κάλπες, οι κάρτες στην οθόνη για τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας έμοιαζαν με τηλεπαιχνίδι «50- 50». Οριακές οι διαφορές. Αυτό ωστόσο έδωσε στη βραδιά το κλίμα ενός ντέρμπι και στις χρωματιστές κάρτες με τα ποσοστά της Singular Logic τον ξαφνικό ρόλο να σώσουν την τιμή των δημοκρατικών «όπλων» αφού εκεί αποτυπώθηκε η πραγματική μάχη ψήφο με ψήφο που έδιναν οι αυτοδιοικητικοί υποψήφιοι. Τα πάνελ όμως είχαν περάσει ήδη στην επόμενη ημέρα, την τρόικα και τα νέα μέτρα.

Πόπη Διαμαντάκου, εφ. Τα Νέα, 15/11/2010

13.11.10

Η Ελλάδα με πληγώνει!

Στις 11/10/2010 πραγματοποίησα μια αγορά από Αγγλία (ebay). Στη συνέχεια, μέσω της υπηρεσίας της www.dhl.com παρακολούθησα την πορεία του δέματος... Πέμπτη το παρήγγειλα, Σάββατο πρωί το παρέλαβα! Και κάθε στιγμή ενημερωνόμουν για το πού βρίσκεται ο ενισχυτάκος μου στο μακρινό(;) του ταξίδι με λεπτομέρειες!!!
Friday, November 12, 2010 Location Time
15 Forwarded for delivery THESSALONIKI - GREECE 12:37

14 Delivery arranged no details expected THESSALONIKI - GREECE 12:37

13 Arrived at Delivery Facility in THESSALONIKI - GREECE THESSALONIKI - GREECE 11:22

12 Arrived at Sort Facility THESSALONIKI - GREECE THESSALONIKI - GREECE 10:51

11 Departed Facility in ATHENS - GREECE ATHENS - GREECE 10:38

10 Transferred through ATHENS - GREECE ATHENS - GREECE 10:36

9 Departed Facility in LEIPZIG - GERMANY LEIPZIG - GERMANY 04:32

8 Processed at LEIPZIG - GERMANY LEIPZIG - GERMANY 02:21

7 Arrived at Sort Facility LEIPZIG - GERMANY LEIPZIG - GERMANY 02:01

Thursday, November 11, 2010 Location Time
6 Departed Facility in EAST MIDLANDS - UK EAST MIDLANDS - UK 23:20

5 Processed at EAST MIDLANDS - UK EAST MIDLANDS - UK 22:21

4 Arrived at Sort Facility EAST MIDLANDS - UK EAST MIDLANDS - UK 20:56

3 Departed Facility in BIRMINGHAM - UK BIRMINGHAM - UK 20:25

2 Processed at BIRMINGHAM - UK BIRMINGHAM - UK 17:28

1 Shipment picked up BIRMINGHAM - UK 15:25

22.10.10

Ξαναγεμίζει νερό η λίμνη Κάρλα

Τα νερά ξαναγύρισαν και οι ψαράδες έριξαν πάλι τα δίχτυα τους στη λίμνη. Ο «Βάλτος», όπως έλεγαν οι παραλίμνιοι πληθυσμοί τη Βοιβηίδα, τη Φοίβη ή Κερκινίτιδα, την Κάρλα -όπως τη γνωρίζουν όλοι-, ανασυστήνεται έπειτα από 50 χρόνια σιωπής. Η αποξήρανσή της το 1962 ήταν λανθασμένη, καθώς οι επιπτώσεις στο οικοσύστημα ήταν μεγαλύτερες από τα οφέλη. Ευτυχώς όμως η λίμνη ξαναγεννιέται και το λάθος διορθώνεται.

Εφημερίδα Το Βήμα, 22/10/2010

18.10.10

Εντοπίστηκε η γυναίκα που εγκατέλειψε νεογέννητο αγοράκι στου Γκύζη

Εντοπίστηκε από αστυνομικούς της υποδιεύθυνσης προστασίας ανηλίκων της ασφάλειας Αττικής η γυναίκα που εγκατέλειψε το βράδυ του Σαββάτου το νεογέννητο αγοράκι στην οδό Λυκαίου 14 στην περιοχή Γκύζη. Πρόκειται για 38χρονη Ελληνίδα η οποία μένει σε απόσταση περίπου 100 μέτρων από το σημείο που εγκατέλειψε το μωρό.

Όπως έγινε γνωστό από την αστυνομία η 38χρονη γέννησε το αγοράκι γύρω στις 5 το απόγευμα του Σαββάτου, μόνη της στο σπίτι, και στη συνέχεια, γύρω στις 8 - 8.30 το βράδυ το εγκατέλειψε κοντά στον Ιερό Ναό του Αγίου Στυλιανού στο πεζοδρόμιο, μέσα σε μία νάιλον σακούλα και τυλιγμένο με πετσέτες και παλιά ρούχα.

Το βρέφος βρέθηκε από διερχόμενο τουλάχιστον δύο ώρες αργότερα, ο οποίος ειδοποίησε την αστυνομία και ασθενοφόρο που μετέφερε το νεογέννητο στο νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία.

Όπως είπε η γυναίκα στους αστυνομικούς, το αγοράκι είναι καρπός της σχέση της με αλλοδαπό, ο οποίος δεν το ήθελε και εκείνη λόγω οικονομικών προβλημάτων δεν μπορούσε να το αναθρέψει και αποφάσισε να το εγκαταλείψει με την ελπίδα ότι θα εύρισκε καλύτερη τύχη.

Στις 10.30 το βράδυ αποφάσισε να ξαναπάει στο σημείο που είχε εγκαταλείψει το παιδί για να δει τι είχε γίνει και όταν είδε αστυνομία και κινητικότητα επέστρεψε στο σπίτι της. Η 38χρονη ζει με την μητέρα της και εργάζονται ως καθαρίστριες.

Σε βάρος σχηματίστηκε δικογραφία η οποία απεστάλη στον εισαγγελέα ο οποίος θα αποφασίσει για την τύχη της μητέρας και του νεογέννητου αγοριού το οποίο είναι πολύ καλά στην υγεία του.

Πηγή: http://news.in.gr
  • Τι τραγικό να διαβάζεις τέτοιες ειδήσεις. Δεν είναι μόνο η φτώχεια που οδηγεί σε παρόμοιες ενέργειες. Χειρότερη μου φαίνεται η έλλειψη υποστήριξης προς την καημένη μάνα και συνετής συμβουλής από κάποιον (γνωστό, κοινωνική υπηρεσία...). Αυτή ήταν η καλύτερη λύση που βρήκε στο πρόβλημά της;

Πάμε Βερολίνο; (Με το Ipad μαζί!!!)

Χρησιμοποιώντας το iPad και τις GPS συντεταγμένες της τοποθεσίας σας το αυτόνομο αυτοκίνητο-ταξί έρχεται εκεί που βρίσκεστε ενώ μπορείτε ταυτόχρονα να το παρακολουθείτε σε όλη τη διαδρομή του. Κατά την επιβίβασή σας στο ταξί ορίζετε τον προορισμό με το iPad και αυτό σας πάει μόνο του!

16.10.10

Προκλητικοί μισθοί ΔΕΚΟ

Για ποιο λόγο εξακολουθεί η ΟΛΜΕ και υπάγεται στην ΑΔΕΔΥ; Σε όλους τους υπαλλήλους του το δημόσιο πληρώνει μεγαλύτερους έως προκλητικά μεγαλύτερους μισθούς απ' τους μισθούς των καθηγητών (εξαιρούνται οι στρατιωτικοί με τα πολλά επιδόματά τους)...

Και παράγουν και απίστευτα ελλείμματα οι κωλο-ΔΕΚΟ!!!

7.10.10

Εθνικό παραµύθι

ΣΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ εθνικό µας παραµύθι, αυτό που µας κάνει να διεκδικούµε µια ξεχωριστή θέση στον σύγχρονο κόσµο, φιγουράρει σε περίοπτη θέση ο πολιτισµός. Είµαστε, λέει, µια χώρα υψηλού πολιτισµού µε µεγάλη πολιτιστική παράδοση, πράγµα που πρέπει να µας εξασφαλίζει ιδιαίτερη µεταχείριση από τον υπόλοιπο πλανήτη.

ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ ΤΟΥΜΠΑΝΑ! Κι όποιος δεν το πιστεύει ή όποιος αρέσκεται να διατηρεί αυταπάτες δεν έχει παρά να ρίξει µια µατιά στην έρευνα για τον πολιτισµό που δηµοσίευσαν χθες «ΤΑ ΝΕΑ», µια δηµοσκόπηση που πραγµατοποιήθηκε για λογαριασµό της εταιρείας Διεθνείς Σχέσεις Πολιτισµού. ΤΙ ΛΕΕΙ η έρευνα; ΠΡΩΤΟΝ, ότι το 90,1% των ερωτηθέντων δεν ξέρει πώς λέγεται ο υπουργός Πολιτισµού. Και µη µου πείτε ότι φταίει ο Γερουλάνος που δεν φρόντισε να γίνει γνωστός, διότι η άγνοια σηµαίνει ότι το 90% των Ελλήνων δεν αισθάνθηκε την ανάγκη µέσα σε έναν ολόκληρο χρόνο να ρωτήσει πώς λέγεται ο υπουργός που ασχολείται µε τα πολιτιστικά – τέτοια σκασίλα είχαν!

