29.12.11

iCameron: Κολλημένος με το iPad

Βρετανοί προγραμματιστές ετοιμάζουν μια εφαρμογή  που θα παρέχει στον Ντέιβιντ Κάμερον άμεση ενημέρωση και στοιχεία για το κυβερνητικό έργο
Είναι το τέλειο δώρο για τον βρετανό Πρωθυπουργό: σύντομα ο Ντέιβιντ Κάμερον θα αποκτήσει μια δική του εφαρμογή στο iPad, η οποία θα τον βοηθά να παραμένει ενημερωμένος και ταυτόχρονα να ελέγχει το κυβερνητικό έργο. Όπως έγραψαν χθες οι «Τάιμς» του Λονδίνου, προγραμματιστές στο Cabinet Office, τη Γραμματεία της κυβέρνησης, εργάζονται σε μια καινούργια εφαρμογή (app) ειδικά για τον Πρωθυπουργό, η οποία θα συνδυάζει τις τελευταίες πληροφορίες απ' όλη την κυβέρνηση με τις πηγές ειδήσεων από τις οποίες ο Κάμερον προτιμά να ενημερώνεται. Ο Πρωθυπουργός θα μπορεί έτσι να βλέπει με μια ματιά τους τελευταίους αριθμούς για τις λίστες αναμονής στην Εθνική Υπηρεσία Υγείας, τις στατιστικές για την εγκληματικότητα, τον αριθμό των ανέργων και χιλιάδες άλλα δεδομένα, για τα οποία οι «Τάιμς» επισημαίνουν πως τουλάχιστον αυτή τη στιγμή αποτελούν ένα πολύ θλι-βερό ανάγνωσμα... Η ιδέα για την εφαρμογή προήλθε από ένα ταξίδι που έκαναν σύμβουλοι της κυβέρνησης στις ΗΠΑ. Θα περιλαμβάνει επίσης ενημέρωση σε «πραγματικό χρόνο» από τους ιστότοπους Google και twitter, καθώς και από άλλες πηγές ειδήσεων. Ο Κάμερον είναι ένθερμος θιασώτης του iPad. Το χρησιμοποιεί για να διαβάζει εφημερίδες και για να επισκέπτεται τους πολιτικούς ιστότοπους ConservativeHome και PoliticsHome, καθώς και για να ακούει ραδιοφωνικούς σταθμούς μέσω της εφαρμογής InTune. Παίρνει επίσης το iPad του στα ταξίδια του, ώστε να μη χάνει τα επεισόδια των αμερικανικών τηλεοπτικών σειρών που παρακολουθεί –όπως οι «Νοικοκυρές σε απόγνωση» και, πιο πρόσφατα, «The Killing». Τον Οκτώβριο του 2010 είχε γίνει μάλιστα γνωστό ότι τόσο ο Κάμερον όσο και ο υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Όζμπορν είναι λάτρεις των «Angry Birds» και έχουν πληρώσει για να αγοράσουν το ηλεκτρονικό αυτό παιχνίδι. Ο Κάμερον χρησιμοποιεί e-mail για σύντομα μηνύματα, όμως προτιμά να ενημερώνεται εγγράφως, ώστε να μπορεί να γράφει επάνω στα έγγραφα τις σημειώσεις του και να τα επιστρέφει στο προσωπικό του. Αντίθετα από τον προκάτοχό του, τον Εργατικό Γκόρντον Μπράουν, ο οποίος είχε μια ασφαλή διεύθυνση e-mail συνδεδεμένη με το κυβερνητικό δίκτυο, ο Κάμερον ζητεί τα έγγραφα να του υποβάλλονται μέσω της επίσημης μη ηλεκτρονικής διαδικασίας. Ωστόσο παραμένει σε ανεπίσημη επαφή με βουλευτές και συμβούλους μέσω σύντομων μηνυμάτων κειμένου. Μια ομάδα στη Γραμματεία της κυβέρνησης έχει αναλάβει να φτιάξει την εφαρμογή για τον Κάμερον, η οποία αναμένεται ότι θα είναι έτοιμη ως τον Μάρτιο. Μια πηγή είπε ότι η εν λόγω app είναι πιθανό να διατεθεί ευρύτερα στην αγορά και όχι μόνο στον Πρωθυπουργό.
Εφημερίδα Τα Νέα, 29/12/2011

Το θρήσκο λάος στην εξουσία!