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ότι το 79,2% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο πολιτισµός είναι συνώνυµο της ψυχαγωγίας. Με άλλα λόγια, οι οκτώ στους δέκα Ελληνες θεωρούν ότι ο Ρουβάς ή ο Λαζόπουλος ή η Μενεγάκη ή η Βανδή ανήκουν στον χώρο του πολιτισµού – µαζί, ας πούµε, µε τη Μαρία Κάλλας, τον Κάρολο Κουν, την Κατίνα Παξινού και τον Μάνο Χατζιδάκι. ΤΡΙΤΟΝ, ότι το 73,8% δηλώνει πως δεν πηγαίνει ποτέ σε µουσεία ή αρχαιολογικούς χώρους – το πραγµατικό ποσοστό µάλλον είναι υψηλότερο, αλλά µου φαίνεται ότι κάποιοι ντράπηκαν να το οµολογήσουν.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ, ότι το 80% πιστεύει πως στον χώρο του πολιτισµού υπάρχει διαφθορά και διαπλοκή. Στοιχειώδες, αγαπητέ Γουότσον: οι µεγαλοεργολάβοι και οι µεγαλοεκδότες µοιράζουν τους καλούς ρόλους στα τσιράκια τους!

ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ, δεν µας αρέσει, αυτή είναι η αντίληψη για τον πολιτισµό του µέσου Ελληνα. Φταίει ασφαλώς η παιδεία µας. Φταίει το φτωχό πολιτιστικό περιβάλλον. Φταίνε τα µέσα ενηµέρωσης. Φταίει η άτιµη η κοινωνία. Ολα αυτά φταίνε, να το δεχτώ. Αλλά δεν µπορεί: όλο θα φταίνε και εκείνοι που δεν ρώτησαν να µάθουν το όνοµα του υπουργού Πολιτισµού! Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, βεβαίως, δεν διορθώνεται µε καταγγελίες, ούτε καν µε λόγια. Από κάπου πρέπει να ξεπηδήσει µια πολιτιστική δραστηριότητα που να τραβήξει την προσοχή του κοινού. Αλλά κάπως πρέπει και το κοινό να την αναζητήσει. ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΤΕ, πάντως, ότι τρέφω αυταπάτες. Επί της ουσίας, το παιχνίδι είναι χαµένο. Διότι τα νέα παιδιά (εκεί που πραγµατικά παίζεται το παιχνίδι...) δεν θέλουν σήµερα να γίνουν σκηνοθέτες ή ζωγράφοι, αλλά τηλεοπτικοί σαλτιµπάγκοι και µοντέλα – για να µην πω κάτι χειρότερο...

Ι.Κ.Πρετεντέρης, εφ. Τα Νέα, 7/10/2010

3.10.10

Όλος ο κόσμος σε μια... ταμπλέτα!

Έγιναν καθεστώς μέσα σε λίγους μόλις μήνες από την κυκλοφορία τους στην αγορά και η εμπορική κυριαρχία τους αναμένεται να κορυφωθεί. Ποιες είναι και τι προσφέρουν οι νέες ταμπλέτες

Ειρήνη Βένιου, εφ. Το Βήμα, 3/10/2010

Όσο ο κόσμος γύρω μας γίνεται πιο περίπλοκος τόσο περισσότερο μεγαλώνει η αξία της απλότητας: αυτή είναι η βασική φιλοσοφία του αμερικανικού κολοσσού Αpple και όπως φαίνεται μέσω της τεράστιας επιτυχίας που ήδη καταγράφει η υπερβολικά λιτή, εμφανισιακά, ταμπλέτα της εταιρείας iΡad, αποδίδει τα μέγιστα.

Η νέα τάση στην αγορά ηλεκτρονικών υπολογιστών είναι εδώ και έχει τη μορφή μιας πανίσχυρης ταμπλέτας αφής. Η νοοτροπία των καταναλωτών σταδιακά αλλάζει και ολοένα μεγαλύτερη μερίδα των καταναλωτών επιλέγει τις εύχρηστες και πολυλειτουργικές συσκευές που μπορεί εύκολα να μεταφέρει μαζί του σε κάθε του βήμα. Ο κανιβαλισμός όμως μεταξύ των έξυπνων «ταμπλετών» και των φορητών υπολογιστών έχει ήδη ξεκινήσει. Ως το 2015 εκτιμάται ότι οι «μαγικές» ταμπλέτες θα έχουν καταλάβει περίπου το 25% της αγοράς ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Πρώτη στον «χορό» η Αpple

Μπορεί η Αpple να επέλεξε να βουτήξει στα βαθιά, ρισκάροντας εμπορικά με την εισαγωγή του iΡad στις επιλογές του κοινού, αλλά σύμφωνα με τους αναλυτές, αυτή της η κίνηση της δίνει καθαρό προβάδισμα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Οπως ανέφερε μάλιστα σε πρόσφατη συνέντευξή του ο ειδικός σε θέματα τεχνολογίας της οικονομικής εφημερίδας «Financial Τimes» κ. Νταν Μακ Κραμ, υπολογίζεται ότι μέσα στο επόμενο έτος οι πωλήσεις του iΡad δεν αποκλείεται να αγγίξουν ακόμη στα 28 εκατ. κομμάτια, επισκιάζοντας εκείνες των Μacbooks.

Στο παιχνίδι των tablet ΡC, λόγω του αυξημένου ανταγωνισμού, ρίχνονται όλο και περισσότερες εταιρείες οι οποίες διαγράφουν ήδη μακρά πορεία στον τομέα των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Μεταξύ αυτών, η νοτιοκορεατική Samsung με το Galaxy Τab, η αμερικανική Dell με το μικρό αλλά πανίσχυρο Streak, η ιαπωνική Τoshiba με το πολυαναμενόμενο Folio 100 media tablet, η αμερικανική ΗewlettΡackard με το Slate και η κινεζική Lenovo με το αποσπώμενο LeΡad, μέρος του μοντέλου ΙdeaΡad U1 Ηybrid.

Το επαγγελματικό «βιβλίο» της RΙΜ

Από την πλευρά της, και η Research in Μotion (RΙΜ) αποφάσισε να αλλάξει πλεύση, αφήνοντας για λίγο στην άκρη τα επιτυχημένα κινητά τηλέφωνα- που απευθύνονται κυρίως σε επαγγελματίες-και επικεντρώνοντας στην ανάπτυξη ενός επίπεδου υπολογιστή αφής, με την επωνυμία ΒlackΒerry ΡlayΒook. Την περασμένη Δευτέρα, ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της RΙΜ κ. Μάικ Λαζαρίδης εμφανίστηκε χαλαρός και ταυτόχρονα φανερά υπερήφανος στη σκηνή του ετήσιου συνεδρίου της εταιρείας στο Σαν Φρανσίσκο στις ΗΠΑ, με το ένα χέρι στην τσέπη και κρατώντας στο άλλο την «πρώτη επαγγελματική ταμπλέτα»- όπως τη χαρακτήρισε ο ίδιος.

Η επίθεση των Καναδών στα «αδύναμα» σημεία του iΡad είναι ολοφάνερη: μέσα από μια συσκευή που υποστηρίζει- μεταξύ άλλωνΑdobe Flash, multitasking και δυνατότητα τηλεδιάσκεψης με τη βοήθεια ενσωματωμένων καμερών, στοχεύουν στη γεφύρωση των υπαρχόντων κενών της ανταγωνιστικής συσκευής και στην προσέλκυση μιας σεβαστής μερίδας του καταναλωτικού κοινού.

Παρά το γεγονός ότι το ΡlayΒook απευθύνεται κυρίως σε επαγγελματίες, η εταιρεία- χωρίς να αναφερθεί σε συγκεκριμένο ποσόν- άφησε να εννοηθεί ότι η τιμή του θα είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Ισως το μεγαλύτερο προσόν της νέας συσκευής να είναι η απλοϊκή αλλά παρ΄ όλα αυτά πολύτιμη ασφάλειά της: συνδέεται και λειτουργεί συμπληρωματικά με το ΒlackΒerry, μετά τη διακοπή τη σύνδεσης μεταξύ των δύο συσκευών όμως όλα τα δεδομένα που έχουν δεχθεί επεξεργασία στο ΡlayΒook διαγράφονται αυτομάτως από αυτό, με αποτέλεσμα η έξυπνη συσκευή να μην αποτελεί απειλή σε περίπτωση κλοπής της.

Μέχρι στιγμής, κατά τους αναλυτές, ίσως η μόνη αδυναμία της RΙΜ να εντοπίζεται στο κομμάτι των εφαρμογών.

Samsung Galaxy Τab

Οι ταμπλέτες έχουν για τα καλά εισβάλει στη ζωή μας και βρίσκονται ήδη πίσω από τις προσωπικές στιγμές πολλών χρηστών

Με προσόν την ιδιαίτερα χαμηλή τιμή του- που σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Wall Street Journal» θα μπορούσε να κυμανθεί μεταξύ 150-250 ευρώ, ανάλογα με τη σύνδεση κινητής τηλεφωνίαςτο Galaxy Τab της νοτιοκορεατικής Samsung ενδεχομένως να αποτελεί έναν καλά μελετημένο «αντίζηλο» για το «τσουχτερό» iΡad.

Με οθόνη LCD μεγέθους επτά ιντσών και ανάλυσης 1.024 x 600 pixels, η βάρους 380 γραμμαρίων συσκευή «τρέχει» την τελευταία γενιά Αndroid 2.2 (Froyo) της Google και είναι εξοπλισμένη με επεξεργαστή Cortex Α8 1 GΗz. Η ταμπλέτα της Samsung επιτρέπει μεταξύ άλλων και τηλεφωνικές λειτουργίες, όπως π.χ. την πραγματοποίηση απλών τηλεφωνικών κλήσεων ή βιντεοκλήσεων, με τη βοήθεια των ενσωματωμένων καμερών- 1,3 ΜΡ μπροστά, 3 ΜΡ πίσω.

Ακόμη το Galaxy Τab υποστηρίζει Αdobe Flash, προσφέροντας στον χρήστη τη δυνατότητα για ελεύθερη πλοήγηση χωρίς περιορισμούς. Σύμφωνα με τη Samsung αναμένεται να διατεθεί σε δύο εκδόσεις- 16 GΒ και 32 GΒ αντίστοιχα- με επεκτάσιμη μνήμη.

Η διάθεση της «γαλαξιακής» ταμπλέτας θα ξεκινήσει εντός της πρώτης εβδομάδας του Οκτωβρίου σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες, όπως π.χ. στη γείτονα Ιταλία.

Dell Streak

Η «μαγική» λωρίδα τσέπης του αμερικανικού κολοσσού, βάρους μόλις 220 γραμμ., είναι σχεδιασμένη ώστε να ικανοποιεί αρχικά την εμπειρία του browsing και έπειτα να επιτρέπει την πραγματοποίηση τηλεφωνικών κλήσεων.

Φέρει οθόνη LCD 5 ιντσών με ανάλυση 800 x 480 pixels, επεξεργαστή Qualcomm Snapdragon 1 GΗz, εσωτερική μνήμη 16 GΒ που μπορεί να επεκταθεί ως και τα 32 GΒ, δυνατότητα ασύρματης δικτύωσης μέσω WiFi, 3G και Βluetooth, κάμερα 5 ΜΡ με αυτόματη εστίαση και διπλό φλας LΕD, ενώ στο επάνω μέρος της οθόνης φέρει δεύτερη κάμερα VGΑ για βιντεοκλήσεις. Χάρη στο λειτουργικό σύστημα Αndroid 1.6 της Google, ο χρήστης του τηλεφώνου νέας γενιάς μπορεί να σερφάρει ελεύθερα, να κατεβάσει από το διαδικτυακό κατάστημα εφαρμογών Αndroid Μarket τα apps της αρεσκείας του, να πλοηγηθεί μέσω του Google Μaps ή να μετατρέψει τη συσκευή του σε μια πανίσχυρη παιχνιδομηχανή.

Το Dell Streak κυκλοφόρησε εντός του καλοκαιριού σε κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων η Βρετανία, η Γερμανία και η Κύπρος. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την εταιρεία, αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του μέσα στους επόμενους δύο μήνες και η τιμή του υπολογίζεται γύρω στα 650 ευρώ.

Τoshiba Folio 100 media tablet

Εξοπλισμένο με Αndroid 2.2, το ηλεκτρονικό «φύλλο» της ιαπωνικής εταιρείας δίνει έμφαση κυρίως σε εμπειρίες ψυχαγωγίας, κοινωνικής δικτύωσης και εύκολης πλοήγησης στο Διαδίκτυο.

Η ταμπλέτα Folio βάρους 760 γραμμ. διαθέτει οθόνη πολλαπλής αφής 10,1 ιντσών ανάλυσης 1.024 x 600 pixels, webcam 1,3 ΜΡ, επεξεργαστή Νvidia Τegra 2, ενσωματωμένη επεκτάσιμη μνήμη 16 GΒ, δυνατότητα ασύρματης δικτύωσης μέσω WiFi και Βluetooth (σε πρώτη φάση, καθώς η Τoshiba δεσμεύθηκε ότι σύντομα θα κυκλοφορήσει και μια ανανεωμένη 3G έκδοση).

Η διάρκεια ζωής της μπαταρίας αγγίζει τις 7 ώρες λειτουργίας. Μέσω του Τoshiba Μarket Ρlace ο χρήστης μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε υπηρεσίες multimedia (να αγοράσει μουσική, ταινίες κ.ά.) και μέσω του Αpp Ρlace να κατεβάσει ενδιαφέρουσες εφαρμογές.

Το Folio, σύμφωνα με εκπρόσωπο της εταιρείας, αναμένεται να κυκλοφορήσει στην ελληνική αγορά γύρω στα μέσα Νοεμβρίου.

ΗΡ Slate ή ΡalmΡad;

Μπορεί να παρουσιάστηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Μicrosoft κ. Στιβ Μπάλμερ στα εγκαίνια της εφετινής τεχνολογικής έκθεσης CΕS (Consumer Εlectronics Show) στο Λας Βέγκας, ωστόσο από τότε η αμερικανική Ηewlett-Ρackard τηρεί σιγή ιχθύος ως προς τη νέα της ταμπλέτα.

Ωστόσο, βίντεο διάρκειας τεσσάρων λεπτών που ανέβασε στο Διαδίκτυο άγνωστος χρήστης, πριν από λίγες ημέρες, έδειχνε αρχικά τη συσκευασία στην οποία αναγραφόταν η ονομασία ΗΡ Slate και στη συνέχεια μια ταμπλέτα με οθόνη αφής 8,9 ιντσών που, σύμφωνα με την περιγραφή, «τρέχει» Windows 7 Ρremium και είναι εξοπλισμένη με επεξεργαστή Ιntel Αtom Ζ540 1.86

GΗz, μνήμη 64 GΒ και δύο ψηφιακές κάμερες. Λίγο αργότερα, ο χρήστης απέσυρε το βίντεο.

Χαρακτηριστικό, παρ΄ όλα αυτά, είναι το γεγονός ότι πρόσφατα η ΗΡ κατοχύρωσε και την ονομασία ΡalmΡad στην αρμόδια υπηρεσία ευρεσιτεχνίας και εμπορικών σημάτων των ΗΠΑ (US Ρatent and Τrademark Οffice).

Lenovo LeΡad

Μέρος μιας πρωτοποριακής ιδέας ενός λάπτοπ «2 σε 1», το LeΡad της Lenovo έχει αναλάβει διπλό ρόλο: αποτελεί την οθόνη του φορητού υπολογιστή ΙdeaΡad U1 Ηybrid, ενώ σε περίπτωση απομάκρυνσής του από τη βάση λειτουργεί ως ανεξάρτητο tablet ΡC.

Οπως είχε ανακοινώσει κατά την παρουσίαση του προϊόντος τον περασμένο Ιανουάριο η εταιρεία στη CΕS, τo μυστικό κρύβεται στον δεύτερο επεξεργαστή Qualcomm ΑRΜ Snapdragon ο οποίος χαρίζει στην ταμπλέτα πλήρη αυτονομία.

Παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα στοιχεία γύρω από την πολυαναμενόμενη ταμπλέτα με οθόνη μεγέθους 10,1 ιντσών και λειτουργικό σύστημα Αndroid, ωστόσο σε πρόσφατη δήλωσή του ο πρόεδρος της εταιρείας κ. Ρόρι Ρεντ είπε:

« Θα δούμε διάφορα πράγματα να συμβαίνουν πριν από το τέλος του 2010, αρχικά στην Κίνα ».

Φημολογείται ότι το LeΡad αναμένεται θα διατεθεί γύρω στον Δεκέμβριο στην κινεζική αγορά, ενώ στις αρχές του 2011 θα ακολουθήσει και η βάση«κασετίνα» στην οποία θα εφαρμόζει το LeΡad, σχηματίζοντας ένα ολοκληρωμένο λάπτοπ.

eveniou@tovima.gr

ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΞΥΠΝΕΣ «ΤΑΜΠΛΕΤΕΣ»;

Οι νέες επιταγές στον κόσμο της ηλεκτρονικής μόδας έχουν διαμορφώσει και νέες τάσεις ως προς τον τρόπο χρήσης των νέων αυτών συσκευών.Αυτό τουλάχιστον επιβεβαιώνει πρόσφατη δημοσκόπηση της βρετανικής εταιρείας Cooper Μurphy Copywriters,η οποία δημοσιεύθηκε στις 12 Αυγούστου και όπου συμμετείχαν 1.034

βρετανοί κάτοχοι του iΡad της Αpple.Βάσει των αποτελεσμάτων,οι περισσότεροι από αυτούς τείνουν να χρησιμοποιούν την πολυδύναμη ταμπλέτα κυρίως ως μέσο ψυχαγωγίας (για ανάγνωση,παιχνίδι κ.ά.).Οσο κι αν η εταιρεία όμως διαφημίζει το προϊόν της ως το απόλυτο εργαλείο που λόγω μεγέθους μεταφέρεται εύκολα οπουδήποτε,η έρευνα έδειξε ότι στον φόβο στοχοποίησης των ιδίων ή κλοπής της συσκευής,οι κάτοχοι του iΡad δεν το παίρνουν σχεδόν ποτέ μαζί τους εκτός σπιτιού.Προτιμούν δηλαδή να το χρησιμοποιούν σε περιβάλλοντα στα οποία αισθάνονται ασφάλεια.

Η ΜΟΔΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΥΠΝΕΣ ΤΑΜΠΛΕΤΕΣ

Με τη μανία των tablet ΡC να χτυπάει κόκκινο, πολλές εταιρείες αλλά και καλλιτέχνες έχουν βαλθεί να εμπλουτίσουν, να διευκολύνουν ή ακόμη και να ομορφύνουν απλώς τη ζωή των κατόχων τους.

Καθημερινά οι λίστες των εφαρμογών ανανεώνονται με νέους, πρωτότυπους τίτλους, οι οποίοι με μηδενικό έως μεγάλο αντίτιμο υπόσχονται να ικανοποιήσουν ακόμη και τους πιο απαιτητικούς χρήστες, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης.