26.12.11

Ατιμωρησία

Αν με ρωτήσετε ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας, δεν θα αναφέρω το δημόσιο χρέος, ούτε την ανταγωνιστικότητα, ούτε την ανεργία. Θα αναφέρω την ατιμωρησία. Μια χώρα όπου κανείς δεν τιμωρείται ποτέ και για τίποτα, μια χώρα που λειτουργεί σε διαρκείς συνθήκες συμψηφισμού και συνενοχής, είναι αδύνατον να λειτουργήσει στοιχειωδώς. Έτσι:

- Οι γιατροί διασφαλίζουν την ατιμωρησία των ασυνείδητων γιατρών που έχουν εξοντώσει ή βλάψει τους ασθενείς τους - είναι χαρακτηριστική η τραγική περίπτωση που αποκάλυψε «Το Βήμα» της περασμένης Κυριακής...

- Οι εκπαιδευτικοί εξασφαλίζουν την ατιμωρησία των άθλιων εκπαιδευτικών που διώκονται για παιδεραστία ή πορνεία ή διακίνηση ναρκωτικών.

- Οι συνδικαλιστές παρέχουν ασυλία στους δημόσιους υπάλληλους που κατηγορούνται για διαφθορά ή για παράβαση καθήκοντος ή ακόμη και για αμέλεια στην εκτέλεση των καθηκόντων τους.

- Η Δικαιοσύνη κινείται με ρυθμούς τόσο αργούς που εκ των πραγμάτων οδηγούν στο ακαταδίωκτο όσων εμφανίζονται ενώπιόν τους.

- Οι βουλευτές διασφαλίζουν το απυρόβλητο του πολιτικού συστήματος μέσα από ασυλίες, νόμους περί ευθύνης υπουργών ή προσχηματικές εξεταστικές επιτροπές.

- Οι πανεπιστημιακοί προσφέρουν ανοχή στις συμμορίες που λυμαίνονται τα Πανεπιστήμια στο όνομα της «ελεύθερης διακίνησης ιδεών» - λες κι οι λοστοί, τα ρόπαλα και τα γιαούρτια ανήκουν στον χώρο των ιδεών...n Ακόμη και η επίθεση από κουκουλοφόρους εναντίον του υπόδικου διαιτητή Καλόπουλου έχει ηθικούς αυτουργούς τον Πιλάβιο και τον Βασάρα που οργάνωσαν την ατιμωρησία όλων των αλητών που μετείχαν στον κύκλωμα των στημένων αγώνων και προκάλεσαν το δημόσιο αίσθημα.

Θα μπορούσα να απαριθμήσω δεκάδες παραδείγματα όπου κάθε κοινωνική ή επαγγελματική ομάδα δεν κοιτάει πρώτα πώς θα λειτουργήσει σωστά και αποδοτικά αλλά πώς θα οργανώσει την προστασία εκείνων που δεν κάνουν ούτε το ένα, ούτε το άλλο και αξίζει να τιμωρηθούν γι' αυτό.

Δεν είμαι ο πρώτος φυσικά που επισημαίνει το φαινόμενο, ούτε το κάνω για πρώτη φορά. Δεν βλέπω, όμως, να μας απασχολεί όσο άλλα προβλήματα μικρότερης σημασίας ή κόστους. Και κυρίως δεν βλέπω να γίνεται κάτι για να αντιμετωπιστεί.

Ξέρετε γιατί; Επειδή η ατιμωρησία των ολίγων στηρίζεται στον ανομολόγητο φόβο των πολλών ότι μπορεί κι αυτοί κάποια στιγμή να βρεθούν στη θέση τους, ότι η ανομία αποτελεί κανόνα θεμιτό κοινωνικής συμπεριφοράς. Η συνενοχή και ο συμψηφισμός, δηλαδή, είναι προϊόντα μιας γενικευμένης ανασφάλειας - πέρα από την εγγενή ανικανότητα των πάσης φύσεων διωκτικών και πειθαρχικών διαδικασιών...

Με άλλα λόγια, η ατιμωρησία δεν είναι απλώς πρόβλημα. Είναι κοινωνικό φαινόμενο. Αλλά αυτό δεν δικαιολογεί την ανοχή, το αντίθετο! Διαμορφώνει κυρίως μια πιεστική και επείγουσα απαίτηση για την κατάλυσή της.

Ι. Κ. Πρετεντέρης, εφ. Τα Νέα, 22/12/2011

20.12.11

Έξω!

Πολλοί με κατηγορούν που επιλέγω να βγαίνω μόνος μου έξω, να κάθομαι σε καφετέριες μόνος με το iPad μου και να διαβάζω ή να περιηγούμαι στο διαδίκτυο. Μου προσάπτουν αντικοινωνικές ή και μισάνθρωπες τάσεις...

Η αλήθεια είναι πως μετά από ένα συνεχές διδακτικό τετράωρο το πρωί κι ένα αντίστοιχο το απόγευμα, γενικά δεν είμαι και τόσο ενθουσιασμένος -για να το πω κομψά!- με την ιδέα να βρεθώ με κόσμο και να επικοινωνήσω. Όλη μου η ικμάδα έχει παρέλθει. Η μόνωση μου φαίνεται βολική επιλογή...

Μου αρέσει να βρίσκομαι μόνος σ' ένα τραπέζι μ' ένα καφέ -φραπέ κατά προτίμηση, χειμώνα καλοκαίρι!-, και να φτάνει ασθενής στ' αφτιά μου η βοή του ομιλούντος περιρρέοντος πλήθους καθώς και η μουσική του καταστήματος σαν αύρα που δε δύναται να διαπεράσει τους ακουστικούς μου πόρους και να με επηρεάσει ενσυνείδητα...

16.12.11

Έργο χειρών ημών!!!


Μετά από πολλά χρόνια, είναι το πρώτο ΥΛΙΚΟ έργο που κατασκευάζω με τα χεράκια μου! Πνευματικά έχω εργαστεί κι εργάζομαι καθημερινώς σε πολλούς τομείς, αλλά ό,τι παράγω είναι ΑΫΛΟ και ανυπόστατο! Με τη βοήθεια του Θανασάκη σήμερα το μεσημέρι έφτιαξα αυτό το ωραίο χριστουγεννιάτικο δέντρο μετατρέποντας ένα ...περιοδικό της Αθηνάς!

14.12.11

Παρκάρισμα κάτω από ποια πινακίδα;


Έχει πολλή πλάκα να βλέπεις αυτόν που ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΑΤΑ πάρκαρε παράνομα το αυτοκίνητό του κάτω από μια πινακίδα που δείχνει πως απαγορεύεται ΕΝΤΕΛΩΣ η στάση και η στάθμευση και να προκαλεί ένα μικρό χαμό στην κυκλοφορία να επιχειρηματολογεί εναντίον της κακής νοοτροπίας των Ελλήνων (ιδίως των οδηγών) και να μέμφεται ΟΛΟΥΣ τους άλλους σ' αυτή τη χώρα που κάνουν ό,τι τους κατέβει!

Οι εφορίες παίζουν ακόμη 4-4-2...

Έσοδα 13 δισ. ευρώ, ποσοστό 5%-6% επί του ΑΕΠ, χάνει κάθε χρόνο το κράτος από τη φοροδιαφυγή που οργιάζει στη χώρα μας, κατατάσσοντας την Ελλάδα στη θέση του πρωταθλητή ανάμεσα στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ.