Συγκεκριμένα, η Αpple καταμετρεί περί τις 250.000 εφαρμογές, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι συμβατές με το iΡad. Μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα ο χρήστης μπορεί να μετατρέψει την επίπεδη συσκευή του σε πιστό επαγγελματικό βοηθό, πολυεργαλείο, εγκυκλοπαίδεια ή ακόμη και βιντεοπαιχνίδι τελευταίας γενιάς.

Αξεσουάρ από εταιρείες μαζικής παραγωγής έως κομψές προτάσεις γνωστών και μη σχεδιαστών έχουν ήδη κατακλύσει την αγορά. Τσάντες- από δέρμα ή ύφασμα περίτεχνα σχεδιασμένο-, προστατευτικές θήκες- από ειδικό αντιβακτηριακό καουτσούκ ή σκληρό υλικό διακοσμημένο με κρύσταλλα swarovski-, επικλινείς βάσεις ή ακόμη και πρόσθετα πληκτρολόγια που επιτρέπουν ευκολότερη πληκτρολόγηση κειμένων είναι μόνο μερικά από τα συμπληρωματικά προϊόντα που συνοδεύουν τη νέα γενιά φορητών υπολογιστών.

Και έπεται συνέχεια, καθώς ο εμπορικός πυρετός αναμένεται να κορυφωθεί με την εισαγωγή νέων μοντέλων στην αγορά των ταμπλετών.

28.9.10

7 νεκροί στην "εθνική" οδό Τρικάλων - Λάρισας

Επτά άνθρωποι έσβησαν στην άσφαλτο σε σύγκρουση δυο ΙΧ επιβατικών αυτοκινήτων κι ενός φορτηγού. Η τραγική επέτειος της απώλειας των 7 μαθητών από την Φαρκαδόνα πριν 7 χρόνια, μια αποφράδα Δευτέρα σηματοδοτεί πλέον για τα Τρίκαλα, άλλη μια τραγωδία. Επτά νέοι άνθρωποι, ανάμεσά τους δυο νήπια ενός και 4,5 ετών έχασαν τη ζωή τους άσφαλτο. Κι όσο κι αν κανείς δεν θέλει να συνδυάσει τα μοιραία γεγονότα, οι συσχετισμοί είναι σχεδόν αναπόφευκτοι. Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου του 2004, 7 νεκροί, Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010 ισάριθμα θύματα, ο μεγαλύτερος αριθμός των οποίων, από την αιματοβαμμένη, προ ετών Φαρκαδόνα.

Ήταν 16:40 χθες το απόγευμα, όταν σχεδόν ξεκληρίστηκε μια τετραμελής οικογένεια και άλλοι τέσσερις νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Το δυστύχημα σημειώθηκε στο 39 χλμ. της εθνικής οδού Τρικάλων – Λάρισας, 2 μόλις χλμ. μακριά από το Πετρόπορο, εκεί όπου ο δρόμος συνεχίζει να είναι στενός και επικίνδυνος, εξαιτίας της διακοπής των εργασιών του δρόμου...

  • Πόσοι πρέπει να σκοτωθούν ακόμη, ηλίθιοι υπεύθυνοι, για να γίνουν οι δρόμοι Τρικάλων-Λάρισας και Καλαμπάκας-Τρικάλων, όπου σε τακτά πλέον χρονικά διαστήματα έχουμε νεκρούς (άσχετο το ότι ΕΜΕΙΣ οι οδηγοί μπορεί να μην οδηγούμε σωστά, δεδομένης της κατάστασης του δρόμου). Και ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα ολοκληρωθεί ο Ε65;

10.9.10

Δον Καμίλο

Με αφορμή την επιτυχημένη παράσταση στο ανοιχτό θέατρο Καλαμπάκας του έργου Δον Καμίλο, ας θυμηθούμε και την κλασική παράσταση με τον Φωτόπουλο στον ομώνυμο ρόλο (Μίμης Φωτόπουλος, Ρένα Βενιέρη, Δημήτρης Βυζάντιος, Δημήτρης Καλιβωκάς, Γιάννης Μαλούχος, Χρήστος Μωραΐτης, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Σταμάτης Τζελέπης, Ράσμη Τσόπελα, Κώστας Χαλκιάς), από το Θέατρο της Δευτέρας, καθώς επίσης και τη ραδιοφωνική διασκευή του έργου...

http://rapidshare.com/files/282562535/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part01.rar

http://rapidshare.com/files/282584468/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part02.rar

http://rapidshare.com/files/282607963/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part03.rar

http://rapidshare.com/files/282631173/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part04.rar

http://rapidshare.com/files/282652951/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part05.rar

http://rapidshare.com/files/282763040/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part06.rar

http://rapidshare.com/files/282785148/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part07.rar

http://rapidshare.com/files/282803579/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part08.rar

http://rapidshare.com/files/282820520/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part09.rar

http://rapidshare.com/files/282826984/Don.Kamilo.Theatro.tis.Deuteras.bwgt_by_rainbow.part10.rar

http://rapidshare.com/files/218363563/donkamilo.part1.rar

http://rapidshare.com/files/218369094/donkamilo.part2.rar

28.8.10

Να μερικοί χαζοί!

Πρίγκιπες... και βάτραχοι στις Σπέτσες

Σ' αυτή την τελευταία φωτογραφία, δεν ξέρεις τι είναι βλακωδέστερο: το στιλ ή το ύφος της βασιλόφρονος!

27.8.10

Νέα μπράβο από Ρεν και Σόιμπλε

Δεν πρόλαβε να επιστρέψει στην πατρίδα του μετά την επίσκεψή του στην Ελλάδα ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου κι αμέσως άρχισαν οι θετικές αξιολογήσεις από τους σχετικούς οίκους κι από οικονομικούς παράγοντες. Τυχαίο; Δε νομίζω!

4.8.10

Γεμάτη ηλίθιους η Ελλάδα

Παραδέχτηκε τον εμπρησμό ο ένας από τους βοσκούς

Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 2/8/2010

Προσάγονται σήμερα Δευτέρα στον εισαγγελέα Σάμου οι τρεις βοσκοί ηλικίας 27, 29 και 31 ετών, απόφοιτοι Δημοτικού, που κατηγορούνται για εμπρησμό από πρόθεση ως υπεύθυνοι της τελευταίας φωτιάς στο νησί του Πυθαγόρα, που κατέκαυσε 20.000 στρέμματα στη Σάμο.

Οι δυο από αυτούς αρνούνται ότι είχαν κάποια συμμετοχή, ενώ ο τρίτος, ο Τ.Κ., ανακρινόμενος παραδέχθηκε ότι είχε πιει λίγο παραπάνω και έκανε αυτό που έκανε για εκδίκηση.

Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι ο εμπρηστής είχε προστριβές με τους δικούς του και κυρίως με τον πατέρα του, λόγω οικονομικών και όχι μόνο διαφορών. Το βράδυ της Τετάρτης, οι τρεις φίλοι είχαν βγει σε νυχτερινό κέντρο, όπου -πιθανότατα έχοντας καταναλώσει αλκοόλ- φαίνεται ότι συζήτησαν την ιδέα να κάψουν το ποιμνιοστάσιο του άνδρα, για εκδίκηση. Έτσι έβαλαν φωτιά, που ξέσπασε τα μεσάνυχτα της Τετάρτης σε τέσσερα διαφορετικά σημεία. Δυστυχώς δεν έκαψαν μόνο τα «οικογενειακά μαντριά», με 150 ζώα. Μεγάλο πλήγμα δέχτηκαν τα ποιμνιοστάσια του παππού και του θείου του 31χρονου, αλλά και δασική έκταση στο Κοκκάρι του Δήμου Βαθέως, όπου η φωτιά μαινόταν επί σχεδόν δύο ημέρες.

Συνέλαβαν τρεις και για τη φωτιά στο Μαραθόκαμπο

Εφημερίδα Τα Νέα, 4/8/2010

Κινδύνεψαν οικισμοί από την τελευταία πυρκαγιά στον Μαραθόκαμπο της Σάμου.

Τρία άτομα, ένα ζευγάρι μελισσοκόμων και ένας συγγενής τους, συνελήφθησαν την Τρίτη για τη μεγάλη πυρκαγιά στο Μαραθόκαμπο Σάμου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι συλληφθέντες πιστεύεται ότι επιχείρησαν να «καπνίσουν» τα μελίσσια προκειμένου να τα μεταφέρουν σε άλλο σημείο.

Από το σπινθήρα που χρησιμοποίησαν άναψε φωτιά, η οποία τους ξέφυγε από τον έλεγχο.

Οι τρεις είχαν προσαχθεί νωρίτερα και εξετάζονταν ως ύποπτοι από το κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού της Πυροσβεστικής που έχει μεταβεί στη Σάμο.

Η μεγάλη πυρκαγιά στη Σάμο -η δεύτερη μέσα σε μία εβδομάδα- τέθηκε την Τρίτη υπό μερικό έλεγχο, αφού αποτέφρωσε περίπου 10.000 στρέμματα δασικής και καλλιεργήσιμης έκτασης.

Στο μεταξύ, το μεσημέρι της Τετάρτης λήγει η προθεσμία που έλαβαν για να απολογηθούν οι τρεις κτηνοτρόφοι που συνελήφθησαν ως υπαίτιοι της πυρκαγιάς που ξέσπασε στις 28 Ιουλίου στο Κοκκάρι της Σάμου.

  • Μάλλον Τούρκοι βάζουν τις φωτιές στα νησιά μας, γιατί επιβουλεύονται τον τουρισμό μας! Γιατί ασφαλώς ηλίθιοι έλληνες δεν υπάρχουν!

30.7.10

Ηλίθιοι ανακόλουθοι ροδακινοπαραγωγοί!

Ανησυχούν οι ροδακινοπαραγωγοί για τις ελλείψεις στα καύσιμα (!!!)

SOS εκπέμπουν οι παραγωγοί ροδάκινων καθώς κινδυνεύουν να πάνε χαμένοι οι κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς. Οι συνεταιρισμοί σταματούν να παραλαμβάνουν ροδάκινα και τα κονσερβοποιεία, το ένα μετά το άλλο διακόπτουν τη λειτουργία τους λόγω έλλειψης… καυσίμων (μαζούτ).

  • Όταν οι αχαρακτήριστοι έκλειναν τους δρόμους προκαλώντας τεράστια προβλήματα, ήταν καλά; Τώρα τους πειράζει;
  • Αν ήμουν ροδακινοπαραγωγός, θα προτιμούσα να αυτοκτονήσω παρά να διαμαρτυρηθώ γι' αυτό το λόγο!

15.7.10

Ασφαλώς και φταίμε όλοι μας για την ελληνική κατάντια...

«Μπατίρηδες» με... λιμουζίνα

6.000 κάτοχοι πολυτελών Ι.Χ. δήλωναν εισοδήματα κάτω από 10.000 ευρώ

Έλενα Λάσκαρη, εφ. Τα Νέα, 15/7/2010

Στην απόχη του ΣΔΟΕ πιάστηκαν οι κάτοχοι 6.000 πολυτελών αυτοκινήτων που είχαν το θράσος- με την ανοχή του συστήματος να δηλώνουν στην Εφορία εισοδήματα φτώχειας λαμβάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης. Τώρα τους περιμένουν μπελάδες με πόθεν έσχες, τεκμήρια, διαφυγόντες φόρους, δασμούς και πρόστιμα.

Ειδικά κλιμάκια του ΣΔΟΕ πραγματοποίησαν στο δίμηνο Απριλίου- Μαΐου 802 ελέγχους σε νυχτερινά κέντρα, μπαρ και εστιατόρια στην Αττική και δεκάδες ακόμα σε Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις. Εντόπισαν 449 παραβάτες με 23.021 παραβάσεις και ήδη το υπουργείο Οικονομικών προχωρά στα δέκα πρώτα λουκέτα. Οι ελεγκτές όμως δεν στάθηκαν μόνο στην καταγραφή φορολογικών παραβάσεων των ιδιοκτητών- κυρίως μη έκδοση αποδείξεων- αλλά πήγαν και ένα βήμα παραπέρα. Κατέγραψαν τις πινακίδες των πολυτελών αυτοκινήτων που κοσμούν την είσοδο των νυχτερινών κέντρων και στη συνέχεια προχώρησαν σε διασταύρωση των αριθμών κυκλοφορίας με τα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους τα τελωνεία και η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Το λαβράκι που έβγαλαν είχε δύο όψεις. Αφενός, οι ιδιοκτήτες 6.000 πολυτελών αυτοκινήτων δήλωναν στην Εφορία εισοδήματα κάτω από 10.000 ευρώ και αφετέρου, εκατοντάδες από αυτούς φαίνεται να εμπλέκονται σε σκάνδαλο εισαγωγής 435 Ι.Χ. μεγάλης αξίας με υποτιμολογημένα παραστατικά προκειμένου να γλιτώσουν δασμούς και φόρους.

Από τα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του υπουργείου Οικονομικών προκύπτει ότι εισαγωγική εταιρεία μέσω υποτιμολογημένων παραστατικών εισήγαγε 435 πολυτελή Ι.Χ. εμφανίζοντάς τα ως μεταχειρισμένα με πολλά έτη παλαιότητας. Με τον τρόπο αυτό, δασμοί και φόροι καθηλώνονταν ενώ οι ιδιοκτήτες τους παρέκαμπταν τον σκόπελο τεκμηρίων και πόθεν έσχες.

Το δεύτερο λαβράκι βγήκε από μια απλή διασταύρωση με τα εισοδήματα που έχουν δηλώσει στην Εφορία οι συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες των πολυτελών αυτοκινήτων. Τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων έδειξαν ότι σε 6.000 περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες ήταν κυριολεκτικά... μπατίρηδες για τα «μάτια» της Εφορίας, αφού δήλωναν εισοδήματα κάτω από 10.000 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα 10.000 ευρώ ίσα που φτάνουν για να καλύψουν μόνο τα έξοδα κίνησης και συντήρησης ενός τέτοιου αυτοκινήτου, πόσω (sic) μάλλον που ορισμένοι εκ των φορολογουμένων είχαν στην κατοχή τους περισσότερα του ενός πολυτελή Ι.Χ.

Όπως εκτιμούν στελέχη της αγοράς αυτοκινήτου, η συντήρηση ενός πολυτελούς Ι.Χ. πάνω από 2.500 κ.εκ. απαιτεί περί τα 2.000 ευρώ ετήσια ασφάλιστρα, 880 ευρώ για τέλη κυκλοφορίας και επιπλέον 650 ευρώ για ειδική εισφορά (καθιερώθηκε πέρσι για Ι.Χ. πάνω από 1.929 κυβικά), 1.300 ευρώ για ένα μόνο σέρβις και αν υποτεθεί ότι σε ετήσια βάση κάνει μόνο 15.000 χιλιόμετρα, η βενζίνη στοιχίζει (με κατανάλωση 18 λίτρων ανά 100 χιλιόμετρα και μέση τιμή βενζίνης 1,5 ευρώ) 4.050 ευρώ. Μόνο τα βασικά δηλαδή, χωρίς να υπολογίζονται τυχόν έκτακτα έσοδα, απαιτούν 8.880 ευρώ και τα δηλωθέντα εισοδήματα ήταν κάτω από 10.000 ευρώ. Πολύ περισσότερο δε που η αγορά αυτών των αυτοκινήτων δεν μπορεί να γίνει από έναν φορολογούμενο αυτής της εισοδηματικής τάξης, όταν το κόστος για ένα Ηummer Η3 luxury φτάνει τα 64.160 ευρώ, για μια Ρorsche Cayenne 4.8S αγγίζει τα 131.200 ευρώ και για μια Μercedes S500 ξεπερνά τα 163.000 ευρώ.

Η έρευνα βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, καθώς οι ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών εκτός από τους φτωχούς ιδιοκτήτες πολυτελών αυτοκινήτων, ελέγχουν την εισαγωγική εταιρεία αλλά και εταιρείες εισαγωγής ανταλλακτικών που φέρονται να διευκόλυναν την εμφάνιση των πολυτελών αυτοκινήτων με χαμηλές τιμές ως «σαραβαλάκια».

Στο στόχαστρο και οι συναυλίες

Οι ελεγκτές του ΣΔΟΕ πραγματοποιούν παράλληλα ελέγχους σε νησιά «κυνηγώντας» πέραν των κλασικών (εστιατόρια, νυχτερινά κέντρα, μπαρ) και τη διοργάνωση συναυλιών. Οι έλεγχοι σε Μύκονο και Σαντορίνη οδήγησαν στη ματαίωση δύο συναυλιών, καθώς διαπιστώθηκε ότι οι διοργανώτριες εταιρείες δεν θεώρησαν σκόπιμο να θεωρήσουν βιβλία και εισιτήρια. Τα πρόστιμα βεβαιώθηκαν επί τόπου και οι συναυλίες ματαιώθηκαν.

12.7.10

Γιατί μου φαίνεται σωστή πρόταση για το ασφαλιστικό;

Δεν τελειώσαμε με το ασφαλιστικό

Στην «Καθημερινή» της περασμένης Τετάρτης (7/7/2010) έγραψα ότι -αν ήμουν στη Βουλή- θα ψήφιζα «ναι» για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Ναι, αλλά με βαριά καρδιά. Διότι, μολονότι έχει θετικά στοιχεία, δεν αγγίζει την καρδιά του προβλήματος. Και γι’ αυτό είμαι βέβαιος ότι σε δύο τρία χρόνια, αν όχι και ενωρίτερα, το ασφαλιστικό θα ξαναέρθει στο προσκήνιο. Ο πρώην υπουργός Οικονομίας Ν. Χριστοδουλάκης στο βιβλίο του «Το εκκρεμές της σύγκλισης» (2006) επεσήμανε ότι «η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι μια χώρα η οποία έχει ταυτόχρονα τους πιο πλούσιους και τους πιο φτωχούς συνταξιούχους σε όλη την Ε.Ε.» και πρόσθεσε ότι οι «αγκυλώσεις στο ασφαλιστικό σύστημα επωάζουν τη διαχειριστική αναποτελεσματικότητα και οδηγούν στην παραγωγή απαράδεκτα πενήτων αλλά και αδικαιολόγητα προνομιούχων συνταξιούχων». Στο άρθρο μου της περασμένης Τετάρτης είχα δώσει τον τίτλο «7,3% των συνταξιούχων, 50% των συντάξεων!» και επεσήμανα ότι το ασφαλιστικό του κ. Λοβέρδου όχι μόνο δεν αγγίζει αυτή την κατάσταση, αλλά την κατοχυρώνει. Αλλά και κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στη Βουλή, πρόσεξα ότι σχεδόν όλοι οι βουλευτές στις ομιλίες τους ασχολήθηκαν με την περιπτωσιολογία και τα συμφέροντα των «αδικαιολόγητα προνομιούχων συνταξιούχων». Για άλλη μια φορά φάνηκε πόσο δύσκολο είναι για το πολιτικό σύστημα να αποδεσμευτεί από τα ισχυρά συντεχνιακά συμφέροντα και να ασχοληθεί με το γενικό συμφέρον.