Ανατριχιαστικές αποκαλύψεις για τη ρουτίνα της μίζας που συνεχίζεται και σε καιρό κρίσης
Συγκλονιστικά στοιχεία για το ύψος της φοροδιαφυγής που πνίγει τα έσοδα του προϋπολογισμού ήρθαν χθες στο φως της δημοσιότητας, στη διάρκεια εκδήλωσης του ΕΛΙΑΜΕΠ, όπου ο πρώην γενικός γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπ. Οικονομικών, Διομήδης Σπινέλλης, μίλησε για τη διαφθορά στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό και τον κανόνα του 4-4-2 (ή 40%-40%-20%) που, όπως είπε, αποτελεί κοινό μυστικό στον χώρο. Το 40% αφορά την «έκπτωση» επί του προστίμου που κάνει στον φορολογούμενο ο ελεγκτής, το άλλο 40% είναι το ποσό που «τσεπώνει» ο ελεγκτής και μόνο το 20% είναι το τελικό έσοδο που καταλήγει στα κρατικά ταμεία!
Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι τόσο νυν όσο και μέχρι πρότινος στελέχη του υπ. Οικονομικών παραδέχονται δημόσια το πόσο βαθιά διαβρωμένος είναι ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αμέσως επόμενη αναφορά Σπινέλλη. «Είναι επίσης γνωστό ότι όταν πρόκειται το κράτος να επιστρέψει αρκετά υψηλά ποσά φόρου στον φορολογούμενο, ένα 8% πηγαίνει κατευθείαν στην τσέπη του εφοριακού υπαλλήλου», συμπλήρωσε ο πρώην γ.γ. του ΚΕΠΥΟ, για να τον διορθώσει από το πάνελ της ίδιας εκδήλωσης ο νυν διευθυντής σχεδιασμού και ελέγχων του ΣΔΟΕ Νίκος Λέκκας ότι «το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί στο 10%»!

Επειγόντως «Καλλικράτης» στα ΑΕΙ


Ο νέος νόμος και η εφαρμογή του από την πανεπιστημιακή κοινότητα
Ο νέος νόμος για τα πανεπιστήμια είναι πια πραγματικότητα. Οποιαδήποτε σύγκριση με την προηγούμενη ρύθμιση αποβαίνει καταλυτικά υπέρ του νέου νόμου. Βεβαίως και υπάρχουν αδυναμίες. Η εφαρμογή του στην πράξη θα τις αναδείξει και μπορούν μελλοντικά να διορθωθούν. Η πανεπιστημιακή κοινότητα - αγνοώντας μια θορυβώδη μειοψηφία - οφείλει να δώσει την αναγκαία συνέχεια με τους οργανισμούς και τους εσωτερικούς κανονισμούς που ο νέος νόμος προβλέπει και με τους οποίους παρέχεται η διεκδικούμενη αυτονομία και ευελιξία για τα πανεπιστήμιά μας.
Αυτό όμως δεν αρκεί. Και δεν αρκεί γιατί το περίκλειστο που στεγανοποίησε το πανεπιστήμιο από την κοινωνία οδήγησε σε τερατογενέσεις.

13.12.11

«Χρειαζόμαστε ένα πράσινο νιου ντιλ»