Τον περασμένο Δεκέμβριο (13/12/2009), πάλι στην «Καθημερινή», παρουσίασα το περίγραμμα μιας ολότελα διαφορετικής προσέγγισης για το ασφαλιστικό. Μιας προσέγγισης που θα ευνοούσε αφάνταστα τους «πένητες συνταξιούχους» και ταυτόχρονα θα έδινε μια τεράστια αναπτυξιακή ώθηση στην οικονομία. Τον Δεκέμβριο όμως τα ΜΜΕ και η ελληνική κοινωνία ζούσαν ακόμη με την εντύπωση ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει ασήμαντα προβλήματα που θα τα αντιμετώπιζε με μικροδιορθώσεις μόνη της, χωρίς εξωτερική βοήθεια, χάρη στη διεθνή πειστικότητα του πρωθυπουργού. Ποιος λοιπόν ήθελε να σκεφτεί μεγάλες αλλαγές στο ασφαλιστικό; Αλλά και σήμερα με την ψευδαίσθηση ότι το ασφαλιστικό τακτοποιήθηκε, αμφιβάλλω αν υπάρχει κάποιος να ενδιαφερθεί για μεγάλες αλλαγές.

Κίνηση ματ για το ασφαλιστικό

Η πρότασή μου στηρίζεται στις ακόλουθες παραμέτρους:

Το Σύνταγμα, άρθρο 22§5, προβλέπει ότι «το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως ο νόμος ορίζει».

Το σύνολο των καταβαλλομένων ετησίως συντάξεων φθάνει τα 35 δισ. ευρώ. Η ποιότητα των στοιχείων για τις συντάξεις είναι εξαιρετικά χαμηλή. Συνεπώς ο πιο πάνω αριθμός μπορεί να είναι διαφορετικός, αλλά αυτός αναφέρεται στον Κοινωνικό Προϋπολογισμό.

Το 92,7% των συνταξιούχων είναι συνταξιούχοι του ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και Δημοσίου. Ο μέσος όρος των καταβαλλομένων συντάξεων από τα τρία πρώτα ασφαλιστικά ταμεία (χωρίς το Δημόσιο) δεν ξεπερνά τα 550 ευρώ μηνιαίως, δηλαδή 7.700 ευρώ ετησίως.

Με άλλα λόγια, η μέση σύνταξη της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού (που είναι στα τρία ταμεία) δεν υπερβαίνει τα 7.700 ευρώ ετησίως. Και με αυτή τη σύνταξη το πολιτικό μας σύστημα θεωρεί ότι εκπλήρωσε τη συνταγματική του υποχρέωση!

Ο αριθμός των μονίμων κατοίκων που έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας είναι 2.100.000.

Η πρότασή μου είναι να δίνεται σε κάθε μόνιμο κάτοικο που συμπληρώνει το 65ο έτος της ηλικίας σύνταξη ύψους 10.395 ευρώ ετησίως, δηλαδή κατά 35% υψηλότερης από τη σύνταξη που λαμβάνουν κατά μέσον όρο οι περισσότεροι συνταξιούχοι. Το ποσό των 10.395 ευρώ ετησίως είναι ίσο με τον κατώτατο μισθό της συλλογικής σύμβασης εργασίας.

Για τη σύνταξη αυτή δεν θα υπάρχουν προϋποθέσεις παρά μόνο μία, η συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας. Η σύνταξη θα καταβάλλεται από το υπουργείο Οικονομικών σε όλους χωρίς εισφορές είτε του εργαζόμενου είτε του εργοδότη. Η συνολική επιβάρυνση του προϋπολογισμού ανέρχεται σε 21,8 δισ. ευρώ.

Με την προτεινόμενη ρύθμιση που ευνοεί την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και, επειδή καταργεί τις συνταξιοδοτικές κρατήσεις, εκτινάσσει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, θεωρώ ότι το κράτος έχει εκπληρώσει στο ακέραιο τις συνταγματικές του υποχρεώσεις. Οποιος επιθυμεί μεγαλύτερη σύνταξη, εφ’ άπαξ, ή οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να μεριμνήσει μόνος του χωρίς την ανάμειξη του κράτους. Είμαι βέβαιος ότι με σημαντικά μικρότερη επιβάρυνση από τη σημερινή θα βρει ευνοϊκότερες λύσεις.

Η προτεινόμενη λύση είναι εξαιρετικά απλή και θα έχει πολύ χαμηλό διαχειριστικό κόστος. Διπλασιάζει τη σύνταξη όσων ασχολούνται με αγροτικά επαγγέλματα και αφαιρεί από όλους, εργοδότες και εργαζόμενους, την αφόρητη γραφειοκρατία και το τεράστιο κόστος του σημερινού συστήματος. Ενισχύει την κινητικότητα και ευελιξία της αγοράς εργασίας. Εξαφανίζει τα προβλήματα της διαδοχικής ασφάλισης. Με την κατάργηση όλων των εισφορών σύνταξης θα περιοριστεί κατακόρυφα το κόστος της εργασίας, γεγονός που θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη και την απασχόληση και θα επιτρέψει την αύξηση των μισθών.

Υπάρχουν ασφαλώς προβλήματα μετάβασης από τον σημερινό κυκεώνα στο νέο απλό σύστημα. Οι «αδικαιολόγητα προνομιούχοι συνταξιούχοι» θα προσπαθήσουν να σταματήσουν κάθε συζήτηση. Η μόνη μου ελπίδα είναι να κατανοήσει το συμφέρον της η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και να επιβάλει τη σε βάθος εξέταση της πρότασης.

Το πρώτο βήμα είναι να προκληθεί ενδιαφέρον για μια λύση εξαιρετικά απλή που ευνοεί άμεσα τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού και δίνει μια τεράστια ώθηση στην ανάπτυξη. Στη συνέχεια θα βρεθούν οι λύσεις για τη μετάβαση από το σημερινό στο αυριανό σύστημα.

Στέφανος Μάνος, εφ. Καθημερινή, 11/7/2010

8.7.10

245.000 νέες πράσινες θέσεις εργασίας

WWF ΕΛΛΑΣ: 245.000 νέες θέσεις εργασίας
με πράσινα μέτρα

ΦΙΛΟΔΟΞΟ σχέδιο πράσινων αυτοχρηματοδοτούμενων μέτρων που θα δημιουργήσουν 245.000 νέες θέσεις εργασίας έως τα τέλη της δεκαετίας και θα αποφέρουν οικονομικά οφέλη παρουσίασε χθες το WWF Ελλάς, το οποίο εκπόνησε μελέτη σε συνεργασία με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Όπως επισημαίνεται, με διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) κατά 35% στην ηλεκτροπαραγωγή και επενδύσεις σχεδόν 10,5 δισ. ευρώ προκύπτει ότι κάθε ευρώ που επενδύεται θα αποδίδει 2,4 ευρώ. Επιπλέον οικονομικά οφέλη της τάξεως των 2 δισ. ευρώ απορρέουν από τις επενδύσεις 15 δισ. ευρώ για εξοικονόμηση ενέργειας στον κτιριακό τομέα, τις οποίες μπορεί να κάνουν οι ιδιώτες για να αναβαθμίσουν την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων και να εξοικονομήσουν χρήματα καθώς θα σπαταλούν λιγότερη ενέργεια για τη θέρμανση, την ψύξη και τον φωτισμό.

Όσον αφορά τις μεταφορές, το WWF και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών υπολογίζουν ότι αύξηση της χρήσης των μέσων μαζικής μεταφοράς κατά 10% θα αποφέρει «κέρδος» περίπου 1 δισ. ευρώ, ενώ άλλο 1 δισ. ευρώ προκύπτει από την κατάλληλη προώθηση της οικολογικής οδήγησης. «Περίπου 215.000 θέσεις εργασίας υπολογίζονται στον τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας και άλλες 30.000 στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Βασική προϋπόθεση για την αύξηση της απασχόλησης στις ΑΠΕ είναι η δημιουργία εγχώριας βιομηχανίας παραγωγής εξοπλισμού, όπως είναι οι ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά», είπε ο κ. Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος εκστρατειών πολιτικής του WWF. Ως πλέον αποδοτικά μέτρα και συμφέρουσες για τους ιδιώτες επενδύσεις στον οικιακό τομέα χαρακτηρίζονται η αντικατάσταση των λαμπτήρων πυράκτωσης με λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας, η αντικατάσταση των παλαιών κεντρικών θερμάνσεων με νέες πετρελαίου και φυσικού αερίου, οι ανεμιστήρες οροφής και οι θερμομονώσεις εξωτερικών τοίχων.

Λύση «win-win»

«Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει πως η λήψη πράσινων μέτρων μπορεί να αποτελέσει μια λύση “win-win”. Υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης, όμως, τα πράσινα μέτρα πρέπει να σχεδιαστούν με προσοχή και να υλοποιηθούν σε εύλογο βάθος χρόνου, δίνοντας έμφαση στην υλοποίηση πρώτα των μέτρων που θα αποσβεστούν γρήγορα και θα δημιουργήσουν πολλαπλές θέσεις απασχόλησης. Μόνο έτσι θα αγκαλιαστούν από την ελληνική κοινωνία που πλήττεται από την κρίση», είπε ο Αναστάσιος Ξεπαπαδέας, καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και βασικός συντάκτης της επιστημονικής έκθεσης.

  • Αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε από τα τελείως άχρηστα (κατά κανόνα) ελληνικά κόμματα, ιδίως τα αριστερά: συγκεκριμένες προτάσεις εξόδου από την κρίση και ανάπτυξης βάσει μελετών και στοιχείων κι όχι λόγια του αέρα και προσπάθεια κατεδάφισης των πάντων (πεδία όπου διαπρέπουν ιδίως το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός με τις αποπροσανατολιστικές ανεδαφικές και ουτοπικές ρητορείες τους).

Ξόρκισαν την κατάρα
του «Ερρίκου Η’»

Ένα ταµπού 400 ετών έσπασε µε το ανέβασµα του έργου «Ερρίκος Η’» του Ουίλιαµ Σαίξπηρ στο θέατρό του, το Globe Theater του Λονδίνου, στην όχθη του Τάµεση. Όταν είχε πρωτοανεβεί το έργο για τον βασιλιά και τις οκτώ γυναίκες του στις 29 Ιουνίου 1613, το Globe είχε τυλιχτεί σε φλόγες και είχε καταστραφεί ολοσχερώς. Έκτοτε ο «Ερρίκος Η’» θεωρήθηκε έργο καταραµένο και δεν είχε ανεβεί τόσα χρόνια σε βρετανική σκηνή, πόσω µάλλον στο Globe που χτίστηκε ξανά τη δεκαετία του ‘90. Η διεύθυνση του θεάτρου τόλµησε τελικά να τα... βάλει µε το τεσσάρων αιώνων ταµπού και κέρδισε τους περισσότερους θεατές που έχει δει το νέο Globe στα 13 χρόνια της – σύγχρονης – λειτουργίας του, σε µια παράσταση µε Ερρίκο τον Ντόµινικ Ρόουαν (που χειροκροτήθηκε πρόσφατα ως «Μισάνθρωπος» του Μολιέρου στο Γουέστ Εντ), περίτεχνα κοστούµια της εποχής των Τυδώρ, πυροτεχνήµατα, κανονιοβολισµούς και πάµπολλα µέτρα πορφυρού σατέν, ανάµεικτου µε τις χρυσές λεπτοµέρειες των όπλων και των ειδών φροντιστηρίου.
  • Τι εξαιρετικό θέατρο που είναι το Globe Theater! Από τις καλύτερες θεατρικές εμπειρίες της ζωής μας...

Γενική απεργία

ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ άλλη µια γενική απεργία για το Ασφαλιστικό. Υποθέτω ότι στην πρώτη γραµµή των απεργών θα είναι οι συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που το 2001 παρεµπόδισαν τη µεταρρύθµιση του Ασφαλιστικού επί Σηµίτη και Γιαννίτση.

Οι ίδιοι, δηλαδή, που ευθύνονται για την επιδείνωση του προβλήµατος σε τέτοιο βαθµό ώστε σήµερα να καθίσταται σχεδόν επιβεβληµένη η ριζική και επώδυνη αντιµετώπισή του.

ΜΕ ΑΛΛΑ λόγια, σήµερα στον ρόλο των θυµάτων θα διαδηλώσουν οι θύτες. Και όχι µόνοι τους... Από κοντά θα παρελάσουν και όλοι οι συνένοχοί τους.

Η Δεξιά που κυβέρνησε επί πεντέµισι χρόνια χωρίς να αλλάξει τίποτα στο Ασφαλιστικό µε τη δικαιολογία του «πολιτικού κόστους» και η οποία το επιδείνωσε ακόµη περισσότερο µε την κακοδιαχείριση των Ταµείων.

ΤΟ «βαθύ ΠΑΣΟΚ» που σιγοντάρισε τόσα χρόνια την αφασία διότι και γι’ αυτούς υπάρχει «πολιτικό κόστος» – άλλωστε οι συγκεκριµένοι εκτός από πολιτικό κόστος διεκήρυτταν ότι «υπάρχουν και λεφτά»...

ΟΙ πολιτικές ηγεσίες της Αριστεράς που αντιτίθενται εξ ορισµού και εκ προοιµίου σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισµού, µεταρρύθµισης και νοικοκυρέµατος του τόπου. Στο µπερδεµένο τους µυαλό όλα αρχίζουν µε ένα «ξεπούληµα» και τελειώνουν σε µια «κατεδάφιση».

ΜΕ ΑΛΛΑ λόγια, για το Ασφαλιστικό απεργούν και αντιδρούν πρωτίστως εκείνοι που το δηµιούργησαν, το ανέχτηκαν και παρεµπόδισαν κάθε προσπάθεια αντιµετώπισής του. Ωραίοι τύποι! ΑΛΛΑ ΔΕΝ είναι οι µόνοι που απεργούν. Διότι αν κατάλαβα καλά, µαζί τους απεργεί και το ΠΑΣΟΚ! Το οποίο για άλλη µια φορά αντί να υπερασπιστεί την πολιτική του, κρύβεται πίσω από το Μνηµόνιο. «Τα µέτρα είναι υποχρεωτικά», λέει και ξαναλέει ο Πρωθυπουργός. «Είναι αναγκαία» (µε την έννοια του αναγκαστικού...) σιγοντάρουν τα ελάχιστα στελέχη ή υπουργοί του ΠΑΣΟΚ που σκάνε µύτη στις τηλεοράσεις.

ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ; Διότι ο απλός πολίτης, αυτός που πληρώνει το τεράστιο κοινωνικό κόστος αυτής της βίαιης προσαρµογής, δικαιούται να αναρωτιέται:

ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΙΝΑΙ υποχρεωτικά. Εντάξει, είναι αναγκαία. Αλλά είναι σωστά; Διότι γιατί να πληρώνω εγώ το κόστος µιας πολιτικής που δεν είναι σωστή; Και γιατί να κάνω σήµερα θυσίες, αν η χώρα δεν βαδίζει στη σωστή κατεύθυνση;».

ΑΛΛΑ ΣΕ αυτό δεν απαντάει κανείς. Το ΠΑΣΟΚ απεργεί. Ή ντρέπεται. Ή κρύβεται. Ή απολογείται. Μας λέει πως η πολιτική του είναι εκτός της φυσιογνωµίας του (!) και πως η διακυβέρνηση είναι εκτός της ιδεολογίας του (!). Πως κυβερνάει περίπου κατ’ ανάγκη και µε το περίστροφο στον κρόταφο. Πως µας την έπεσαν οι ξένοι. Πως αυτοί για άλλα ετοιµάζονταν αλλά ας όψεται η ανάγκη.

ΚΑΙ ΑΠΛΩΣ περιµένουν µήπως περάσει η µπόρα... Έτσι; Δύσκολο!

Ι. Κ. Πρετεντέρης, εφ. Τα Νέα, 8/7/2010

  • Πόσο δίκαιο έχει!

7.7.10

Να ωχριά και ο Μαυρογιαλούρος

Καµία ευφάνταστη σάτιρα δεν µπορεί να πετύχει ρόλο πολιτικού εναφασία σαν αυτόν που απόλαυσε το φιλοθέαµον στην «Κοινωνία ώρα Μega» µε τον πρώην υπουργό κ. Χατζηγάκη. Το σόου Χατζηγάκη αποτύπωνε τον απόλυτο εθνικό τραγέλαφο. Η διάθεση για τρελό γέλιο εναλλασσόταν µε εκείνη για πικρό δάκρυ για την κατάντια µιας πολιτικής τόσο διαβρωµένης από τη ρουσφετολογική νοοτροπία, τόσο ταυτισµένης µε την πελατειακή νοοτροπία, ώστε να χρησιµοποιεί τις στρεβλώσεις του πολιτικού ήθους σαν ηθικά επιχειρήµατα.

Οι σπαρταριστοί διάλογοι που απόλαυσε το φιλοθέαµον ήταν εξ αφορµής στοιχείων που έδωσε στη δηµοσιότητα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος σχετικά µε τις προσλήψεις στην περιβόητη ΑΓΡΟΓΗ επί υπουργίας Χατζηγάκη και ουκ ολίγες εξ αυτών αφορούσαν συγγενείς, συνεργάτες και ψηφοφόρους του τότε κυβερνώντος κόµµατος. Στον κατάλογο µάλιστα των προσληφθέντων για αγροτικό έργο εµφανίζονται από γυµναστές µέχρι µακιγιέρ. Παράλογο; Όχι για την ελληνική πραγµατικότητα, ως φαίνεται.

Αλλά την πραγµατική εικόνα του παραλογισµού την έδωσε στην πρώτη του εµφάνιση για το θέµα στο δελτίο του Μega ο κ. Χατζηγάκης, που µόνο µε νούµερο επιθεώρησης θα µπορούσε να συγκριθεί καθώς, ενώ του ζητούσε συγκεκριµένες απαντήσεις η Ολγα Τρέµη σε συγκεκριµένα ερωτήµατα, εκείνος άρχισε να λέει ότι προτίθεται να εξηγήσει, να απαντάει ότι πρέπει πρώτα να απαντήσει σε κάτι άλλο από αυτό που τον ρωτούν και όταν τον πίεσαν να δώσει µια σαφή απάντηση να λέει ότι δεν τον αφήνουν να απαντήσει, αλλά αυτός θέλει να απαντήσει.