«Το κράτος σήμερα λειτουργεί μαζί με τις αγορές κατά των εργαζομένων» τονίζει στην «Κ.Ε.» ο Alain Lipietz, γάλλος οικονομολόγος-αναλυτής και επί μία δεκαετία (1999-2009) ευρωβουλευτής των Πρασίνων. Βλέπει την ανάγκη μιας νέας Σοσιαλδημοκρατίας και της λήψης μέτρων τύπου Ρούσβελτ, αλλά με έντονο το «πράσινο» πρόσημο, καθώς, όπως λέει, η διαφορά με τη δεκαετία του 1930 είναι η πρωτοφανής οικολογική κρίση. Εκτιμά ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ.
Πολλοί συγκρίνουν τη σημερινή κρίση με τη Μεγάλη-Υφεση του '30. Ποιες διαφορές βλέπετε;
Εκείνη δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι υπήρχαν τεράστια κέρδη για τους κεφαλαιούχους και ελάχιστα για τους εργαζόμενους. Λύση του Ρούσβελτ ήταν η αύξηση της πίτας για τους τελευταίους. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι τη δεκαετία του '30 δεν υπήρχε η οικολογική κρίση, η οποία αποτελεί σημείο τομής. Κι αυτό γιατί πρώτη φορά στην ιστορία του καπιταλισμού αυτή η κρίση των επισφαλών δανείων (subprimes) πυροδοτήθηκε από την αύξηση στις τιμές βασικών αγαθών που προέρχονται από τη γη: των τροφίμων και της ενέργειας. Αυτό που συνέβη στην αρχή της κρίσης είναι ότι οι φτωχοί εργαζόμενοι στις ΗΠΑ είχαν να επιλέξουν μεταξύ του να πληρώσουν για το σπίτι και το αμάξι τους ή για τη διατροφή τους. Ωστόσο χρειάζονταν και την τροφή, αλλά και το αμάξι τους για να πάνε στη δουλειά και έτσι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους.
Υπάρχει ρεαλιστική διέξοδος;
Χρειαζόμαστε κάτι σαν Νέα Σοσιαλδημοκρατία, κάποιες επιλογές τύπου Ρούσβελτ, οι οποίες συνεπάγονται περισσότερο κράτος, περισσότερα συνδικάτα και διαπραγματεύσεις, αλλά δεν θα μπορούσε να είναι μια λύση τύπου Χένρι Φορντ. Γιατί ο Φορντ έλεγε «δώσε λεφτά στους εργάτες για να αγοράσουν αυτοκίνητα». Αν το κάνεις αυτό σε παγκόσμιο επίπεδο, αν για παράδειγμα δώσεις λεφτά για να πάρουν αυτοκίνητα οι κινέζοι εργάτες, τότε σε λίγα χρόνια θα οδηγηθείς σε δραματικό αδιέξοδο, με κατακόρυφη αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου.

12.12.11

Τα μεγάλα αδιέξοδα της δημόσιας εκπαίδευσης


Η ρητορική υπέρ της παιδείας τις τελευταίες δεκαετίες εντάχθηκε κεντρικά στο πολιτικό οπλοστάσιο των κομμάτων, τα οποία εναλλάχθηκαν στη διακυβέρνηση του τόπου.
Παρ' όλα αυτά για μια φορά ακόμα διαψεύστηκαν οι προσδοκίες μιας ουσιώδους εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης η οποία θα μπορούσε να καταστήσει το δημόσιο σχολείο ελκυστικό, να αναδείξει τα πανεπιστήμια στην πρωτοπορία της έρευνας και της παραγωγής γνώσης, να οργανώσει και να προωθήσει την επαγγελματική εκπαίδευση της χώρας, να αντιμετωπίσει με ρεαλισμό τις εκπαιδευτικές ανισότητες.
Οι ιστορικοί της εκπαίδευσης στο μέλλον θα έχουν σίγουρα να γράψουν φαιές σελίδες για τα έργα και τις ημέρες αυτών των κυβερνήσεων, αφού μετά και τη βύθιση της χώρας στο έρεβος του μνημονίου οι υποσχέσεις όχι μόνο δεν υλοποιήθηκαν αλλά μετατράπηκαν σε κυκλώνα που σάρωσε κάθε ίχνος αισιοδοξίας για το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης.
Και αν στις μέρες μας για το υπουργείο Παιδείας η οικονομική κρίση και το δημοσιονομικό αδιέξοδο της χώρας αποτελούν το τυπικό πρόσχημα της χρηματοδότησης, των συγχωνεύσεων και της υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης, ο νεο-συντηρητισμός των επιχειρούμενων μεταρρυθμίσεων περισσεύει.

10.12.11

Να γιατί θέλω να δουλέψω στα γραφεία της Google στο Λονδίνο

Δεν είναι γιατί η Google είναι από τις πιο πολύτιμες εταιρίες στον κόσμο. Ούτε γιατί θεωρείται από τους καλύτερους εργοδότες. Ούτε γιατί όταν εργάζεσαι γι' αυτή την εταιρία, πιστεύεις πως συμμετέχεις στις εξελίξεις του πιο συναρπαστικού πεδίου της αγοράς. Ο λόγος που θέλω να δουλέψω στην Google είναι ο καινούριος τέταρτος όροφος των γραφείων της στο Λονδίνο...

8.12.11

Πρώτοι στα μαθήματα, τελευταίοι σε μισθούς

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΟΟΣΑ ΡΙΧΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ
«Την κατάρριψη του μύθου για τον λιγότερο εργαζόμενο Έλληνα εκπαιδευτικό» επιχείρησε, χθες, η ΟΛΜΕ, παρουσιάζοντας στοιχεία του ΟΟΣΑ και άλλων έγκυρων δικτύων, προκειμένου να απαντήσει στην έκθεση που παρήγγειλε το υπουργείο Παιδείας επίσης από τον ΟΟΣΑ, για να... πείσει για το συγκεκριμένο μύθο.
«Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί εργάζονται πολύ περισσότερο από συναδέλφους τους στο εξωτερικό και αμείβονται πολύ λιγότερο», επισήμαναν οι εκπρόσωποι της ΟΛΜΕ παρουσιάζοντας τη μελέτη που πραγματοποιήθηκε (από το Κέντρο Μελετών της) βασιζόμενη στα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ «Εκπαίδευση με μια ματιά» 2009 και 2011, του δικτύου ΕΥΡΥΔΙΚΗ «Αριθμοί κλειδιά της εκπαίδευσης στην Ευρώπη» 2009 και «Οργάνωση του σχολικού χρόνου στην Ευρώπη» 2011-12.
Μεταξύ των βασικών διαπιστώσεων:
Ώρες διδασκαλίας την εβδομάδα
- Σε γενικές γραμμές οι χώρες τείνουν να μειώνουν τον εβδομαδιαίο διδακτικό χρόνο των εκπαιδευτικών στην κατώτερη και την ανώτερη δευτεροβάθμια. Εξαίρεση, η Βουλγαρία και Ρουμανία.
- Γυμνάσιο: μέσος διδακτικών ωρών για τους εκπαιδευτικούς των 25 από τις 27 χώρες της Ε.Ε. είναι 19,1. Στην Ελλάδα είναι 18,5. Το μεγαλύτερο αριθμό ωρών έχουν η Μάλτα (με 26 ώρες) και η Βουλγαρία (με 23). Το μικρότερο έχουν η Φινλανδία (με 13/17) και η Πολωνία με 14 ώρες.
- Λύκειο: ο μέσος όρος διδακτικών ωρών στις 25 από τις 27 χώρες της Ε.Ε. είναι 18,4. Στην Ελλάδα ο μέσος όρος είναι 18,5. Τον μεγαλύτερο αριθμό ωρών έχουν η Βουλγαρία (24) και η Σκοτία (23). Το μικρότερο έχουν η Φινλανδία με 11/17 και οι Πολωνία και Γαλλία με 14 ώρες.
Διαθέσιμος χρόνος πέραν του διδακτικού
- Ο μέσος όρος στην Ε.Ε. (από τις χώρες που διαθέτουν στοιχεία) είναι 27,5. Σε γενικές γραμμές δεν ξεπερνά τις 30 ώρες. Στην Ελλάδα είναι 30 ώρες.
Εργάσιμες εβδομάδες
- Ο μέσος όρος των καθαρών εργάσιμων εβδομάδων στις 27 χώρες της Ε.Ε. είναι 38,6 εβδομάδες, στην Ελλάδα είναι 39.
Συνολικός χρόνος εργασίας σε ετήσια βάση
- Ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 1.199 ώρες για το Γυμνάσιο και 1.166 για το Λύκειο. Σε 19 χώρες της Ε.Ε. είναι 1.133 και 1.108 αντιστοίχως, στην Ελλάδα είναι 1.170 τόσο για το Γυμνάσιο όσο και για Λύκειο.
Άλλα συμπεράσματα
Βρισκόμαστε στο μέσο όρο σε ό,τι αφορά τις διακοπές, τις αργίες και τη διάρκεια του σχολικού έτους.
Σε ό,τι αφορά τους μισθούς, ο κατάλογος του ΟΟΣΑ δεν χωράει παρερμηνείες. Η Ελλάδα βρίσκεται στη 13η από τις 15 χώρες που καταγράφονται. Το Λουξεμβούργο μακράν πρώτο με «τελικό μισθό» 125.738 ευρώ. Ακολουθούν μια ομάδα χωρών με μέσο όρο 60.000 ευρώ (Ιρλανδία, Γερμανία, Βέλγιο), μια ομάδα με μέσο όρο 55.000-56.000 (Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία), Ισπανία και Γαλλία με 46.692 και 46.020 αντιστοίχως, Πορτογαλία και Ιταλία γύρω στις 38.000, η Ελλάδα με 29.127 και μετά Σλοβενία με 23.490 και Σλοβακία με 7.844.
Άννα Ανδριτσάκη, εφ. Ελευθεροτυπία, 8/12/2011