Η πιο σπαρταριστή στιγµή πάντως αυτού του θεάτρου του παραλόγου ήταν όταν ο ο κ. Χατζηγάκης αποπειράθηκε να πει ότι πίσω από τις καταγγελίες του κ. Πάγκαλου κρύβεται σκοτεινό σχέδιο. «Να δούµε τι κρύβεται από πίσω» λέει στον Γιάννη Πρετεντέρη, λες και τα ρουσφέτια ήταν άνευ σηµασίας. «Οχι να δούµε πρώτα το µπρος» του απαντάει ατακαριστά εκείνος, υπογραµµίζοντας την επιθεωρησιακή διάσταση µιας συζήτησης που επιβεβαίωνε ότι η ζωή του τόπου δεν έχει µετακινηθεί ρούπι από την εποχή του κινηµατογραφικού Μαυρογιαλούρου.

Η συνέχεια του θεάµατος την εποµένη στους Καµπουράκη - Οικονοµέα απογείωσε την «επιθεώρηση ΑΓΡΟΓΗ», προσθέτοντας µοναδικές στιγµές πολιτικάντικης αφασίας, µε τον κ. Χατζηγάκη να επιµένει σε επιχειρήµατα πέραν της λογικής, όπως ότι ιδιοκτήτης µπαρ στα Τρίκαλα είχε τα προσόντα να προσληφθεί στην ΑΓΡΟΓΗαλλά παραιτήθηκε γιατί τον έστειλαν στην Κρήτη και αυτό ήταν «πράξη για να τον εξοντώσουν» – δηλαδή, έπρεπε να τον αφήσουν στα Τρίκαλα για να φροντίζει την επιχείρησή του.Γελάει κανείς για να µην κλάψει. Οπως και όταν τηλεφωνεί στην εκποµπή ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Κωνσταντόπουλος για να πει ότι δεν έχει συγγενική ή άλλη σχέση µε κυρία που προσελήφη στην ΑΓΡΟΓΗ, απλώς της είχε δώσει συστατική επιστολή για να την προσλάβουν «γιατί αυτός είναι ο ρόλος των πολιτικών γραφείων».

Η νοοτροπία που οδήγησε τον τόπο στην καταστροφή, τους πολίτες στα πρόθυρα της τρέλας, η νοοτροπία που θέλει στη θέση των θεσµών και της αξιοκρατίας ψηφοθηρικά ρουσφέτια ξεδιπλωνόταν µε τέτοιο κωµικό θράσος που ακόµη και για τις ελληνικές ιδιαιτερότητες έµοιαζε πέραν κάθε λογικής. Τι απαντούσε ο κ. Χατζηγάκης για συνεργάτες του που βρέθηκαν να έχουν προσληφθεί; Μα, είχαν τα προσόντα. Αλλος γυµναστής, άλλος µπάρµαν, ε, δεν πειράζει, όλοι σε αυτό τον τόπο άλλα σπουδάζουν και άλλες δουλειές κάνουν.

Είχαν µπάρµπα στην Κορώνη...

Όλο µαζί ένα σόου της φρίκης, όχι γιατί πρώτη φορά τα ακούγαµε, αντιθέτως, γιατί τα ξέρουµε και αυτή τη γνώση είναι που πληρώνουµε πολύ ακριβά, για να υπάρχουν ακόµη πολιτικοί, οι οποίοι νοµίζουν ότι απευθύνονται σε αφελείς. «Να τον χαίρεται ο κ. Παπανδρέου τον κ. Πάγκαλο που διόρισε την κόρη του» κάνει την αντεπίθεσή του ο Χατζηγάκης. Παρεµβαίνει ο Πάγκαλος. Εξηγεί ότι η κόρη του ήταν µετακλητή υπάλληλος στο βουλευτικό του γραφείο, αξιοποίησε τον νόµο και προσελήφθη στο Δηµόσιο, αλλά όταν πήρε το πτυχίο της στη Μουσική αποχώρησε από το Δηµόσιο και εργάζεται ως λυρική τραγουδίστρια στη χορωδία του Δήµου. Αντεπιτίθεται ο Καρχιµάκης του ΠΑΣΟΚ στον Χατζηγάκη και θυµίζει ότι αν και ήταν υπουργός Δικαιοσύνης, όταν αποκαλύφθηκε εµπλοκή του γιου του σε σκάνδαλο µε ορυκτέλαια δεν τον παρέπεµψε. Κατόπιν προσθέτει: «Μπέζας και Νικολόπουλος βόλεψαν τις γυναίκες τους». Πάνω που ο τηλεθεατής αισθανόταν την ανάγκη να εκτονωθεί κανιβαλίζοντας µε κραυγές «κι άλλοοοο! κι άλλοοοο!», τηλεφωνεί στην εκποµπή και ο πρώην σύµβουλος ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε. Χανιωτάκης, ο οποίος παραδέχεται ότι διόρισε τον γιο του αδελφού του, αλλά «υπήρχε λόγος σοβαρός». Δώσε κι εµένα, θείο... Μόνο που, όποιος δεν είχε µπάρµπα στην Κορώνη, δεν πήρε.

Πόπη Διαµαντάκου, εφ. Τα Νέα, 7/7/2010

Ένα καλοκαίρι που δεν λέει να ξεκινήσει είναι το φετινό

Θερμικές καταιγίδες στην Ελλάδα

Γιάννης Eλαφρός, εφ. Καθημερινή, 7/7/2010

Ένα καλοκαίρι που δεν λέει να ξεκινήσει είναι το φετινό, με τον καιρό να παρακολουθεί την κοινωνική διάθεση και να αιφνιδιάζει διαρκώς με βροχές, καταιγίδες και μεγάλες εναλλαγές θερμοκρασιών, από τις σχετικά ζεστές μέρες σε ψυχρές ανατροπές. Ταυτόχρονα, ο πρώτος μήνας του φετινού καλοκαιριού ήταν αρκετά υγρός, με αξιοσημείωτα μεγέθη βροχοπτώσεων. Και η συνέχεια αναμένεται ανάλογη τις αμέσως επόμενες ημέρες. «Αναμφισβήτητα δεν είναι ένα συνηθισμένο καλοκαίρι, καθώς βιώνουμε μια παρατεταμένη αναστάτωση του καιρού», λέει στην «Κ» ο κ. Χάρης Καμπεζίδης, διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών. «Τον Ιούνιο και τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου, η Ελλάδα επλήγη από αρκετές θερμικές καταιγίδες. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που εκδηλώνεται όταν ψυχρανθούν τα πάνω στρώματα της ατμόσφαιρας, ενώ τα πιο χαμηλά παραμένουν θερμά. Η βίαιη ανάμειξή τους προκαλεί καταιγίδες. Πρόκειται για τοπικό φαινόμενο, το οποίο εκδηλώθηκε και σε συγκεκριμένες περιοχές της Αττικής, αλλά προδίδει μια γενικευμένη αστάθεια».

Έντονα φαινόμενα

Πραγματικά, ο Ιούνιος μας «φιλοδώρησε» με αρκετά έντονα φαινόμενα. «Μέχρι και 2.000 ηλεκτρικές εκκενώσεις εκδηλώθηκαν στη βραδιά των κεραυνών, που ξεκίνησε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της 27ης Ιουνίου. Πρόκειται για γεγονός που εκφράζει μεγάλη αστάθεια», σημειώνει ο κ. Μιχάλης Πετράκης, διευθυντής του Αστεροσκοπείου. «Ζούμε μια γενική αναστάτωση του καιρού, συνέπεια των κλιματικών αλλαγών. Δεν αποκλείεται να έχουμε συχνότερα εκδήλωση παρόμοιων φαινομένων. Μέχρι να βρει ο καιρός μια νέα ισορροπία, η αστάθεια θα είναι το κύριο χαρακτηριστικό», σημειώνει ο κ. Καμπεζίδης.

Ένας τόσο «αναποφάσιστος» Ιούνιος είναι ένα σπάνιο φαινόμενο για την Αθήνα, όπου συνήθως ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού δίνει το σύνθημα για την επέλαση της ζέστης και της ξηρασίας. Αντίθετα, φέτος, υπήρχαν αρκετές τοπικές καταιγίδες (όπως το περασμένο Σάββατο 3 Ιουλίου) και επιμονή της ψύχρας. Ο σταθμός του Αστεροσκοπείου στο Θησείο κατέγραψε τον Ιούνιο 12,2 χιλιοστά βροχόπτωσης, ένα σχετικά υψηλό επίπεδο, αν και δεν είναι απόλυτα αντιπροσωπευτικό, καθώς οι καταιγίδες ήταν τοπικές. Αν και στο παρελθόν είχαμε χρονιές με πολύ μεγαλύτερες βροχοπτώσεις (1994 22 χιλιοστά, το 1985 39,7 χιλιοστά και το 1901... 119,6!), ο φετινός Ιούνιος ήταν αναμφισβήτητα υγρός.

«Ο καιρός είναι χαοτικό φαινόμενο, δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα από μία χρονιά. Αυτό που έχει σημασία είναι η συχνότητα εμφάνισης των φαινομένων», τονίζει ο κ. Πετράκης. «Ίσως πιο ανησυχητικό για την παγκόσμια ισορροπία του κλίματος είναι το γεγονός ότι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες καταγράφονται στο Βέλγιο και στην Κεντρική Ευρώπη», συμπληρώνει. Πολύ υψηλές θερμοκρασίες έχουν παρουσιαστεί επίσης στην Κεντρική και τη Νότια Ρωσία. «Και τι αφορά εμάς;», θα ρωτήσει κάποιος. Κι όμως, τα καιρικά φαινόμενα λειτουργούν σαν ντόμινο...