7.12.11

Η παράλληλη Ελλάδα

Πολίτες που μοχθούν χωρίς κρατικές επιδοτήσεις χτίζουν το μέλλον
Άκουσα για πρώτη φορά πριν από δύο δεκαετίες τον Γιώργο Γραμματικάκη να χαρακτηρίζει τους αφανείς δημιουργούς στον τόπο μας «παράλληλη Ελλάδα». Κανείς δεν ενδιαφερόταν γι' αυτούς, ιδιαίτερα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Πνευματικοί άνθρωποι, καλλιτέχνες και άνθρωποι του πολιτισμού, επιχειρηματίες, εκπαιδευτικοί και επιστήμονες δρούσαν και δημιουργούσαν ουσιαστικά και άξια πράγματα στην άλω του «επίσημου» κοινωνικού γίγνεσθαι. Τώρα με την κρίση βλέπω με ανακούφιση και προσμονή οι άνθρωποι της παράλληλης αυτής Ελλάδας να σκάνε μύτη, λες και το σύστημα στην απελπισία του τους ανασύρει ως την τελευταία ελπίδα επιβίωσης.
Τριαντάρηδες αγρότες, συνήθως απόφοιτοι ΑΕΙ, επιχειρούν σε νέες, αντισυμβατικές και εργοβόρες καλλιέργειες (σόγια, ακτινίδια, σπαράγγια, φαρμακευτικά φυτά, σαλιγκάρια), μακριά από επιδοτήσεις, παράγοντας κατ' εξοχήν εξαγώγιμα αγροτικά προϊόντα. Φρέσκοι, καινοτόμοι επιχειρηματίες εστιάζουν το ενδιαφέρον τους σε νέες, εναλλακτικές μορφές τουρισμού που σχετίζονται με το ορεινό φυσικό περιβάλλον, την ποιοτική, βιολογική διατροφή. Νεαροί επιχειρηματίες των νέων τεχνολογιών (λογισμικό ηλεκτρονικών υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων, μικροηλεκτρονικές συσκευές χρήσιμες σε συστήματα ελέγχου, μηχανήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, βιοτεχνολογικά προϊόντα στη διάγνωση και στη θεραπεία ασθενειών του ανθρώπου, των ζώων και φυτών) προσφέρουν ανταγωνιστικά προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας στη διεθνή αγορά. Δειλές αλλαγές αρχίζουν να φαίνονται επίσης και στον απρόσμενα συντηρητικό χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Οι φοιτητές ενδιαφέρονται επιτέλους και για την ποιότητα των σπουδών τους, πιέζουν για ανοικτά και ποιοτικά πανεπιστήμια. Εξωστρεφείς φοιτητές που στοχεύουν ψηλά, να σταδιοδρομήσουν σε προηγμένες επιστημονικά και οικονομικά χώρες της Ευρώπης ή στην Αμερική, σε πλήρη αντίθεση νοοτροπίας με τους φοβικούς φοιτητές που έχουν ως ύψιστο στόχο ζωής μια θέση στο Δημόσιο. Φοιτητές και νέοι επιστήμονες που η κρίση τούς οδηγεί στη μετανάστευση, μπολιάζοντας με νέα ποιότητα και δίψα για δημιουργία την Ελλάδα της Διασποράς. Αλλά έτσι δεν συνέβαινε πάντα με τους Έλληνες; Ύστερα από χρόνια, με μια ακατανίκητη οδύσσεια ανάγκη, πολλοί από τους μεταναστεύοντες να επιστρέφουν με δύναμη στην Ελλάδα που εξ ανάγκης τους χρειαζόταν και επιτέλους τους άντεχε;